Γιάννης Ζαχάρος

Πώς γράφεται το διαζευκτικό "ή" στον υπολογιστή;

2012-02-12T18:53:00.000+02:00

...καλά, μη μου πεις! Θα το γράψω με το δικό μου τρόπο!
(άμα έχεις μυαλό βρε παιδί μου...)

Ουφ! Ευτυχώς που οι πολιτικοί μας είναι τόσο ικανοί όσο και οι γιατροί μας!

2012-02-10T08:05:00.000+02:00

Καφρίλα...και μάλιστα επιτηδευμένη καφρίλα!

2012-02-06T08:51:00.000+02:00

Προσπαθώ να πιάσω το νόημα
αλλά όλο μου διαφεύγει!
Προσπαθώ να γραπώσω την άκρη του
νήματος για να βγάλω άκρη αλλά
αυτή χάνεται σε μία κόκκινη
κλωστή δεμένη στο λαιμό μου
σφιχτοτυλιγμένη...

Άκου να δεις:

Το 80% των δαπανών για την υγεία αφορά σε πληρωμές στα νοσοκομεία, πληρωμές σε ιδιωτικές κλινικές και πληρωμές σε διαγνωστικά κέντρα.

Το 20% των δαπανών για την υγεία αφορά στο "φάρμακο" και από αυτό το ποσοστό μόλις το 7-8% αφορά στο συνταγογραφούμενο φάρμακο και το υπόλοιπο στα αναλώσιμα -ορθοπαιδικά, καρδιοχειρουργικά, ογκολογικά κ.λ.π.!

Όμως... οι υπουργάρες μας διατηρούν τις συμβάσεις με ΟΛΕΣ τις ιδιωτικές κλινικές την ώρα που διακόπτουν τις συμβάσεις με 1500 γιατρούς του ΙΚΑ, καταργούν το πλαφόν των κερδών των ιδιωτικών διαγνωστικών κέντρων και κατευθύνουν τον κόσμο σε αυτά αφού δεν πληρώνουν τα αναλώσιμα των διαγνωστικών κέντρων των ασφαλιστικών ταμείων.

Πρέπει στα αλήθεια να σπουδάσεις οικονομικά για να καταλάβεις ότι το να κυνηγάς το 7-8% της δαπάνης σου όταν αφήνεις το 80% ανέπαφο είναι παπαριά μέγιστη; Μήπως οι υπουργάρες μας δεν είναι παπάρες αλλά επιχειρηματίες; Μήπως, λέω, αναρωτιέμαι, μήπως το λοιπόν θα ειδούμε σε 5-10 χρονάκια τους υπουργάρες μας και ΣΙΑ και ΣΟΪ να εμπλέκονται επιχειρηματικά με το χώρο της υγείας;

Υ.Γ.

Εκείνη η μαλακία με το να δίνουν δυνατότητα σε μη γιατρούς να ανοίξουν ιατρεία σημαίνει κάτι; Θα μπορούσε να σημαίνει ότι κι εγώ, ο μη-μέγιστος-παπαράς, μπορώ να γίνω κυβερνητικό στέλεχος;

Επενδυτική πρόταση!

2012-02-03T19:46:00.000+02:00

ΔΥΟ ΦΙΛΟΙ ΣΥΝΑΝΤΙΟΥΝTΑΙ :

ΤΙ ΚΑΝΕΙΣ ΠΩΣ ΠΑΕΙ Η ΔΟΥΛΕΙΑ;
ΑΣΤΑ ... ΤΟ ΜΑΓΑΖΙΔΕΝ ΠΑΕΙ ΚΑΙ ΧΡΩΣΤΑΩ... ΕΣΥ;?
ΕΓΩ ΑΝΟΙΞΑ ΝΕΟ ΚΑΙ ΠΑΩ ΑΡΚΕΤΑ ΚΑΛΑ!
ΜΠΡΑΒΟ ΡΕ! ΑΥΤΕΣ ΤΙΣ ΕΠΟΧΕΣ;;; ΚΑΙ ΤΙ ΕΙΝΑΙ;
ΟΙΚΟΣ ΑΝΟΧΗΣ. ΕΥΤΥΧΩΣ ΟΙ ΠΕΛΑΤΕΣ ΕΙΝΑΙ ΕΥΧΑΡΙΣΤΗΜΕΝΟΙ ΚΑΙ ΞΑΝΑΡΧΟΝΤΑΙ ! ΣΕ ΛΙΓΟ ΚΑΙΡΟ ΘΑ ΠΑΡΩ ΚΑΙ ΚΑΜΙΑ ΠΟΥΤΑΝΑ ΓΙΑΤΙ ΤΩΡΑ ΤΑ ΚΑΝΩ ΟΛΑ ΜΟΝΟΣ ΜΟΥ...

Η συμβουλή της Τρόικας για το μνημόνιο προς τους Ελληνάρες πολιτικούς (που δεν εισακούστηκε)

2012-02-03T08:13:00.000+02:00

Μπορείς να το διαβάσεις αυτό;

2012-01-31T17:00:00.000+02:00

7H15 M3554G3 53RV35 7O PR0V3 H0W 0UR M1ND5 C4N D0 4M4Z1NG 7H1NG5! 1MPR3551V3 7H1NG5! 1N 7H3 B3G1NN1NG 17 WA5 H4RD BU7 N0W , 0N 7H15 LIN3 Y0UR M1ND 1S R34D1NG 17 4U70M471C4LLY W17H 0U7 3V3N 7H1NK1NG 4B0U7 17 , B3 PROUD! 0NLY C3R741N P30PL3 C4N R3AD 7H15.
PL3453 F0RW4RD 1F U C4N R34D 7H15

Αγαπώ τον πλησίον μου (άμα θέλω) και σίγουρα αγαπώ την... πλησίον μου! (Η δική μου ευχή)

2012-01-08T09:14:00.000+02:00

(Διευρυμένος προσωπικός χώρος)

Αγάπα τον πλησίον σου είπε κάποιος κάποτε, και αυτό είναι το μήνυμα των Χριστουγέννων, και μπορεί ο λαός να σταυροκοπιέται προσπαθώντας να πείσει –ποιον άραγε;- ότι ασπάζεται το αγάπα τον πλησίον σου αλλά την ίδια στιγμή αυτός ο ίδιος που σταυροκοπιέται είναι έτοιμος να σε ποδοπατήσει μέσα στον τόπο θρησκευτικής λατρείας, να σε σπρώξει στην ουρά του σούπερ μάρκετ ωσάν να μην υπάρχεις, να σε ισοπεδώσει στη διασταύρωση με την τζιπούρα του και ούτω κάθ’ εξής.

Εγώ αγαπώ ΤΟΝ πλησίον μου αρκεί να μένει μακριά από εμένα, να με αφήνει ήσυχο, να μην μπλέκεται στα πόδια μου, να μην κάνει φασαρία και να μην με πλησιάζει πολύ γιατί ο προσωπικός μου χώρος είναι ιδιαίτερα διευρυμένος. Με άλλα λόγια, εγώ αγαπώ ΤΟΝ πλησίον μου αρκεί να μην με πλησιάσει πολύ!

Τουναντίον, αγαπώ ΤΗΝ πλησίον μου αρκεί να μην προσβάλει την αισθητική μου με την εμφάνιση και τη συμπεριφορά της, και το καθιστώ σαφές πως αν Η πλησίον μου με πλησιάσει πολύ και εγώ δείξω να δυσανασχετώ, τότε σημαίνει ότι παρενοχλούμαι και ότι επιβάλλεται να απομακρυνθεί πάραυτα γιατί δεν αγαπώ ΤΗΝ κάθε πλησίον μου.

Πιστεύω πως έκανα αντιληπτό πως εγώ δεν αγαπώ ΤΟΝ και ΤΗΝ εκάστοτε πλησίον μου και είμαι πολύ προσεκτικός στο ποιος και ποια θα με πλησιάσουν. Είμαι το λοιπόν αντίθετος με το πνεύμα των Χριστουγέννων και γι’ αυτό θέλω να πω καλή χρονιά και αυτό μου είναι αρκετό.

Υ.Γ.

Βρε συ, εσύ που θα ‘θελα να έρθεις πλησίον μου αλλά δεν έρχεσαι… κόπιασε πλησίον μου… επιτέλους!

Περιστεροκουτσούλες

2011-12-21T18:27:00.000+02:00

Περπατώντας στους δρόμους της πόλης καταλαβαίνεις ότι ως λαός είμαστε σκατά.
Αυτό που αναρωτιέμαι όμως είναι το πότε θα πάψουμε να είμαστε σκατά στη σόλα των πολιτικών και το πότε θα γίνουμε γιγάντιες βρομερές περιστεροκουτσούλες περιστεριού με γαστρεντερίτιδα και θα πέσουμε στα μούτρα των πολιτικών.

Υ.Γ.1
Πώς στο διάλο οι αρχηγοί των κομμάτων, όλοι οι αρχηγοί των κομμάτων, διπλασίασαν τα έσοδά τους τα τελευταία δύο χρόνια της κρίσης.

Υ.Γ.2
Και καλά... μάθαμε πόσα λεφτά έχουν οι πολιτικοί μας στην Ελλάδα... πότε θα μάθουμε πόσα λεφτά έχουν εκτός χώρας;

Υ.Γ.3
Άει σιχτίρ!

Ζαλίζεσαι; Μήπως φταίει ο προστάτης σου;

2011-12-11T19:51:00.000+02:00

Ο κύριος Ειδικός Παθολόγος, Διδάκτωρ Πανεπιστημίου Αθηνών, εξέτασε έναν ασθενή που πονούσε στο κρανίο και ζαλιζόταν και του βρήκε ότι είχε πρόβλημα στον προστάτη!
Γι' αυτό κάθε φορά που πονά το κρανίο σου και ζαλίζεσαι να κάνεις ένα υπέρηχο κοιλίας γιατί ποτέ δεν ξέρεις τι μπορεί να φταίει για τον κεφαλόπονό σου και τη ζαλάδα σου.
Εγώ πάντως λειτουργώ αντίστροφα... κάτι τέτοια είναι που μου προκαλούν απεχθή πόνο στο κρανίο και μία ζαλισμένη απελπισία για το μέλλον της ιατρικής στη χώρα μας!
Υ.Γ.
Ρε ασθενείς... προσέξτε μπρε πού δίνεται τα ευρουδάκια σας!

Είμαι γεια σου εντελώς...

2011-11-26T20:41:00.001+02:00

Κοιτώ τον εαυτό μου στον καθρέφτη και αναρωτιέμαι τι με περιμένει ακόμη...

...και μπερδεύομαι και δεν ξέρω ποιον δρόμο πρέπει να ακολουθήσω...

...γιατί καταλαβαίνω ότι τα πράγματα έχουν ξεφύγει από τον έλεγχό μου...

...και απελπίζομαι όταν σκέφτομαι ότι τη λύση θα πρέπει να τη δώσει η (απούσα) λογική των επερχόμενων γενεών...

...αλλά παίρνω κουράγιο όταν βλέπω το νεανικό πάθος να διαγράφεται στις ρυτίδες μου...

...αλλά και πάλι απελπίζομαι καθώς δεν μπορώ να εναντιωθώ στους σημερινούς παγκόσμιους κυβερνήτες...

...και νιώθω πως μόνο ένας δρόμος υπάρχει για τη σωτηρία τη δική μου και των παιδιών μου...

...εκτός και αν αρχίζω να παράγω κάτι τις από το μόνο εργαλείο που μου έχουν αφήσει άθικτο τα αφεντικά μου...
...(άθικτο τρόπος του λέγειν!)...

...ελπίζοντας σε ένα μέλλον με ανθρώπινες ταχύτητες, ηρεμία, τάξη και ασφάλεια....

...σε ένα μέλλον-πρόκληση, γεμάτο εκπληρωποιήσιμα όνειρα και μη απατηλές υποσχέσεις...

...σε ένα γοητευτικό μέλλον χωρίς κινδύνους να καραδοκούν την κάθε μου κίνηση.

Όλα αυτά θα ήθελα, για όλα αυτά κοιτάζομαι στον καθρέφτη και πασχίζω να με παραμυθιάσω αλλά το μέλλον μού δείχνει αδιαλλείπτως και αδίστακτα τις προθέσεις του για την ταπεινή μου ύπαρξη!
Ωιμέ!

Ραν Ταν Πλαν: Ο νέος μας πρωθυπουργός

2011-11-08T07:48:00.001+02:00

Ψηφίζω Ραντανπλαν για πρωθυπουργό -ίσως αυτός καταφέρει να συνεννοηθεί!

Ισνογκούντ για πρόεδρο της δημοκρατίας -προτιμώ τους "τα παίρνω στο κρανίο" από τους "στωικούς" επαγγελματίες πολιτικούς.

Τον Οβελίξ για αντιπρόεδρο, γιατί έχω συνηθίσει στην εικόνα τεράστιων γιγάντων να αποτελούν μέρος της εξουσίας.

Προσθήκη λεζάντας

Γιατί σε τελική ανάλυση μία είναι η δέουσα απάντηση στα προβλήματα της σημερινής κοινωνίας -που τα δημιούργησαν και εξακολουθούν να τα συντηρούν οι κεφαλαιούχοι δανειοδότες!

Σαν ανέκδοτο...

2011-11-06T18:11:00.000+02:00

Μην ανησυχείτε συντρόφια μικρομεσαίοι. Μας οδηγούν χέρια στιβαρά!

Άκουσα κάτι που μου θύμισε πολύ τα όσα ζούμε:

Ήταν τρεις βαθειά θρησκευόμενοι φίλοι:

Λέει ο πρώτος: Αποφάσισα να πάω μια βόλτα με τη βάρκα μου και μόλις έφτασα εκεί που ήθελα ξέσπασε μια απίστευτη καταιγίδα αλλά εγώ προσευχήθηκα και ο Κύριος έκανε το θαύμα του και...

...γύρω γύρω ο χαμός και στη μέση... χαλαρά και ήρεμα.

Λέει ο δεύτερος: Αποφάσισα να πάω μια βόλτα με τις καμήλες μου στην έρημο και μόλις έφτασα ξέσπασε μια απίστευτη ανεμοθύελλα αλλά εγώ προσευχήθηκα και ο Κύριος έκανε το θαύμα του και...

...γύρω γύρω ο χαμός και στη μέση χαλαρά και απάνεμα.

Λέει ο τρίτος: Είχα να φάω μια βδομάδα όταν ξάφνου σκάει μύτη μπροστά μου ένα σουβλιστό αρνάκι γεμάτο με μυρουδικά αλλά ήτανε Παρασκευή και απαγορεύταν να φάω κρέας αλλά εγώ προσευχήθηκα και ο Κύριος έκανε το θαύμα του και...

...γύρω γύρω Παρασκευή και στη μέση Κυριακή!

Αυτός ο τρίτος είναι που μου έφερε στο μυαλό το προηγούμενο γατόνι-πρωθυπουργό μας και το σαϊνι τον νυν μας, το ΓΑΠόνι μας!

Ιστορικά δεδομένα:

Ο μπαμπάς ήταν φιλο-γιου-ες-έι και ακολούθησε την πατροπαράδοτη συνταγή: φτιάξε μια μικρομεσαία τάξη για να δανείζεται και να καταναλώνει αφού μόνο η μικρομεσαία τάξη δανείζεται. Χώστους μέσα στα δάνεια και στην καλοπέραση και μετά ερχόμαστε εμείς και θα τους εξηγήσουμε τι πα να πει "έξω οι βάσεις και το ΝΑΤΟ".

Μετά, αρκετά αργότερα, ήρθε ένας γερμανοτραφής και μας έβαλε στη νομισματική ένωση ακολουθώντας την πατροπαράδοτη συνταγή: βάλτους όλους στο ευρώ και εμείς θα τους μαδίσουμε αφού εμείς έχουμε την υψηλότερη και συμφερότερη αναλογία ευρώ-ντόπιου νομίσματος (βλέπε μάρκο).

Και μετά ήρθε ένας αμερικανοτραφής, γιος του μπαμπά φιλο-γιου-ες-έι και προσπάθησε να συγκεράσει τα συμφέροντα των αμερικανών με αυτά των γερμανών αλλά έλα μου ντε που οι υπερατλαντικοί θέλουν το δολάριο αλλά οι ευρωπαϊστές θέλουν το ευρώ και μπέρδεψε τα μπούτια του και μπερδεύτηκαν και οι δελφίνοι και μπήκαν στη μέση και οι "διεθνείς κατεδαφιστές" του ΔΝΤ και το μπάχαλο έγινε μεγάλο και εγώ θέλω να έρθει η δραχμή, γιατί οι γενιές οι δικές μας καταστράφηκαν αλλά η γενιά των παιδιών μου πρέπει να δει την ανάπτυξη μετά από 10 χρόνια και προτιμώ να πτωχεύσω τώρα και να τρώω σκατά για δέκα χρόνια παρά να τρώω σκατά για δέκα χρόνια με το ευρώ, να πτωχεύσω σε δέκα χρόνια και μετά να καταστραφεί και η γενιά των παιδιών μου και να τρώμε σκατά όλοι μαζί.

Μάλλον δεν ήταν τυχαίο αυτό που φώναζαν κάποτε:

"ΕΟΚ και ΝΑΤΟ το ίδιο συνδικάτο".

Υ.Γ.

Κάθισα να δω τηλεόραση την ημέρα που δινόταν η ψήφος εμπιστοσύνης στην κυβέρνηση και κάθισα να δω όχι γιατί με ενδιέφερε τι θα πει το ΓΑΠόνι μας αλλά ήθελα να δω πώς θα ήταν τα μούτρα αυτών που λένε, λένε, λένε, διαφωνούν, μετανιώνουν και ξεσηκώνονται εναντίον του ΓΑΠ αλλά που στο τέλος τον χειροκροτούσαν όρθιοι για 45 ολόκληρα δευτερόλεπτα λες και χειροκροτούσαν τον Jesus Christ κατά την ανάληψή του εις τους ουρανούς.

Τελικώς δεν είδα τίποτα γιατί με πήρε ο ύπνος ευθύς εξαρχής.

Δόξα το γιαραμπή που οι πολιτικοί μας έχουν σταθερές απόψεις!

Ε ρε κάτι Ελληνάρες που βάλαμε μέσα στη βουλή και που θα τους δώσουμε και παχουλούλα σύνταξη, γι΄αυτό κι εμένα δε με νοιάζει τίποτα πια! Είτε έτσι είτε αλλιώς το ίδιο είναι. Τι πα να πει κυβέρνηση ή συγκυβέρνηση; Πρέπει να με νοιάξει αν ο βιασμός θα συνεχιστεί ως έχει ή αν θα γίνει με συνεργασίες;

Συντρόφια μικρομεσαίοι να κοιτάτε την ουσία και να μην ανησυχείτε για άσκοπα πράγματα.

-Τι κοιτάζει;
-Τι μας νοιάζει;

Στο μπαρμπέρικο...

2011-10-25T16:21:00.000+03:00

-Σκέφτομαι να κάνω ριζική αποτρίχωση για να τη σπάσω στη Μέρκελ.

-Μετά το κούρεμα να αφήσω φιλοδώρημα ή θα θεωρηθεί διακίνηση μαύρου χρήματος;

-Τις τρίχες από το κούρεμα θα τις ρίξουνε στην ανακύκλωση;

-Λούστηκες, μπανιαρίστηκες, ξυρίστηκες, στολίστηκες και περιμένεις την γκόμενα! Πού πας ρε καρμίρη ακούρευτος;

-Θυμήθηκα κάποιον αρχαίο παπάρα που τον κούρεψε η γκόμενά του στον ύπνο του και έχασε τις δυνάμεις του κι έκτοτε κοιμάμαι με τη χύτρα στο κεφάλι μου.

-ΜΗ ΜΟΥ ΚΟΒΕΤΕ ΤΙΣ ΤΡΙΧΕΣ ΜΟΥ. Πέφτουν από μόνες τους!

-Πιάσ' το αυγό και κούρευτο!

-Μήπως να με ξυρίσετε αντί να με κουρέψετε; Μμμμ... το ξύρισμα κοστίζει λιγότερο ή κάνω λάθος;

-Μη κουρεύεις ρε παπάρα το περουκίνι μου!

-Εμένα με ενοχλεί να αγγίζουν τον ποπό μου. Γι’ αυτό τον κούρεψα μόνος μου!

-Με κουρεύουν από δω, με κουρεύουν από κει... Τι περιμένουν αλήθεια; Πως τα φακελάκια τα κρύβω στην καράφλα μου;

-Τον καράφλα κι αν κουρεύεις το ψαλίδι σου χαλάς!

-Θέλω να χαιρετήσω δία χειραψίας τους Ευρωπαίους ηγέτες για να δω αν ισχύει το «από τον πολύ αυνανισμό φυτρώνουν τρίχες στις χούφτες».

-Τι; Καταστράφηκες στο χρηματιστήριο επί Σημίτη και κράτησες τις τραπεζικές μετοχές για να είσαι εξασφαλισμένος σοβαρός επενδυτής; Για κοίταξε τις παλάμες σου να δεις αν έχουνε φυτρώσει τρίχες.

-Αν είναι να σώσω τη χώρα μου δέχομαι να βάψω τα μαλλιά μου χρυσαφί για να έχει μεγαλύτερη αξία το αποτέλεσμα του κουρέματος.

-Σας προειδοποιώ! Αν συνεχίσετε να θέλετε να με κουρέψετε σώνει και καλά... θα μαλλιοτραβηχτούμε χωρίς έλεος!

-Τράβα μαλλί κι ανεβαίνουμε! Τράβα μαλλίίίί...
-Μαλλί; Πιο μαλλί; Αφού σε κούρεψαν!
-Γαμώτιιιιιιιιιιιιιιιιιιιι.........

-Μάθε κομμωτική κι άστηνε... κι άμα πεινάσεις πιάστηνε...

-Σαράντα παλλικάρια από τη Λεβαδιά...

...πήγαν για μαλλί και βγήκαν κουρεμένοι!

-Τρεις Έλληνες καθόντουσαν... στης Μέρκελ τον μπαρμπέρη!

-"Αγάπη μου! Είδες πουθενά το αποτριχωτικό μου;"

-"Να πάρει η ευχή! Το δάνεισα στη Μέρκελ γιατί της στομώθηκαν τα ψαλίδια."

-Κούρεψε όσο θέλεις αλλά άσε μου τις φαβορίτες γιατί τις απόκριες θα ντυθώ...
...Απέλπις-ΓΑΠ-Πρίτσλεη.

-Αν πρόκειται να σταματήσουμε να είμαστε ψωριάρηδες τότε πάρτε τα με την ψιλή αν και υπάρχει και το Ψιροστόπ!

-Θα μας κουρέψουν λέει με την ψιλή γιατί άκουσαν ότι είμαστε ψωροπερήφανοι και το παρεξήγησαν.

-Τι είπε η Μέρκελ αμέσως προτού η τελευταία τρίχα του τελευταίου Έλληνα πέσει στο πάτωμα;
-"Φτου!"

-Θα σου τη νε πω την μοίρα σου! Να σου πω και το τριχικό σου;

-Με κούρεψες και τι κατάλαβες;

-Η τρίχα ερρίφθη!

Ναι ναι ναι! Έτσι κουρεύονται οι άνθρωποι... οι άνθρωποι είπα ε; ...Ξέχασέ το!

Ρεεε δε πα να......................................................................................κουρευτείτε!

Κοίταξε πως ταυτιζόμαστε με τους...

2011-10-14T07:52:00.000+03:00

Τελικά το πώς είμαστε και το πώς ζούμε είναι απόλυτα συνυφασμένο με την προσωπικότητα κάποιων ανθρώπων και το περίεργο είναι πως ο λαός στο σύνολό του ταυτίζεται με τους ανθρώπους αυτούς.

Πάρε μερικά παραδείγματα για να καταλάβεις:

Μετά την μεταπολίτευση μας ήρθε ο ο άνθρωπος του γραφείου και του σαλονιού, ο σοβαρός και αγέλαστος Κωνσταντίνος Καραμανλής, και ο λαός έγινε σκυθρωπός και αγέλαστος ...μεροδούλι μεροφάι ήτανε, όλη μέρα πίσω από ένα γραφείο, διαβάζοντας "Ακρόπολη" και "Εστία" και βλέποντας ελληνικές ταινίες κάθε Σάβατο βράδυ στις 10.00 στην ΥΕΝΕΔ και τσόντες στους χωμένους στα στενά συνοικιακούς κινηματογράφους.

Μετά μας ήρθε ο άνθρωπος του μπαλκονιού και του "πεζοδρομίου", ο γλεντζές από κάθε άποψη Ανδρέας Παπανδρέου και ο λαός έγινε γλεντζές από κάθε άποψη... φραπόγαλα στο μπαλκόνι, μπουζούκια και ταβέρνες και ώπα ώπα, και έγινε ο λαός του πεζοδρομίου (χωρίς εισαγωγικά) -πονηριά, λαμογιά, ο κλέψας του κλέψαντος, πλούσιοι με λεφτά μαύρα ή δανεικά, διάβαζε "Έθνος" και έβλεπε Στάθη Ψάλτη, Καίτη Φίνου και Σταμάτη Γαρδέλη.

Μετά έφεραν κάποιον που δεν θέλω να θυμάμαι για να μη με καντεμιάσω και που κανείς δε θέλει να τον θυμάται και που δεν έκανε και τίποτα απολύτως πέρα από μερικές δεξιώσεις που τις πλήρωσε το ελληνικό δημόσιο ένεκα της αλληλεγγύης του πόπολου προς την εκάστοτε εξουσία.

Μετά μας έφεραν έναν Πανεπιστημιακό που δεν ασχολήθηκε με το λαό γιατί έστρωνε το δρόμο για την πλήρη εξάρτηση του κράτους από ξένα δάνεια αλλά τον λαό διοικούσαν τότε οι υπουργοί του πανεπιστημιακού και οι γενικοί διευθυντές των υπουργείων, οπότε ο λαός συνέχισε να ζει και να βασιλεύει στη λαμογιά και στην απατεωνιά την ώρα που οι αποπάνω του χόρευαν στο ρυθμό της υποβρύχιας μίζας και των καρατοξικών ομόλογων και των γερμανικών επιχειρήσεων ένεκα της φιλίας του αδερφού του πανεπιστημιακού με την καγκελαρία. Ο λαός σταμάτησε να διαβάζει, συγκέντρωνε videoκασέτες από τις εφημερίδες, έβλεπε πανηλίθια ελληνικά σήριαλ και διασκέδαζε στα μπουζούκια χωρίς να πετά πιάτα αλλά χαρτοπετσέτες (ο πλήρης εκφυλισμός λέμε).

Μετά μας έφεραν έναν βαριεστημένο ρέκλα ένεκα του... κεκτημένου ονόματός του, και οι δημόσιοι υπάλληλοι εφάρμοσαν το περιορισμένο ωράριο εργασίας του πρωθυπουργού τους και ο λαός άραξε για τα καλά στα κεκτημένα του και αποχαυνώθηκε εντελώς και κλείστηκε στο σπίτι του και παράγγελνε πίτσες και σουβλάκια παίζοντας playstation ή βλέποντας τα dvd των εφημερίδων που δεν διάβαζε πλέον.

Μετά οι αμερικάνοι μας έφεραν τον πρώην φοιτητή τους ένεκα του... κεκτημένου ονόματός του, που του είχαν εμπεδώσει τη βραβεύμενη οικονομική τους θεωρία (αυτή του ΔΝΤ), που ήταν προαποφασισμένη η προοπτική του ένεκα του... κεκτημένου ονόματός του και ο λαός έγινε ένα άτολμο, άβουλο, αποπροσανατολισμένο και συγχυσμένο κοπάδι χωρίς προσανατολισμό, χωρίς κατεύθυνση και χωρίς προοπτική αλλά με το ΔΝΤ στο κεφάλι του σαν κορώνα, και βλέπει ειδήσεις-θρίλερ χωρίς να παραγγέλνει τίποτα και χωρίς να διαβάζει εφημερίδες γιατί τσατάρει στο φέις-μπουκ και σερφάρει μανιασμένα στα μπλογκς για να μην αρχίσει καμιά επαναστασούλα και χάσει τις εικόνες του ξυλοδαρμού.

Λες να είναι τυχαία όλα αυτά;

Υ.Γ.

Είπανε πως οι πράξεις των αγανακτισμένων είναι τραμπουκισμοί και πως οι αγανακτισμένοι απεργοί είναι τραμπούκοι!

Αν οι πράξεις των αγανακτισμένων προς εκπροσώπους της κυβέρνησης είναι τραμπουκισμοί τότε η πράξη της κυβέρνησης να μετατρέψει το χρήμα σε κωλόχαρτο τι είναι;

Κωλόχαρτο σε φόντο... αγγελικά πλασμένο αλλά αυτό δεν αλλάζει την αξία του κωλόχαρτου!

Ο ορισμός του ζώου

2011-10-08T19:24:00.000+03:00

Τα ζώα είναι άβουλα.
Τα ζώα εκπαιδεύονται (ή πείθονται) για να κάνουν ό,τι τους λένε.
Τα ζώα είναι ιδιοτελή και για ό,τι κάνουν αναμένουν ένα ανταποδοτικό όφελος για την πάρτη τους.
Τα ζώα δεν σκέφτονται αλλά εκτελούν σκέψεις των άλλων.
Τα ζώα πανικοβάλλονται με την πρώτη απειλή και πανικοβάλλουν και το κοπάδι ολόκληρο.
Τα ζώα γνωρίζουν μόνο από φαγητό, νερό, πήδημα και χέσιμο. Οτιδήποτε άλλο τους είναι άγνωστο.
Τα ζώα μάχονται έναντι οποιουδήποτε όταν κινδυνεύει το τομάρι τους.
Τα ζώα δεν διακινδυνεύουν το τομάρι τους όταν κινδυνεύει κάποιο άλλο ζώο αλλά τρέχουν μακριά.

Και μετά μου λες εσύ πως οι πολιτικοί μας και οι σύμβουλοί τους είναι συνάνθρωποι...

Έχω μυαλό βραδυφλεγές αφού…

2011-10-02T17:27:00.001+03:00

…έπρεπε να γίνουν όσα γίνονται για να καταλάβω πως ο φασισμός από τη δημοκρατία διαφέρουν μόνο στο ότι στο φασισμό υπάρχουν τα φασιστόμουτρα που αποφασίζουν και οι δυστυχισμένοι που τρώνε τις αποφάσεις τους στη μάπα ενώ στη δημοκρατία υπάρχουν τα φασιστόμουτρα που αποφασίζουν, οι δυστυχισμένοι που τρώνε τις αποφάσεις τους στη μάπα και αναμεταξύ αυτών υπάρχουν και τριακόσια πρόβατα που καλοταΐζονται για να συμφωνούν με τις αποφάσεις των φασιστόμουτρων.

…έπρεπε να γίνουν όσα γίνονται για να καταλάβω πως το να διαθέτεις λειτουργικό εγκέφαλο δεν είναι προνόμιο του ανθρώπινου είδους αλλά χάρισμα που διαθέτουν ελάχιστοι εκπρόσωποι του ανθρώπινου είδους και που αυτοί είναι είδος προς εξαφάνιση καθώς το ανθρώπινο είδος οδεύει με ταχύτητα νετρίνου προς την… αποκτηνοποίηση.

…έπρεπε να γίνει μελέτη εν μέσω της οικονομικής κρίσης που να αποτυπώνει την αύξηση του αυνανισμού ως μέσο ικανοποίησης των σεξουαλικών ενστίκτων για να καταλάβω πως η οικονομική κρίση σε φέρνει πιο κοντά με τον εαυτό σου.

…έπρεπε να έρθει το ΔΝΤ και οι έλληνες αμερικανοτραφείς εκπρόσωποί του για να καταλάβω πως οι Βούλγαροι, οι Γκογκολέζοι και οι Βιετναμέζοι δεν είναι ζώα που εργάζονται για 5 δολάρια την ημέρα και άρα θα πρέπει κι εγώ να εργάζομαι για πέντε ευρώ την ημέρα για να είμαι ανταγωνιστικός, γιατί η υπέρμετρη αύξηση του πληθυσμού της γης καθιστά την επιβίωσή μου ένα συνεχή ανταγωνιστικό αγώνα για επιβίωση.

Έπρεπε να μου πουν πως οι τράπεζες δεν μπορούν να φτιάχνουν λεφτά ανεξέλεγκτα και να τα μοιράζουν στα κράτη για να ξεχρεώσουν και να τα μοιράζουν και στο πόπολο για να διάγει βίο έκλυτο για να φτάσω να καταλάβω τη σκοπιμότητα της παρουσίας του ανθρώπινου είδους επί της γης.

Κατάλαβα δηλαδή πως οι κανονισμοί λένε να υπάρχει πεπερασμένο χρήμα πάνω στο τραπέζι και οι παίχτες να προσπαθούν να συγκεντρώσουν όσο περισσότερο χρήμα μπορούν εις βάρος των άλλων και πως αυτός που θα έχει τα περισσότερα χρήματα στο τέλος θα είναι ο νικητής.

Εν κατακλείδι, κατάλαβα ότι ο δημιουργός έφτιαξε το ανθρώπινο είδος και τους κανονισμούς της αγοράς για να παίζει μονόπολι με τους φίλους του.

Υ.Γ.
Έπρεπε να γνωρίσω τους σύγχρονους Έλληνες πολιτικούς για να καταλάβω πως η ανικανότητα και η απροθυμία δεν διορθώνονται με διεθνείς παρατηρητές!
Κάτω οι μπουνταλάδες ρεεεεεε...

Υ.Γ.2
Δεν μας αφήνουν να πτωχεύσουμε επειδή τα ομόλογά μας βρίσκονται στα χέρια ξένων και τώρα οι ξένοι ανακάλυψαν το σχέδιο ΕΥΡΗΚΑ (!!!) για να μας βάλουν να αγοράσουμε τα ομόλογά μας από τα χέρια τους ώστε να σωθούμε... ή μήπως για να μας αφήσουν να πτωχεύσουμε με την ησυχία ΤΟΥΣ!!!

Ο βουρλευτής

2011-10-01T08:32:00.000+03:00

Το σώμα μου είναι ευέλικτο αλλά το μυαλό μου δύσκαμπτο και κολλημένο!

Εγώ δεν ξέρω τίποτα φίλοι μου γι΄αυτό σταματήστε να με γιαουρτώνετε σε κάθε ευκαιρία. Εγώ είχα μάθει να ρουφώ τα φραπόγαλά μου αδιαλείπτως και αυτό ακριβώς συνεχίζω να κάνω και αποποιούμαι την όποια άλλη ευθύνη θέλετε να μου καταλογίσετε. Ένας απλός άνθρωπος είμαι κι εγώ που πασχίζω να εξασφαλίσω τη συνταξούλα μου.

Να σας πω τι γίνεται ακριβώς για να ξέρετε ώστε να είστε δίκαιοι στην κρίση σας:

Εγώ κάθομαι ανέμελος στο καφενείο του εργασιακού μου χώρου και αίφνης σκάει μύτη έντρομος ένας πάλιουρας συνάδελφός μου. Αυτός είναι για μας κάτι σαν το βοσκό για το κοπάδι. Όταν απομακρυνόμαστε αυτός βγαίνει στη γύρα και μας συγκεντρώνει για να κάνουμε το καθήκον μας απέναντι στο αφεντικό του κοπαδιού. Το αφεντικό του κοπαδιού θέλει να συμφωνούμε μαζί του γιατί αν δεν συμφωνήσουμε μας σφάζει προκειμένου να μας αντικαταστήσει με άλλο γίδι, πιο υπάκουο, και καλά κάνει το αφεντικό και μας αντικαθιστά γιατί είναι προβληματικό να έχεις δώσει μια περιουσία να αποκτήσεις ένα κοπάδι και μετά να διαπιστώσεις ότι το κοπάδι σου είναι σκορποχώρι και εσύ κινδυνεύεις να χάσεις την επένδυσή σου και πώς να την χάσεις την επένδυσή σου όταν τα κεφάλαιά της δεν είναι αυτό που λέμε «δικά σου δικά σου» αλλά είναι δώρα ρουσφετοζήτουλων ψηφοφόρων σου, επιχορηγήσεις ύποπτα καλοπροαίρετων φίλων σου και θεόσταλτες μαύρες επιταγές επιχειρηματικών κύκλων –σαν αυτές που λέγεται πως παίρνουν οι γιατροί από τις εταιρείες, οι υπάλληλοι της πολεοδομίας από τους μηχανικούς, οι εφοριακοί από τους ελεγχόμενους, κ.λ.π., αλλά οι μαύρες επιταγές παίζουν σε πολύ μεγαλύτερη κλίμακα (και ποσότητα).

Κάθομαι λοιπόν και ρουφώ το φραπόγαλό μου και να σου ο τσομπάνης να κράζει αλλόφρονας ότι ήρθε η ύψιστη ώρα να αποδείξουμε την αφοσίωσή μας στο αφεντικό μας και εγώ, μην μπορώντας να κάνω αλλιώς και για να μη φανώ αχάριστος, διακόπτω την ερωτική μου συνεύρεση με το καλαμάκι του φραπόγαλου και τρέχω στα ενδότερα για να πω ΝΑΙ όταν ακούσω το όνομά μου και μετά βγαίνω και παραγγέλνω ένα καινούργιο φραπόγαλο γιατί το προηγούμενο έχει παλιώσει και είναι αντιαισθητικό να νταλαβερίζεσαι με ένα σαφρακιασμένο καλαμάκι και ένα φραπόγαλο με αφρό κατσιασμένο και αντιαισθητικό σαν πουλί μετά από πρόωρη εκσπερμάτωση.

Το αφεντικό μου το λατρεύω γιατί το μόνο που θέλει είναι να λέω ΝΑΙ και γιατί να μην πω το ΝΑΙ αφού για να το λέω με πληρώνουν έξι χιλιάρικα το μήνα, και μου δίνουν και αυτοκίνητο και μου δίνουν και χίλια μύρια όσα που εσύ ούτε που μπορείς να τα διανοηθείς, και μάλιστα μου τα δίνουν για να λέω ΝΑΙ χωρίς να χρειάζεται να σκεφτώ γιατί η σκέψη απαιτεί κόπο, δημιουργεί αμφιβολίες και τύψεις και ενοχές κι εγώ δεν είμαι των τύψεων και των ενοχών γιατί θέλω να συνεχίσω να κοιμάμαι τα βράδια σαν αρνάκι.

Οπότε, την επόμενη φορά που θα με συναντήσεις, να σκεφτείς τα όσα σου είπα ώστε να μην αφήσεις τη ζήλια σου –με ζηλεύεις έτσι δεν είναι;- να ξεσπάσει σε ένα καταιγισμό γιαουρτιών. Ο άντρας ο σωστός δεν πετά γιαούρτια –αυτό είναι μια κατακριτέα γυναικουλίστικη εκδήλωση της ζήλιας.

Υ.Γ.

Το μόνο πρόβλημα που έχω στη ζωή μου είναι πως όταν δεν με παίρνει ο ύπνος κάθομαι ήσυχος, κλείνω τα μάτια μου και φαντάζομαι πως από εμπρός μου περνούν γίδια και εγώ τα μετράω για να αποκοιμηθώ αλλά ποτέ δεν μπορώ να σκεφτώ περισσότερα από τριακόσια γίδια και μόλις φτάνω στο «τριακόσια» φτου και ξαναρχίζω από την αρχή και αυτό μου χαλάει την ηρεμία μου και δεν μπορώ να κοιμηθώ.

Τι νόμιζες εσύ; Νόμιζες πως εγώ δεν έχω προβλήματα;

Ποιος είμαι εγώ για να ερωτηθώ;

2011-09-25T18:31:00.000+03:00

Διάβασα με έκπληξη στα ΝΕΑ ότι ο πρωθυπουργός τα πήρε στο κρανίο όταν έμαθε πως η μείωση της φαρμακευτικής δαπάνης ήταν μηδαμινή μετά την εφαρμογή της ηλεκτρονικής συνταγογράφησης και μάλιστα όταν του είπαν (σου το λέω με δικά μου λόγια) ότι η δαπάνη για τα συνταγογραφούμενα φάρμακα αφορά μόλις το 7% του συνόλου της φαρμακευτικής δαπάνης!

(Τα υπόλοιπα 93% αφορούν στα υλικά που χρησιμοποιούν οι ορθοπαιδικοί, οι επεμβατικοί καρδιολόγοι, οι καρδιοχειρουργοί και ένα μέρος αυτού του 93% αφορά στα νοσοκομειακά φάρμακα)

Εγώ βέβαια τα φωνάζω δύο χρόνια αυτά τα πράγματα και μάλιστα τα λέω και σε ανθρώπους με «υψηλές προσβάσεις» αλλά ποιος είμαι εγώ αλήθεια;

Απ’ ότι καταλαβαίνεις η βρομιά βρίσκεται στα νοσοκομεία και δη εντός των χειρουργείων και υπάρχει μόνο ένας δρόμος για να μειωθεί:

Ξεκινάς με το άνοιγμα των λογαριασμών των επεμβατικών γιατρών, τους βουτάς μερικά εκατομμυριάκια (από τον καθέναν) απειλώντας τους ότι θα τους φορτώσεις με την κακουργηματική πράξη περί κατασπατάλησης δημοσίου χρήματος (κάνε την επιτέλους κακουργηματική αυτήν την πράξη), τους διαολοστέλνεις μακριά από το σύστημα με ταυτόχρονη αφαίρεση της άσκησης του ιατρικού επαγγέλματος για μερικά χρονάκια, και μετά βάλε τη μηχανοργάνωσή σου να χρεώνει τους γιατρούς με κάθε υλικό που χρησιμοποιούν και έλεγχέ τους με κριτήριο το κόστος που προκαλούν ανά ασθενή τους και ανά παρεμβατική πράξη.

Ε ρε, πόσα πράγματα μπορεί να κάνει κανείς άμα έχει τη διάθεση και άμα αναζητήσει τη γνώση από αυτούς που είμαστε μέσα στο κουρμπέτι της αγοράς και – το κυριότερο- άμα έχει τη βούληση να μας σώσει από το βούρκο μας!

Αλλά ποιος είμαι εγώ και ποιος είσαι εσύ που θα κληθούμε να αρθρώσουμε λόγο; Εμείς θα κληθούμε να πληρώσουμε πάλι το κάτι τις από αυτό που πλέον δεν μας απέμεινε!

...σαχλοπαπαριές καμαρωτές...

2011-09-23T23:22:00.000+03:00

Πόση παπαριά θα ανεχθούμε ακόμη;

Πήρα δυο μέρες άδεια λόγω… ανωτέρας βίας –νύσταζα αφόρητα- και αντί να ξεκουραστώ είπα να ενημερωθώ βλέποντας τηλεόραση σχεδόν όλη μέρα και αποφάσισα να μην ξαναπάρω άδεια στη ζωή μου, γιατί την ώρα που είμαι αραχτός στο σπίτι μου νιώθω σαν να βρίσκομαι σε εργασιακή εφεδρεία και δεν θέλω να γίνω έφεδρος στην εργασία, καθώς αυτή η παπαριά ψηφίστηκε γιατί κάποιοι θέλουν να απολύσουν τους δημοσίους υπαλλήλους αλλά δεν θέλουν να τους δώσουν λεφτά. Με την εργασιακή εφεδρεία θα τους πετάνε στη μούρα κάτι ψίχουλα για ένα χρόνο, μετά δεν θα τους δίνουν τίποτα απολύτως αλλά θα τους έχουν εργασιακά έφεδρους και ενώ στην πραγματικότητα θα τους έχουν απολύσει δεν θα τους δώσουν αποζημίωση ποτέ, ποτέ, ποτέ, ποτέ. Έξυπνη παπαριά η εργασιακή εφεδρεία για να απολύσεις χωρίς να αποζημιώσεις.

Δεν μπορώ να κατασταλάξω ακόμη στο ποια είναι η μέγιστη παπαριά του προέδρου της νουδούλας. Να 'ναι τάχατες το άνοιγμα των συνόρων όταν μαζί με τους νοικοκυραίους της γείτονος χώρας άδειασαν μαζί και οι βόθροι της και ξεχύθηκαν στη χαζοχώρα μας ή να 'ναι άραγες η έμπνευση της εργασιακής εφεδρείας;

Αλήθεια, γιατί δε μειώθηκαν οι μισθοί των υπαλλήλων της βουλής; Μήπως δεν μειώθηκαν; Μάλλον μειώθηκαν γιατί έτσι ακούγεται στην αγορά και κάποιοι παπάρες κάνουν τις πάπιες, αλλά δε ξέρουν ότι εμείς ξέρουμε ότι ακόμη και οι πάπιες κάνουν παπαριές και μάλιστα παπαριές καμαρωτές.

Μου αρέσει που βάζουν τα φαρμακεία να δουλεύουν και Τετάρτες απόγευμα και Σάββατα, και τους βάζουν με το ζόρι να το κάνουν αυτό λες και άμα τα φαρμακεία δουλεύουν και Σάββατα θα λυθεί το πρόβλημα της ανεργίας! Ή μήπως αυτό το μέτρο το έσπρωξαν οι μεγαλοφαρμακοποιοί με τους δεκαπέντε υπαλλήλους προκειμένου να κλείσουν τα μικρά γειτονικά τους φαρμακεία μην αντέχοντας τον ανταγωνισμό; Και αν ισχύει αυτό το τελευταίο γιατί το χαζοκράτος παίρνει το μέρος των μεγαλοφαρμακοποιών;

Μου άρεσε επίσης που οι σεναριογράφοι της ύψιστης ηλιθιότητας –σήριαλ που αποκαλείται «Πολυκατοικία» ξεμπροστιάζουν την ανοησία τους με το να κλέβουν ιδέες και σκηνές από ξένες ταινίες και σήριαλ, να τα συρράπτουν και να παράγουν αυτή τη μέγιστη παπαριά που την παρακολουθεί ο βλακωδών κριτηρίων και ανάλογου πνευματικού επιπέδου ελληνικός λαός κι έτσι θα συνεχίσουν να βλέπουν (εγώ μία φορά το είδα και τέλος) τις σκηνές ζηλοτυπίας που κάνει η ξεφωνημένη αδερφάρα στον αξιοπρεπή γκέι σύντροφό του. Αναρωτιέμαι γιατί οι γκέι δεν πιάσανε ακόμη τους σεναριογράφους να τους ρίξουν μερικά γιαούρτια, μπας και οι σεναριογράφοι αποχτήσουν την τσίπα που πιστεύουμε πως θα αποκτήσουν οι πολιτικοί μας αστέρες με το γιαούρτωμα. Ααααχ, μακάρι το γιαούρτι να δημιουργούσε εμπνεύσεις.

Μου αρέσει επίσης που το ΙΚΑ θα αγοράσει λαπ τοπ για τους γιατρούς του, και μου αρέσει που σε κάνα δυο μήνες θα τους αγοράσει και από έναν επιτραπέζιο υπολογιστή και μετά θα τους χαρίσει τα λαπ τοπ και αναρωτιέμαι ποιος σκέφτηκε τη μέγιστη παπαριά να χαλάσει χρήματα για λαπ τοπ αφού στο τέλος θα χαλάσει χρήματα και για επιτραπέζιους υπολογιστές. Μήπως αν καθυστερήσει η ηλεκτρονική συνταγογράφηση κάνα δίμηνο –μέχρι να αγοραστούν οι επιτραπέζιοι- θα πέσει έξω το σύστημα ή θα φουντώσει η συνταγογραφία;

Τελικά όπου μπαίνει στη μέση η προμήθεια χάνεται η λογική και κυριαρχεί η μέγιστη παπαριά.

Αααα, μιας και είπα γι’ αυτό ας ρωτήξω και το άλλο:

Χαλάσαμε 8 εκατομμύρια για την ηλεκτρονική συνταγογράφηση, θα χαλάσουμε άλλα είκοσι πέντε για την ηλεκτρονική συνταγογράφηση μπας και πιάσουμε τους γιατρούς που τα πιάνουν από τις φαρμακευτικές εταιρείες, και τώρα ο υπουργός θέλει τους γιατρούς να συνταγογραφούν τη δραστική ουσία και όχι το σκεύασμα της εκάστοτε εταιρείες, οπότε δεν θα χρειαστούμε πλέον την ηλεκτρονική συνταγογράφηση! Δηλαδή οχτώ και είκοσι πέντε ίσον τριάντα τρία εκατομμύρια τα πετάξαμε για ένα γινάτι;

Παρεμπιπτόντως: Αφού οι εταιρείες νομιμοποιούνται να ξοδεύουν το 10% του τζίρου τους για την προώθηση των φαρμάκων τους, και άρα τα λεφτά που παίρνουν οι γιατροί από τις εταιρείες είναι των εταιρειών και ουχί του κράτους, τότε γιατί δεν νομιμοποιούμε το νταλαβέρι των γιατρών με τις εταιρείες ώστε να φορολογήσουμε τα όσα πιάνουν οι γιατροί από τις εταιρείες ώστε να βγάλουμε ζεστό χρηματάκι για τα αδειανά ταμεία του χαζοκράτους μας;

Και άλλο παρεμπιπτόντως:

Γιατί δεν επεκτείνουμε την ηλεκτρονική συνταγογράφηση παντού και μετά να πουλάμε μηνιαίως στις φαρμακευτικές εταιρείες τα αποτελέσματα της επεξεργασίας της συνταγογράφησης (πόσα κουτιά συνταγογραφήθηκαν από το κάθε σκεύασμα και από ποια περιοχή);

Γη και ύδωρ θα έδιναν οι φαρμακευτικές εταιρείες για να μάθουν τέτοιες έγκυρες και ακριβείς πληροφορίες, για να μάθουν δηλαδή αυτά που κάποιοι άλλοι (ΟΣΦΕ και IMS) για να τους τα πουν με μια καλομαγειρεμένη προσέγγιση τους αρπάζουν ουκ ολίγα ευρώπουλα ετησίως;

Μιλάμε για μερικά εκατομμυριάκια ετησίως στον κρατικό κορβανά.

Αλλά ξέχασα... η IMS είναι γαλλική εταιρεία και μέσα στον ΟΣΦΕ βρίσκονται μεγαλοφαρμακοποιοί!

Άσε δε και το άλλο, το σημαντικότερο: με τον τρόπο που γίνεται ο έλεγχος και η στατιστική καταγραφή των πωλήσεων των φαρμάκων, είναι ιδιαίτερα εύκολο στις φαρμακευτικές εταιρείες, και όχι μόνο, να εξάγουν παράνομα τα φάρμακά τους στο εξωτερικό και μετά, με το κόλπο του στατιστικού μαγειρέματος (έναντι του κατάλληλου παχυλού αντίτιμου), να δικαιολογήσουν την αυξημένη διακίνηση προς τα ευρωπαϊκά κράτη ως αύξηση της εγχώριας κατανάλωσης φαρμάκων.

Αλλά ποιος να τα πει όλα τούτα στους υπουργούς;

Μήπως εμείς, οι της αγοράς, που δεν έχουμε πρόσβαση πέρα από τη φίλη του υπουργού που κατά τύχη γνωρίσαμε στον εργασιακό μας χώρο και η οποία δεν θέλει να μεταφέρει τίποτα στον υπουργό –κατάλαβες «φιλενάδα» συναδέλφισσα σε ποιαν αναφέρομαι, ε;

Τελικά τα κομματόσκυλα είναι όπως οι κομμουνιστές: Κανείς δεν μπορεί να μιλήσει μαζί τους αν δεν συμφωνεί μαζί τους απόλυτα και ακόμη και αν συμφωνείς μαζί τους απόλυτα δεν μπορείς να τους μιλήσεις γιατί σε βάζουν κάτω, σου ξεδιπλώνουν το τυποποιημένο λογίδριο που έμαθαν στις κομματικές συμμαζώξεις και σε αποτελειώνουν με τρόπο υπεροπτικό και με ύφος άκρως υποτιμητικό λες κι εσύ είσαι ένα κουνούπι και μάλιστα ένα σιχαμένο κουνούπι που μεταφέρεις στο κωλάντερό σου τον ιό του Δυτικού Νείλου.

Μα τόση παπαριά ρε παιδί μου σε τούτο το χαζοκράτος.

(Κάποτε το χαζοκράτος το έλεγα κωλοκράτος αλλά με τη λέξη αυτή και με πρώτο συνθετικό το «κώλος» έδινα πολύ μεγάλη αξία στο κράτος μας και στους πολιτευτές του –ο κώλος έχει μια χρησιμότητα ρε αδερφέ και εξυπηρετεί τις ανάγκες του πόπολου- οπότε προτιμώ πλέον τη λέξη «χαζοκράτος» και εκφράζω τα συναισθήματά μου.

Εεεεε, έχει και η υπομονή τα όριά της!

(Και η αρετή και η τιμιότητα έχουν τα δικά τους και δόξα το γιαραμπή τα δικά μου ακόμη δεν εξαντλήθηκαν και γι’ αυτό συνεχίζω να βρίζω και να τα χώνω. Όταν θα πάψω να είμαι τίμιος στην καθημερινότητά μου, όταν θα πάψω να κοιμάμαι σαν αρνάκι, τότε θα πάψω να γράφω τέτοια κείμενα γιατί έχουμε και μία τσίπα ρε αδερφέ και η τσίπα δεν έχει όρια που μπορείς να τα εξαντλήσεις και να τα υπερβείς. Ή έχεις τσίπα ή δεν έχεις).

Δυστυχώς οι αποπάνω μας δεν έχουν τσίπα και το φαγοπότι συνεχίζεται…

…και γιατί να μη συνεχίζεται δηλαδή;

Μήπως ο Ροβινσώνας Κρούσος δεν λεηλάτησε το βουλιαγμένο πλοίο του;

Σάμπως ο Ιούδας δεν πήρε τα τριάντα αργύρια για να δώσει ένα φιλί στο Χριστό για το οποίο πολλοί θα πλήρωναν για να το δώσουν;

Μήπως το επίσημο παπαδαριό δε συμμάχησε με τους εκάστοτε κατακτητές ώστε να παραμείνει ήσυχο στο πλούσιο νιρβάνα του;

Μήπως κι εγώ δεν γράφω παπαριές για να λέω ότι κάτι κάνω αντί να βγω στους δρόμους και να πασχίσω (κάνοντάς τα όλα λαμπόγιαλο) να φυλακιστούν δια βίου οι μεταπωλητές των υπάρχοντών μας;

(Πάω να κοιμηθώ τώρα γιατί θύμωσα με τον παπάρα εαυτό μου)

Υ.Γ.

Έχω πραγματικά βαρεθεί αυτή τη σαχλή (ξέρω ποια είναι) που μπαίνει στο μπλογκ μου, διαβάζει τα κείμενά μου και μετά τσεκάρει το σχόλιο «ΣΑΧΛΟ», λες κι χέστηκε η φοράδα στ’ αλώνι που μια σαχλή χάνει το χρόνο της για να διαβάζει τα κείμενά μου που τα θεωρεί εκ προοιμίου σαχλά ή λες και εγώ γράφω για να λαμβάνω μπράβο και συγχαρήκια, όπως κάποιες κάποιες σαχλές. Γκε γκε;

Μα τόση σαχλοπαπαριά ρε παιδί μου;

Ρεεε, Αθηναίοι... θα τους μαζέψετε ρε αυτούς εκεί κάτω τους τρακόσιους; Μας έχουν φλομώσει στα σκατά και βαρέθηκα να τα καθαρίζω! Άσε δε που τα σκατά τους ούτε για λίπασμα δεν κάνουν τόσο άγονα και στείρα που είναι!

!!! (Χωρίς λόγια)

2011-09-18T18:16:00.001+03:00

Σνφμύωα με μαι έυρενα σοτ Πμανιπσητετο τυο Κμτρπιαιζ, δνε πεαιζι ρλόο με τι σριεά ενίαι τοθοπεμετενα τα γταμαμρά μσέα σε μαί λξέη, αεκρί το πώτρο κια το ταελείτυο γάμρμα να ενιαί σητ στωσή θσέη. Τα υλοπιόπα μροπούν να ενίαι σε τχίυεας θιέεσς κια να μροπετίε να τςι δαβαιάεστε χρωίς πρλόβημα. Ατυό γνίταει γαιτί ο απρώνθονις εκέγλφοας δνε δαεβζιάι γάμρμα γάμρμα κθάε λξηέ αλλά τνη λξηέ σνα σνύλοο. Ατίπτσυεο ε;

Υ.Γ.
Ας έφτιαχναν τους νόμους έστω κι έτσι. Θα ήταν περισσότερο κατανοητοί και λιγότερο μπερδεμένοι στην εφαρμογή τους.

"Η κότα έκανε τ' αυγό ή το αυγό την κότα;" Το ΔΕΟΣ της ΣΟΚαριστικής απάντησης

2011-09-13T08:24:00.000+03:00

Έπαθα μια κρίση μεγαλοϊδεατισμού τώρα τελευταίως και αποφάσισα πως καλό θα ήταν να απαντήσω πρώτος εγώ, ως πρωτοπόρος λύτης των προβλημάτων και των πολύπλοκων εξισώσεων της πλάσης, στο ερώτημα «η κότα έκανε τ’ αυγό ή το αυτό την κότα».

Συλλογίστηκα πολύ είναι η αλήθεια. Κρατούσα στην τσίτα τα αισθητήριά μου για να αφουγκράζομαι ερεθίσματα από την πραγματικότητα και μετά βυθίστηκα σε μία εικονική πραγματικότητα σχετική με το ερώτημα που με ταλανίζει, καθώς μόνο μια ανάλογη με το παρόν εικονική πραγματικότητα μπορεί να δώσει μια λύση στο ερώτημα που έχει τεθεί διεθνώς –ή μήπως το ή κότα έκανε τ’ αυγό ή το αυγό την κότα είναι ελληνικό χούι;

Βρέθηκα, λέει, αρχηγός σε έναν τόπο προβληματικό, που δεν κρίνεται σκόπιμο να προσδιοριστεί τούτη δω την ώρα, και που ο τόπος αυτός χρωστούσε άπειρα αυγά στους διπλανούς τόπους και σε κάποιους ανώμαλους που μάζευαν τα αυγά στα σεντούκια τους πιστεύοντας πως τα στιβαγμένα αυγά δε θα σπάσουν ποτέ και δε θα βρωμίσουν τη ζωή τους ολάκερη, και άρχισα να κάνω υπολογισμούς, ώστε με τις εξισώσεις να ξεπεράσω τους όποιους μου ενδοιασμούς.

Ήμουν σίγουρος για την απάντηση αλλά κάτι δεν μου πήγαινε καλά και το στριφογύριζα στους διαδρόμους του μυαλού μου μέχρι να καταφέρω να αποδεχτώ τη λύση που στεκόταν μπροστά μου τόσα χρόνια μα δεν την έβλεπα γιατί πίστευα πως στη φύση κυριαρχούν οι εξισώσεις.

Εξίσωση το λοιπόν σημαίνει να βάζεις κάτι από δω και να βάζεις κάτι από κει και να πετάς ένα ίσον στη μέση οπότε τα δύο μέρη γίνονται ίσα. Αυτή και μόνο η σκέψη, τούτη η συνειδητοποίηση της έννοιας της εξίσωσης, με σόκαρε, γιατί οι παρατηρήσεις μου μου έλεγαν πως στη φύση δεν επικρατούν οι εξισώσεις αλλά οι ανισότητες.

Έβαλα τα αυγά από τη μία και τις κότες από την άλλη και στοχάστηκα ότι μπορώ να ζήσω χωρίς αυγά αλλά δεν μπορώ να ζήσω χωρίς κότες, οπότε οι κότες είναι οι επικρατέστερες και τα αυγά είναι για σπάσιμο ή για φάγωμα. Και αν μάλιστα επικρατήσουν γονιδιακά, ή κατόπιν κατάλληλων πολιτικών αποφάσεων, οι κότες που θα μου κάνουν τα χρυσά αυγά, τότε θα έχω να παίρνω κι εγώ το κάτι τις μου και κατά συνέπεια δε θα χρειάζομαι τις άλλες κότες και καλό θα είναι να τις εξοντώσω από τώρα, να τις αποστραγγίξω ρουφώντας το αίμα τους, να τις πατήσω χάμω ώστε να μην ξανασηκωθούν ποτέ, και να τις αναγκάσω να μεταλλαχθούν σε σιχαμερά σκουλήκια που θα τρώνε σκατά για να μη λιμοκτονήσουν αλλά και για να διατηρούν το χώρο μου καθαρό.

Με όλα τούτα τα βαθυστόχαστα στο μυαλό μου αποφάσισα πως έπρεπε να κάνω τη χώρα μου να μοιάζει με τη Χιλή και σταμάτησα να θέλω να κάνω τη χώρα μου να μοιάζει με κάποια σκανδιναβική χώρα, όπου εκεί σέβονται τις κότες που κάνουν αυγά και δίνουν ίσα δικαιώματα και στις κότες που κάνουν απλά αυγουλάκια για πέταμα σε μούρες παρανοϊκού μεγαλοϊδεατισμού αλλά και στις κότες που κάνουν χρυσά αυγουλάκια και όλες οι κότες συνυπάρχουν ευτυχισμένες.

...κι όποιος κατάλαβε κατάλαβε...

Υ.Γ.1

Όμορφος κόσμος, αγγελικά πλασμένος…

Υ.Γ.2

Δεν διάβασες ακόμη το «Δόγμα του Σοκ»; Να το διαβάσεις και θα δεις πως το οικονομικό μοντέλο που ανέπτυξε ο Φρίντμαν του πανεπιστημίου του Σικάγο και που αποτελεί τη βασική αρχή της πολιτικής του ΔΝΤ εφαρμόστηκε πειραματικά στη Χιλή μέσα από έναν ευφυέστατο χειρισμό που προκαλεί τρόμο η σύλληψή του και η εκτέλεσή του. Και θα καταλάβεις αμέσως γιατί ο πρωθυπουργάρας μας, ο Γιωργάρας μας, είπε «θα γίνουμε Χιλή»! Λες να είπε τυχαία το «Χιλή»;

Μα τόση ξεδιαντροπιά ρε παιδί μου; Νομίζουν πως κανείς δεν διαβάζει τίποτα σε τούτο το κωλοκράτος;

Υ.Γ.3

Όταν βλέπω και ακούω κάποιους πολιτικούς να μιλούν, αναρωτιέμαι γιατί δεν έχουν παρέμβει ακόμη οι Έλληνες ψυχίατροι για να ζητήσουν εισαγγελική παρέμβαση και άμεσο εγκλεισμό σε ψυχιατρείο για ανάρρωση, κάποιων από αυτούς τους συνανθρώπους μας πολιτικούς που βασανίζονται –είναι εμφανές- από τη μανία τους ή, ίσως, από την μανιοκατάθλιψή τους ή ίσως από την παράνοιά τους –αυτό θα διερευνηθεί κατά τη νοσηλεία τους.

Μήπως οι Έλληνες ψυχίατροι δεν παρακολουθούν ομιλίες πολιτικών;

Υ.Γ.4

Λυπάμαι που τους είδα όλους στη ΔΕΘ (Δουλοπαροικία Εκλογικά Θανόντων) να ιδρώνουν και να ξεϊδρώνουν καθώς γνωρίζουν πια πως είναι ντιπ για ντιπ –και καταντίπ θα τολμούσα να πω- χαμένοι από χέρι. Και το παράδοξο είναι πως ενώ είναι πια κοινωνικά χαμένοι και πολιτικά σβησμένοι δεν κάνουν αυτά που πρέπει μπας και σώσουν την αξιοπρέπειά τους.

Εκτός και αν η προσκόλλησή τους στο Δόγμα του Σοκ είναι ισχυρότερη από το έμφυτο ένστικτο του σύγχρονου ανθρώπου να επιβιώνει με αξιοπρέπεια.

Εκτός κι αν ο σύγχρονος άνθρωπος δεν ενδιαφέρεται για την αξιοπρέπειά του, οπότε είμαστε χαμένοι από χέρι.

Υ.Γ.5

Μήπως οι πολιτικοί μας ζήλεψαν το Θεό και βάλθηκαν να παίζουν κι αυτοί ζάρια;

Υ.Γ.6

Και για να απαντήσω στο ερώτημα του τίτλου...

...είναι αυτονόητο ότι τα αυγά έκαναν τις κότες γιατί τα λεφτά κάνουν τους ανθρώπους!

Όσο αφορά στις κότες που κάνουν χρυσά αυγά, δηλαδή τις κότες με τα χρυσά κωλομέρια, αυτές είναι κατασκεύασμα μιας μίξης από πλούσια γονίδια με παχουλές κληρονομιές, γνωριμίες στα ΜΜΕ και προεκλογικές κομματικές χορηγίες με πολλά μηδενικά. Είναι κότες που τις ταΐζουν στο στόμα και που δεν μπορούν να επιβιώσουν μόνες τους –δεν γνωρίζουν να κάνουν απολύτως τίποτα εκτός από το να μασουλάνε- και γι’ αυτό χρειάζονται τις απλές κότες.

Όσο αφορά στις κότες που κάνουν απλά αυγά... σε αυτές τους επιτρέπεται η επιβίωση ώστε να συνεχίζουν να ταίζουν τις κότες με τα χρυσά αυγά.

Αναμένω να αποφασίσει η εξελικτική θεωρία του Δαρβίνου για το μέλλον της εκάστοτε κότας...

....κο κο κο κο κοκο κο...

Όμορφος κόσμος, αγγελικά πλασμένος...

2011-09-02T08:10:00.000+03:00

Οι αμερικάνοι μεγαλοεπιχειρματίες δήλωσαν στον Ομπάμα ότι πρέπει να φορολογηθούν (οι ίδιοι) περισσότερο από τη στιγμή που το κράτος έχει ανάγκη από χρήματα! Οι Έλληνες επιχειρηματίες μετακομίζουν στη Βουλγαρία, καθώς φαίνεται ότι η Βουλγαρία έχει ανάγκη από περισσότερα χρήματα!

Το ΙΚΑ, λένε, διαθέτει από το 2008, ηλεκτρονικό σύστημα ελέγχου των ιδιωτικών κλινικών, το οποίο όμως δεν τίθεται σε λειτουργία και το πτωχευμένο κράτος συνεχίζει να σπαταλά εκατοντάδες χιλιάδες ευρώ καθημερινά σε ιδιωτικά διαγνωστικά κέντρα και κλινικές την ώρα που εξετάζει πόσους γιατρούς θα απολύσει για να μειώσει τα έξοδά του, λες και κάποιοι κρατικοί λειτουργοί έχουν λαμβάνειν (ή έχουν λάβει) από τις εν λόγω επιχειρήσεις, αλλά αυτά του Λοβέρδου δεν του τα λέει κανείς!

Δαπανήθηκαν μερικά εκατομύρια ευρώ στο σύστημα ηλεκτρονικής συνταγογραφησης και μειώθηκε, λένε, η φαρμακευτική δαπάνη και καμαρώνουν γι΄αυτό τους το επίτευγμα, αλλά κάτι μου λέει πως αν δεν είχαν μειωθεί οι τιμές των φαρμάκων και αν δεν είχαν βγει πολλά φάρμακα από τη λίστα των συνταγογραφούμενων φαρμάκων η δαπάνη θα ήταν ακριβώς η ίδια.

Η φοροδιαφυγή στα τουριστικά μέρη προσεγγίζει το 100% και αναρωτιέμαι αν θα ανοίξει κανείς τους λογαριασμούς των ομάδων του ΣΔΟΕ που ελέγχουν αυτές τις περιοχές.

Από χθεσινό ντοκιμαντέρ έμαθα πως ένα ζευγάρι εκατομμυριούχων στις ΗΠΑ συνελήφθη, πλήρωσε 1,6 εκατομμύρια δολάρια και φυλακίστηκε επειδή τα έξοδα ανακατασκευής της βίλας του (ήταν δηλωμένη στο όνομα του άντρα) τα περνούσε στα λογιστικά βιβλία της εταιρείας του!!! Δυστυχώς δεν μπορεί να γίνει το ίδιο με τους δικούς μας μεγαλοεπιχειρηματίες γιατί οι δικοί μας μεγαλοεπιχειρηματίες δεν έχουν τίποτα στο όνομά τους και φιλοξενούνται οι δύστυχοι σε βίλες που είναι δηλωμένες στο όνομα των εταιρειών τους!

Σταματά η χρηματοδότηση των ποδοσφαιρικών ομάδων! Αυτό άκουσα και χειροκρότησα και σταυροκοπήθηκα και φώναξα «επιτέλους», αλλά μετά άκουσα ολόκληρη τη φράση: «Σταματά η χρηματοδότηση των ποδοσφαιρικών ομάδων μέχρι τον Οκτώβριο» και αναγκάστηκα να βροντοφωνάξω «η Ελλάδα ποτέ δεν πεθαίνει»!

Η Γερμανία και η Γαλλία θα έχουν λαμβάνειν φόρους ΑΜΕΣΑ από την Ελβετία για τα χρήματα που βγάζουν στο ελβετικό άβατο με τα πολλά ελληνικά σαλέ τα γερμανικά και τα γαλλικά λαμόγια και η Ελλάδα ξύπνησε και άρχισε τις συζητήσεις και οι ιθύνοντες ελπίζουν να λυθεί το θέμα μέσα στο 2013! (Δυστυχώς οι Έλληνες είμαστε πολυλογάδες και γι΄αυτό οι συζητήσεις μας κρατούν τόόόόόσο πολύ). Οψόμεθα!

Έπεσαν τα διεθνή λαμόγια να μοιράσουν τα πετρέλαια του λαού της Λιβύης! Ήμουν σίγουρος πως ο λαός της Λιβύης σκοτωνόταν τόσες βδομάδες για να πάρει τα πετρέλαιά του και να τα δώσει στους ευρωπαίους, γιατί –ήμουν και γι’ αυτό βέβαιος- ο λαός της Λιβύης έχει μάθει στη φτώχεια και δε θα μπορούσε ποτέ να ζει στη χλιδή που αποφέρει ο φυσικός πλούτος της χώρας τους.

Οι μυστικές υπηρεσίες των ΗΠΑ κατασκόπευαν τους πολιτικούς μας από το 2004, τουλάχιστον, αλλά γιατί να το συζητάμε αυτό αφού χρειαζόμαστε τους Αμερικάνους για να πουν στους Τούρκους να κάτσουν στ’ αυγά τους και στους Ισραηλίτες να μας υποστηρίξουν στο θέμα των πετρελαίων της Κύπρου (!!!) ώστε να τα συνεκμεταλευτούν οι κύπριοι τα πετρέλαιά τους με εταιρεία αμερικανοεβραϊκών συμφερόντων;

Υ.Γ.1

Όμορφος κόσμος, αγγελικά πλασμένος…

Υ.Γ.2

Πού είναι η εκκλησία οέο;

Η εκκλησιαστική περιουσία πού είναι οέο;

Μήπως ο Χριστός σταυρώθηκε φορώντας χιτώνα ραμμένο με χρυσή κλωστή και κρατούσε εκόλπιο με σμαραγδομαργαριτάρια και δεν το ξέρω εγώ; Γιατί δεν μου είπε κανείς πως το ποτήριον τούτον του μυστικού δείπνου ήταν χρυσή κούπα στολισμένη με ρουμπίνια; Γιατί ρε; Χαραμοφάηδες! Όλα τα καλά τα κρατάτε μόνο για τον εαυτό σας και εμένα δε μου λέει κανείς τίποτα!

Υ.Γ.3

Οι παππούδες που συναντώ καθημερινά χωρίζονται σε τρεις κατηγορίες:

Οι παππούδες της πρώτης κατηγορίας είναι σε κατάθλιψη και κάποιοι κλαίνει όταν αναπολούν τα δύσκολα χρόνια της ζωής τους που τους απέδωσαν καρπούς και τώρα ήρθαν οι Ευρωπαίοι πολιτικοί μας για να τους τα πάρουν πίσω, λες και οι καρποί της ζωής ενός παππού είναι λιόσποροι για να περνούν την ώρα τους οι πολιτικοί κομπάρσοι στο θέατρο του παραλόγου που παρακολουθούμε αυτά τα χρόνια.

Οι παπούδες της δεύτερης κατηγορίας νιώθουν την ολοκλήρωση του βιολογικού τους κύκλου και ανησυχούν για το ανύπαρκτο μέλλον των παιδιών τους.

Οι παπούδες της τρίτης κατηγορίας μου λένε πως όλα αυτά τους θυμίζουν προπολεμική κατάσταση και καταλήγουν ότι ο πόλεμος –τουλάχιστον ο εμφύλιος- είναι αναπόφευκτος.

…η σοφία της τρίτης ηλικίας!

Ίσως να είμαι χαζοζαρούμενος -αρκεί όμως που είμαι χαρούμενος!

2011-08-26T08:25:00.000+03:00

Ό,τι και να λες εσύ, εγώ είμαι πολύ χαρούμενος σήμερα, και πάντα είμαι πολύ χαρούμενος, γενικά και αόριστα αλλά και συγκεκριμένα και επιχειρηματολογημένα χαρούμενος είμαι, και είμαι τόσο πολύ χαρούμενος που καμιά φορά αναρωτιέμαι μήπως είμαι χαζοχαρούμενος και βλαμμένος.

Βέβαια κάνω και τις αρνητικές μου σκέψεις, πρέπει να το ομολογήσω αυτό, όπως για παράδειγμα:

Βαρέθηκα να ακούω στα ΜΜΕ τι θα μου κόψουν και τι θα μου περικόψουν και τι δεν θα μου δώσουν, γιατί με αυτόν τον τρόπο με κάνουν να νιώθω ότι εγώ -αποκλειστικά εγώ και πρώτος από όλους εγώ- χρωστάω της Μιχαλούς και ότι πρέπει μονίμως να δίνω και να ξαναδίνω και να ματαδίνω! Θέλω μια φορά να μου πουν τι θα μου δώσουν, για να νιώσω πως έχω κάτι να παίρνω, έστω κι αν ξέρω πως αυτό που θα πάρω είναι λιγότερο από αυτό που πρέπει να πάρω, έστω κι αν ξέρω πως αυτό που θα πάρω είναι λιγότερο από αυτό που έπαιρνα, έστω κι αν ξέρω πως αυτό που θα πάρω τούτο το μήνα θα είναι λιγότερο από αυτό που έπαιρνα τον προηγούμενο μήνα.

Έλεος ρε! Δώστε μου και κάτι επιτέλους –μια μούντζα έστω! Αυτό τουλάχιστον είναι εντιμότερο από κάθε τι άλλο!

Βέβαια τέτοιες αρνητικές σκέψεις και συναισθήματα δεν με εμποδίζουν από το να είμαι χαρούμενος, όπως σου προείπα, γιατί πάντα βρίσκω λόγους να είμαι χαρούμενος, όπως για παράδειγμα:

Χαίρομαι που οι υπάλληλοι του υπουργείου οικονομικών θα συνεχίσουν να παίρνουν τα ίδια χρήματα που έπαιρναν και δεν θα ενταχθούν στο ενιαίο μισθολόγιο, και τους συγχωρώ που δεν έχουν καταφέρει να πετύχουν το στόχο της δουλειάς τους, το να συγκεντρώσουν δηλαδή τα χρήματα που κάποιοι χρωστάνε, γιατί τις μαλακίες των υπαλλήλων του υπουργείου οικονομικών θα τις πληρώσω εγώ, οι γονείς μου, οι παππούδες μου και οι γιαγιάδες μου και έτσι το κράτος θα αναπληρώσει τη χασούρα από τις προαναφερθείσες μαλακίες.

Χαίρομαι επίσης που οι εργαζόμενοι στα σώματα ασφαλείας θα συνεχίσουν να παίρνουν τα ίδια χρήματα που έπαιρναν και δεν θα ενταχθούν στο ενιαίο μισθολόγιο, και τους συγχωρώ που δεν έχουν καταφέρει να πετύχουν το στόχο της δουλειάς τους, δηλαδή το να νιώθω εγώ ασφαλής στους δρόμους και στο ίδιο μου το σπίτι, γιατί τις μαλακίες των εργαζομένων στα σώματα ασφαλείας θα τις πληρώσω εγώ, οι γονείς μου, οι παππούδες μου και οι γιαγιάδες μου με το να κλειδαμπαρωνόμαστε στα σπίτια μας και να μην κυκλοφορούμε έξω όταν σκοτεινιάζει, ε… και αν μας μαχαιρώσει κανείς μεσημεριάτικα για να μας πάρει το κινητό… χαλάλι μπρε, αρκεί να συνεχίσουν τα σώματα ασφαλείας να παίρνουν τα ίδια χρήματα, γιατί ο σκοπός των σωμάτων ασφαλείας είναι να νιώθουν ασφάλεια τα ίδια τα σώματα ασφαλείας και τα σώματα των υποψηφίων προς γιαούρτωμα πολιτικών και μεγαλοδημοσιογράφων.

Χαίρομαι επίσης που από το ενιαίο μισθολόγιο θα εξαιρεθούν και οι γιατροί του ΕΣΥ, γιατί αν έχεις πάει ποτέ σε εφημερία του ΕΣΥ καταλαβαίνεις αμέσως πως δεν πρέπει να μειώσουμε τις αποδοχές των γιατρών του ΕΣΥ, γιατί αν κάνουν όσα κάνουν τώρα που παίρνουν όσα παίρνουν σκέψου τι άλλες παπαριές θα κάνουν αν τους κόψουμε τα μισθά τους… είναι και κάποιοι από αυτούς με κάτι μακριά χέρια ναααααα (με το συμπάθιο), θεός φυλάξοι δηλαδή, και πρέπει να τους έχουμε μη βρέξει και μη στάξει μην βαλθούν να μας ξεζουμίσουν κι άλλο τα νοσοκομεία μας και τις τσέπες μας γιατί ό,τι θέλουν μπορούν να κάνουν και να μας βάζουνε και εκατό βίδες στα καταγματάκια μας μπορούν και να μας χώνουν κι από δύο απινιδωτές μπορούν άμα λάχει για να μη σταματήσει η καρδιά μας και άμα σταματήσει η καρδιά μας από ποιον θα κάνει κρατήσεις ο υπουργούλης οικονομικών για να σώσει τη χώρα τούτη από τη χρεοκοπία!

Ουφ και ααααααχ… εν κατακλείδι είμαι πολύ χαρούμενος που μπορώ να συμβάλω με το μισθουλάκο μου στο χάλι μας το μαύρο! Τελικώς είμαι ένας από τους σωτήρες τούτου του κωλοκράτους κι ας μην θέλω να το σώσω αλλά επιθυμώ να μπορούσα να το εγκαταλείψω προτού βουλιάξει!

Υ.Γ.

Ένας κλασικός Έλληνας αγρότης είχε ένα τρακτέρι που πετούσε φωτιές από την εξάτμιση και με αυτό έμπαινε στα χωράφια και τώρα, τούτη τη στιγμή που μιλάμε, η φωτιά από την εξάτμισή του κατακαίει τεράστιες εκτάσεις στον Έβρο!

Ένας άλλος κλασικός Έλληνας βγήκε να δουλέψει με τον τροχό, που φτύνει τις σπίθες ολόγυρα σαν πασχαλιάτικα βεγγαλικά, και βγήκε να το κάνει αυτό δίπλα σε ξερά χόρτα, με εννιά μποφόρια άνεμο και τριάντα έξι βαθμούς θερμοκρασία, και τώρα η φωτιά που προκάλεσε κατακαίει δάση.

Αααααχ χαίρομαι που υπάρχουν ακόμη απτά δείγματα ενός γνήσιου Έλληνα, γιατί πρέπει να αποδεικνύεται συνέχεια το παράδοξο πως η (πεθαμένη) Ελλάδα ποτέ δεν πεθαίνει.

Και χαίρομαι που τα δείγματα αυτών των γνήσιων Ελλήνων είναι απτά, προσεγγίσιμα με άλλα λόγια, για να μπορούμε να ρίχνουμε και καμιά μούντζα και κατά τη φάτσα μας μεριά.

Αλήθεια, αυτά τα προαναφερόμενα "εμπρηστικά" ζώα… συγνώμη, οι εκπρόσωποι της αυθεντικής ελληνικής κουλτούρας ήθελα να πω, αυτά τα υποκείμενα λοιπόν ψηφίζουν στις εκλογές;

Λυπάμαι μόνο που δεν έχει ανακαλύψει κάποιος τον απινιδωτή εγκεφάλου γιατί στους κατοίκους της χώρας τούτης, της νεκροζώντανης, πρώτα παθαίνει ανακοπή ο εγκέφαλος και μετά η καρδιά, αν και πρέπει να θεωρήσουμε ως δεδομένο αυταπόδεικτο πως σε πολλούς συμπολίτες τούτης της χώρας-ζόμπι, με τα πολλά υπεροπτικά και γραψαρχίδικα ζόμπι, ο εγκέφαλός τους δεν πήρε μπρος ποτέ!

Αλλά δεν θα με πτοήσουν εμένα αυτοί οι Έλληνες από το να πάψω να είμαι χαρούμενος –χαρούμενος τραγελαφικά –ένας αυτοσαρκαζόμενος χαρούμενος –ένας γνήσιος Έλληνας που έπαψε να είναι βλακωδώς χαρούμενος –όπως ήταν τόσα χρόνια που πίστευε τον Σημίτη και τα έχασε όλα στο χρηματιστήριο και που ένιωθε και αυτός πως ανήκαμε στις καλύτερα οικονομικά χώρες της Ευρώπης, και θα αρχίσω να είμαι ένας δικαιολογημένα χαρούμενος…..

…αρκεί να βρω κάτι που θα με κάνει να νιώθω χαρούμενος…

…πού θα πάει; Θα το βρω, καποτες!

(Βάλε τον τόνο εσύ στο «καποτες» και βαλ’ τον όπου θες)

Για να μη σταματήσει η καρδιά σου... Νοσοκομείο Ιωαννίνων!

2011-08-20T09:27:00.000+03:00

Wait a minute here Mr Dr Ioannina -maybe you shouldn 't practice medicine after all!

Θα πεθάνουμε όταν θα σταματήσει η καρδιά μας -το ξέρεις αυτό, ε;

Ε, το λοιπόν, ο πατέρας ενός φίλου μου εισήχθη εκτάκτως στο Νοσοκομείο Ιωαννίνων λόγω πνευμονικού οιδήματος, που, όπως φάνηκε, του το προκάλεσε η βαριά του καρδιακή ανεπάρκεια, η οποία είναι συνέπεια ισχαιμικής καρδιοπάθειας και ενός παλιού εμφράγματος -συνηθισμένα πράγματα δηλαδή που αντιμετωπίζονται με φαρμακάκια, διαιτούλα χωρίς αλατάκι και ξεκούραση. Ο άρρωστος πατέρας του φίλου μου σταθεροποιήθηκε και θα πρέπει να πάρει εξιτήριο, αλλά οι γιατροί δεν του δίνουν εξιτήριο, γιατί, λένε, κινδυνεύει να σταματήσει η καρδιά του και γι΄αυτό θα πρέπει να του βάλουν απινιδωτή (!!!) ώστε να μη σταματήσει η καρδιά του και λένε επίσης πως άμα θέλουν οι δικοί του να τον πάρουν να υπογράψουν το εξιτήριο με δική τους ευθύνη και να τον πάρουν χωρίς όμως εγγυήσεις για το τι θα επακολουθήσει!

Φίλοι και φίλες, τρέξτε στο Νοσοκομείο Ιωαννίνων γιατί εκεί βάζουν απινιδωτές για να μη σταματήσει η καρδιά μας και επειδή θα πεθάνουμε όταν σταματήσει η καρδιά μας κάποιοι γιατροί των Ιωαννίνων αποτρέπουν τον θάνατο και επίσης κάποιοι γιατροί των Ιωαννίνων θα μας κάνουν εισαγωγή πάραυτα για όσο καιρό θέλουμε εμείς γιατί κάποιοι γιατροί εκεί φοβούνται πως ενδέχεται κάποτε να πεθάνουμε και να τους ζητήσουμε ευθύνες!

-Πόσο κάνει ένας απινιδωτής;

-Γάμησέ τα!

Ρε Λοβέρδο, πότε θα ανοίξεις ρε τους τραπεζικούς λογαριασμούς των καρδιολόγων, ε;

Υ.Γ.

Ελπίζω ο πατέρας του φίλου μου να πάρει σύντομα εξιτήριο γιατί σκέφτομαι να τους πάρω εγώ τηλέφωνο και τότε θα ακούσετε ένα ενδιαφέρον ηχητικό ντοκουμέντο από την ηχογραφημένη τηλεφωνική μου συνομιλία με τους κάποιους γιατρούς-σωτήρες του ανθρώπινου είδους.

Τα βιβλία που διάβασα τον Αύγουστο 2011

2011-08-17T14:14:00.000+03:00

«Το μαγικό βουνό» 2ος τόμος

Thomas Mann εκδόσεις Εξάντας

Ιδιαίτερα απαιτητικός ο δεύτερος τόμος τούτου του μυθιστορήματος, που δεν είναι ένα συνηθισμένο μυθιστόρημα αλλά εμπεριέχει όλες τις φιλοσοφικές αναζητήσεις του συγγραφέα.

Δεν είναι ανάγνωσμα για το καλοκαίρι, δεν είναι ανάγνωσμα που στριμώχνεται ανάμεσα σε άλλες υποχρεώσεις, είναι ανάγνωσμα που απαιτεί προσήλωση, πολύ χρόνο και μεγάλη διάθεση για προβληματισμό.

Όπως και να ‘χει είναι ένα εξαιρετικό βιβλίο αλλά για ιδιαίτερα απαιτητικούς και εκπαιδευμένους αναγνώστες.

TIP για να διαβάσεις με το «σωστό μάτι» το μαγικό βουνό:

Να αγοράσεις και τους δύο τόμους μαζί –αυτό εννοείται- και να γυρίσεις στις τελευταίες σελίδες του δεύτερου τόμου, όπου θα διαβάσεις τη διάλεξη που είχε δώσει ο Mann για το βιβλίο του. Αυτό θα σε βοηθήσει να «μπεις» πιο εύκολα μέσα στο βιβλίο, να καταλάβεις πού βρίσκεται ο συγγραφέας μέσα στο βιβλίο, να ξέρεις ποια είναι η θέση του συγγραφέα για το χώρο στον οποίο έχει τοποθετήσει την πλοκή του. Εγώ, αυτό το κεφάλαιο το διάβασα τελευταίο και μου άλλαξε εντελώς τη θεώρηση που είχα για το βιβλίο. Είμαι βέβαιος πως αν το είχα διαβάσει από την αρχή, θα μελετούσα το μαγικό βουνό με άλλη προοπτική, ίσως ευρύτερη και σίγουρα με περισσότερο πάθος.

«Το μεγάλο πουθενά»

James Ellroy εκδόσεις Άγρα

Το δεύτερο αυτόνομο μέρος της τετραλογίας (Η Μαύρη Ντάλια, Το Μεγάλο Πουθενά, Λος Άντζελες Εμπιστευτικό, Η Λευκή Τζαζ).

Εξαιρετικό! Ο Ellroy είναι από τους μεγαλύτερους συγγραφείς αστυνομικών μυθιστορημάτων στον κόσμο! Σε παρασέρνει μέσα στο βιβλίο, σε βάζει να ζεις στην εποχή του ’50, νιώθεις την ωμότητά της πραγματικής ζωής και όχι αυτής που παρουσιάζεται σε γλυκανάλατα αστυνομικά με καλοθρεμμένους και καλοπερασάκηδες ντεντέκτιβς!

Κορυφαίος –θα διαβάσω όλα όσα έχει γράψει! Είμαι φαν!

«Εγκλήματα κατά συρροή»

James Ellroy εκδόσεις Άγρα

Αυτό το βιβλίο είναι μια συρραφή από προσωπικά βιώματα του συγγραφέα και από πραγματικές αστυνομικές ιστορίες από το Λος Άντζελες του ’50. Οι φαν του συγγραφέα πρέπει να το διαβάσουν για να κατατοπίζονται καλύτερα μέσα στα υπόλοιπα βιβλία του, αφού θα γνωρίσουν τα προσωπικά του βιώματα που δεν απέχουν πολύ από την ωμότητα των κειμένων του.

«Ταξίδι με τον Έσπερο»

Άγγελος Τερζάκης εκδόσεις Εστία

Επιτηδευμένος λυρισμός που δεν κουράζει, εκπληκτικές εικόνες, ενδιαφέροντες χαρακτήρες!

Μετά τη «Μενεξεδένια Πολιτεία» διάβασα και αυτό και θα ψάξω για να αγοράσω και τα υπόλοιπα βιβλία του Τερζάκη, γιατί οι πραγματικοί Έλληνες Συγγραφείς (το Σ κεφαλαίο) είναι τόσο λίγοι που πρέπει να μάθουμε απ’ έξω όλα τους τα έργα.

«Συνοπτική Ιστορία των Ηνωμένων Πολιτειών της Αμερικής»

Franklin Escher εκδ. Πεχλιβανίδης

Καλό! Σίγουρα δε θα σε ενδιαφέρει αλλά ενδιαφέρει εμένα και δεν θα το διάβαζα καλοκαιριάτικα αλλά το βρήκα στη βιβλιοθήκη ενός γείτονα και αναγκάστηκα να το μελετήσω προτού τελειώσουν οι καλοκαιρινές διακοπές (του γείτονα).

Το βάζω στη λίστα μου όχι για να στο προτείνω, ούτε γιατί το διάβασα αλλά γιατί είναι το πρώτο βιβλίο που διάβασα και που αναγκάζομαι να το επιστρέψω!

Δεν δανείζομαι ποτέ βιβλία για να διαβάσω και δεν δανείζω ποτέ τα βιβλία που έχω ήδη διαβάσει!

«δεσποινίς Πελαγία»

Γιάννης Ξανθούλης εκδόσεις Τόπος

Ο Ξανθούλης είναι από τους καλύτερους ρε παιδιά αλλά βαρέθηκα και δεν μπορώ άλλο… έχω διαβάσει όλα του τα βιβλία, έκανα το λάθος να τον διαβάζω στην εφημερίδα, έκανα και το μέγιστο λάθος να τον ακούω και στο ραδιόφωνο… μπούχτισα.

Καλό το βιβλίο του δε λέω, ενδιαφέρουσα η δεσποινίς Πελαγία αλλά εγώ έχω υπερκορεστεί από Ξανθούλη και από τους συγγραφείς που αγαπούν –και μας το δείχνουν ανελλιπώς- την Τουρκία, τη Μικρά Ασία και όλα τα παρελκόμενα αυτών. Αν δεν έχεις διαβάσει Ξανθούλη ποτέ, να ξέρεις ότι είναι από τους καλύτερους –το εννοώ, γι’ αυτό το επαναλαμβάνω- οπότε να τον διαβάσεις.

«Νυχτερίδες»

Λένα Κιτσοπούλου εκδόσεις Κέδρος

(ειδική έκδοση για την Κυριακάτικη Ελευθεροτυπία)

Ξετρελάθηκα με την Λένα –συγνώμη που την λέω έτσι αλλά να που επιτέλους βρίσκω μια γυναίκα συγγραφέα που, μετά το πρώτο βιβλίο της που διάβασα, θα τρέξω να αγοράσω και τα επόμενα και που θα έδινα γη και ύδωρ για να τη γνωρίσω από κοντά. Ιδιαίτερα ενδιαφέρουσα περίπτωση, ιδιαίτερη άμεση γραφή… με συνεπήρε!

Γεια και χαρά σου Λένα Κιτσοπούλου!

Το χαλασμένο μου παράθυρο

2011-07-29T08:02:00.000+03:00

Το μόνο που χρειάζεται είναι απλή λογική!!!

Δεν ξεύρω τι να κάνω με το χαλασμένο μου παράθυρο που είναι μονίμως κλειστό: να το επισκευάσω για να ανοίγει και, αν ναι, να ανοίγει όποτε θέλω εγώ ή να το αφήνω μονίμως ανοιχτό;

Δεν ξεύρω τι να κάνω, γιατί και το άνοιγμα και το κλείσιμο αλλά και το επιλεγμένο άνοιγμα, όλα τούτα έχουν τα υπέρ τους και τα κατά τους.

Πάρε για παράδειγμα το επάγγελμα των ταξιτζήδων:

Να το ανοίξω το επάγγελμα ώστε να γεμίσουμε και με μερικούς ακόμη χιλιάδες διπλο και τριπλο ταρίφες, αγενείς και «άι γκόου γιου το έαρπορτ, 200 γιούρος»;

Να ανοίξω το επάγγελμα μόνο όταν ο φίλος μου ο Μπάμπης, που δεν ξέρει τι να κάνει τα λεφτά του αλλά θέλει να βγάλει κι άλλα, αγοράσει χίλια ταξί, τα συμφωνήσει (με το ανάλογο κάτι τις κάτω από το τραπέζι) με τους υπαλλήλους του αεροδρομίου και αποκτήσει την αποκλειστικότητα του «άι γκόυο γιου του έαρπορτ, 200 γιούρος» και μετά να το ξανακλείσω και να το ξανανοίξω όταν θελήσει και ο φίλος μου ο Αντρέας, που έχει λεφτά αλλά τα χαλάει σε φωτογραφικές μηχανές, να αποκτήσει την αποκλειστικότητα της μετακίνησης των δικών του ταξί στο λιμάνι του Πειραιά;

Να το αφήσω κλειστό γιατί τι έχω να κερδίσω άμα το ανοίξω κι άμα το ανοίξω τώρα καλοκαιριάτικα ενδέχεται να γίνει ο κακός χαμός, να φυσήξει κάνα ρεύμα από εκείνα το ύπουλα που κάνουνε τις πνευμονίες, και να κολλήσει ο τουρισμός μας καμιά πνευμονιούλα και να αποδεκατιστεί;

Γιατί αν έχεις στοιχειώδες νιονιό δεν παίρνεις τέτοιες αποφάσεις καταμεσής του καλοκαιριού, γιατί αν τις πάρεις καταμεσής καλοκαιριού δείχνεις πως θεωρείς πως έχεις τσαμπουκά αμέτρητο και πως θα σου περάσει το δικό σου –δίκιο ή άδικο- και πως θα στριμώξεις τους ταρίφες σε ένα γραφείο, θα τους βιάσεις, και μετά θα σε αφήσουν να φύγεις σαν κύριος τρόσκαν επειδή κάποιοι ταρίφες δεν είναι άμεμπτοι κατά τα χρηστά χριστιανικά ήθη.

Αν έχεις στοιχειώδες νιονιό, και αν είσαι και λιγουλάκι πονηρούλης, περιμένεις να περάσει το καλοκαίρι και μετά... κλάααατς τους την φέρνεις των ταρίφων και άσε τα έαρπορτ αποκλεισμένα για το ντόπιο πόπολο, καθώς έχεις αποδείξει πού έχεις γραμμένο το ντόπιο πόπολο.

Υ.Γ.

Ευτυχώς που το μεγαλύτερο πρόβλημα της χώρας είναι το δημοσιονομικό, τα έξοδα δηλαδή του δημοσίου, και αυτά τα έξοδά του δημοσίου οι σοφοί κυβερνήτες μας αποφάσισαν πως θα τα μειώσουν με το να διευκολύνουν τις απολύσεις στον ιδιωτικό τομέα (αυτά δεν ήταν τα πρώτα τους νομοθετήματα -τερατουργήματα;), να ξεπουλήσουν τα χωράφια του δημοσίου σε μεγαλοξενοδόχους του εξωτερικού, να πουλήσουν τη ΔΕΗ και τον ΟΣΕ αντί να μειώσουν τις σπατάλες της ΔΕΗ και του ΟΤΕ, να μειώσουν το κόστος των συνταγογραφούμενων φαρμάκων (και να αφήνουν τις ιδιωτικές κλινικές και τα ιδιωτικά διαγνωστικά κέντρα να πλουτίζουν εις βάρος των ασφαλιστικών ταμείων).

Είπα σπατάλες ε; Μήπως τελευταίως έχει πάει κανείς από εσάς προς Δομοκό πλευρά, κάπου εκεί κοντά τέλος πάντων, για να δει τι γιγάντιους υπερσύγχρονους νέους σταθμούς χτίζει ο μιζορουφήχτρας ΟΣΕ στη μέση του πουθενά; Μήπως τα αγριοκάτσικα θα παίρνουν πλέον το τραίνο για να πάνε για βοσκή; Μήπως τα ΜΜΕ, τα διψασμένα για σκάνδαλα, κάνουν ένα ρεπορτάζζζζ και ψάξουν να βρουν τους νέους σταθμούς που χτίζει ο ΟΣΕ αλλά και τους παλιούς που τους μεταφέρει κάτα τι για να αρπάξουν κι άλλα οι ακόρεστες τσέπες κάποιων υψηλόβαθμων υπαλλήλων του οργανισμού;

Υ.Γ.2

Κι επειδή έχω αποκτήσει κι εγώ τη λογική της κυβέρνησής μας, κι επειδή το μεγαλύτερο πρόβλημά μου είναι το χαλασμένο μου παράθυρο, λέω να αρχίσω να το λύνω το θέμα «χαλασμένο παράθυρο» ξεκινώντας να φτιάχνω τα παρτέρια του κήπου μου που έχουν στεγνώσει από χώμα.

Ααααα, θα το ξεχνούσα: Όποιος θέλει μπορεί να έρθει να χέσει το στοιχειώδες νιονιό που λείπει από τον πολιτικό μας κόσμο, γιατί ο κήπος μου χρειάζεται λίπασμα κι εγώ λεφτά δεν έχω για πέταμα –θέλω να φτιάξω κάποτε το χαλασμένο μου παράθυρο.

Τα βιβλία που διάβασα τον Ιούλιο 2011

2011-07-23T15:55:00.000+03:00

"Νέμεσις"

του Jo Nesbo από τις εκδόσεις Μεταίχμιο

Εξαιρετικό αστυνομικό μυθιστόρημα, ευχάριστο στην ανάγνωση, με την απαραίτητη πλοκή, και τις δέουσες παρουσιάσεις των χαρακτήρων του… από τα κορυφαία!

Είναι το δεύτερο βιβλίο του Νέσμπο που θα μπει στο τμήμα της βιβλιοθήκης μου με τα αστυνομικά –το πρώτο ήταν το εξίσου εξαιρετικό «Ο Κοκκινολαίμης»- και χαίρομαι που ανακάλυψα έναν σύγχρονο συγγραφέα που ήρθε να με ξεκουράσει από τον πρώην αγαπημένο μου σύγχρονο, τον Ίαν Ράνκιν, ο οποίος έχει αρχίσει να με κουράζει. Χαίρομαι επίσης γιατί τον Οκτώβριο του τρέχοντος έτους θα κυκλοφορήσει άλλο ένα βιβλίο του, το «Το αστέρι του διαβόλου» από τις εκδόσεις Μεταίχμιο και πάλι, και θα είμαι εκεί για να το αγοράσω… όλα κι όλα, η κρίση κρίση, αλλά το βιβλίο βιβλίο!

"Άνθρωποι και ποντίκια"

του Τζον Στάινμπεκ από εκδόσεις Πατάκη

Δε συνηθίζω να συγκρατώ στο νου μου χαρακτήρες βιβλίων και πολλές φορές ξεχνώ ακόμη και τον τίτλο των βιβλίων ή και τα ονόματα των συγγραφέων. Αυτό που συγκρατώ πάντα είναι η αίσθηση που μου αφήνει ένα βιβλίο όταν γυρίζω την τελευταία του σελίδα καθώς και τα όποια συναισθήματα που μου δημιούργησε η ανάγνωσή του.

Αυτό το βιβλίο μου δημιούργησε και εικόνες και συναισθήματα.

"Απ’ τα κόκαλα βγαλμένα"

του Γιώργου Δενδρινού από τις εκδόσεις Κέδρος

Ιδιαίτερα καλογραμμένο, με χιούμορ που δεν γίνεται πάντα αντιληπτό από έναν μη γιατρό, με αληθινές αλήθειες (!) που ελπίζω να μη χάνονται μέσα στο μυθιστορηματικό ύφος του συγγραφέα.

Το μόνο που με ενόχλησε είναι πως στο τέλος του βιβλίου, ο συγγραφέας γράφει:

«…αν και ορισμένοι χώροι και αληθοφανή γεγονότα που περιγράφονται στο κείμενο αυτό παρουσιάζουν σχετική ομοιότητα με πραγματικούς χώρους και γεγονότα, αποτελούν αποκλειστικά προϊόντα μυθοπλασίας…»

Αυτές οι γραμμές με ενόχλησαν γιατί εγώ, που έχω ζήσει όσα και ο συνάδελφός μου ο κύριος Μενδρινός και ξέρω τα πράγματα από μέσα, όταν διάβαζα τις σελίδες του βιβλίου του αναγνώρισα χώρους και γεγονότα με απόλυτη ομοιότητα με πραγματικούς χώρους και πραγματικά γεγονότα που έχω ζήσει κι εγώ, και όχι χώρους και γεγονότα «αληθοφανή», και γιατί ξέρω πως οι χώροι και τα γεγονότα που περιγράφει μόνο προϊόντα μυθοπλασίας δεν είναι.

Βέβαια ο σκοπός του συγγραφέα θαρρώ πως ήταν ένα μυθιστόρημα και όχι μια καταγγελία, αλλά ακόμη και αν είναι έτσι, δεν χρειαζόταν τόσες πολλές γραμμές για να πει ένα τετριμμένο «οι όποιες ομοιότητες με αληθινά πρόσωπα και καταστάσεις είναι συμπτωματική» και να αμβλύνει τις εντυπώσεις.

"Ο Στάλιν σκέφτεται για σένα στο Κρεμλίνο"

του Τζίμη Πανούση από τις εκδόσεις Opera

Πρόκειται για μία συλλογή από κείμενα των ραδιοφωνικών εκπομπών του Τζίμη του Πανούση, που ξεχειλίζουν έμπνευσης, αλήθειας και μοναδικού χιούμορ.

"Το μαγικό βουνό"

του Thomas Mann από τις εκδόσεις Εξάντας

(μην διαβάσεις το συγκεκριμένο βιβλίο από άλλες εκδόσεις –έχω ακούσει ότι είναι τραγικές οι μεταφράσεις)

Τι να πω; Εξαιρετικό κι ας έχω διαβάσει μόνο τον πρώτο τόμο. Ο Mann είναι άπαιχτος, είναι παντογνώστης, είναι αυτό που θα έπρεπε να είναι ο κάθε συγγραφεάς και γι΄αυτό είναι μοναδικός. Καμμιά φορά τα Νόμπελ δεν δίνονται τυχαία!

Ο δεύτερος τόμος θα διαβαστεί τον Αύγουστο γιατί προς το παρόν η άδειά μου διακόπτεται για δέκα μέρες και "το μαγικό βουνό" είναι βιβλίο που θέλει προσοχή, συνέχεια και συνέπεια στο διάβασμα, και πάνω από όλα αυτοσυγκέντρωση και διάθεση για προβληματισμό.

ΕΞΑΙΡΕΤΙΚΟ!

...δως μου ένα πεταχτό φιλάκι και τράβα πιο μακριά...

2011-07-17T09:59:00.000+03:00

Δεν έκλεισα μάτι όλη τη νύχτα και αιτία για το ξενύχτι μου ήταν τα κουνούπια που ζουζούνιζαν μέσα στα αυτιά μου και δεν έχαναν ευκαιρία να με τρυπούν και να ρουφούν το αίμα μου μόλις τα βλέφαρά μου βάραιναν και οι αντιδράσεις μου γίνονταν νωχελικές.

Συχνά αναρωτιέμαι γιατί ο δημιουργός έφτιαξε τα κουνούπια και πάντα καταλήγω στο συμπέρασμα πως δεν είναι μονάχα οι πολιτικοί μας που κάνουν παπαριές καμαρωτές.

Η μύτη μου ήταν βουλωμένη κι έτρεχε σαν ξεχαρβαλωμένη βρύση προς τέρψιν του τραπεζικού λογαριασμού του αλλεργιολόγου μου, και τα μάτια μου έτσουζαν και με φαγούριζαν (κι άλλα λεφτά στον οφθαλμίατρο) συνεπεία όλων των αντικουνουπικών συστημάτων που είχα σκορπίσει στον περίγυρω –ένα φιδάκι έξω από την μπαλκονόπορτα, ένα αντικουνουπικό υγρό μέσα στο δωμάτιο, μία αντικουνουπική ταμπλέτα στο χολ έξω από την πόρτα του δωματίου μου. Κι όμως, τα κουνούπια, θαρρείς μεταλλαγμένα, δεν κατάλαβαν τίποτα, δεν πτοήθηκαν ουδόλως και συνέχισαν ανενόχλητα το φαγοπότι τους πάνω στο κουρασμένο μου κορμί.

Απελπισμένος σηκώθηκα από τις έξι –δεν άντεχα άλλο να παριστάνω το ορεκτικό, το κυρίως πιάτο και το επιδόρπιο ταυτόχρονα- έφτιαξα τον πρωινό μου καφέ και κάθισα στη βεράντα, όπου δέχτηκα επίθεση από ένα σμήνος διψασμένων για σεξ κουνουπιών και μία μεραρχία από μύγες, παχιές παχιές, και με διάθεση να παίξουν μαζί μου και να με τσιμπολογούν λες και ήμουν εικοσιπεντάχρονη λαχταριστή γκομενίτσα κι εκείνες ήταν λιγούρηδες εξηντάχρονοι που δεν μπορούν παρά να τσιμπήσουν ή άντε και να δαγκώσουν το τεκνό, γιατί δεν μπορούν να του κάνουν κάτι άλλο χωρίς χημική υποβοήθηση.

(Ίσως τα κουνούπια προτού τσιμπήσουν εμένα έχουν τσιμπήσει κάποιον τέτοιον παππού και γέμισε βιάγκρα το σωματάκι τους και μου ‘ρχονται εμένα ορεξάτα ορεξάτα μες στην τρελή χαρά… γαμώτι, για πόσο θα πληρώνω εγώ την καλοπέραση των άλλων… λες και δεν μου έφταναν οι 300 του ακατανόμαστου κτιρίου της πλατείας των αγανακτισμένων τόσα χρόνια θα πρέπει να φορτώνομαι και τους γείτονες).

Σιχτίρησα την παπαριά του δημιουργού που έφτιαξε τις μύγες και τους τριακόσιους πολιτευτές μας, λες και δεν του έφτανε η μέγιστη παπαριά να φτιάξει τα κουνούπια και τις σκνίπες. Σιχτίρησα και τις μύγες που ενώ είχαν τριγύρω τους μία αυλή γεμάτη με πολύχρωμα λουλούδια και σταφυλάκια που κρέμονταν γλυκά και λαχταριστά πάνω από το κεφάλι μου, αυτές θεώρησαν καλό να γευτούν το δικό μου φρεσκοπλυμένο δέρμα, και τότε κατάλαβα πως ο δημιουργός όχι μόνο έφτιαξε τις μύγες για να μη με αφήνει σε ησυχία αλλά τις έφτιαξε βλαμμένες και ηλίθιες ώστε να μην μπορούν να συζητήσουν μαζί μου, να ακούσουν τα επιχειρήματά μου και να φύγουν για να πάνε στα όσα καλούδια τους προσφέρει η αυλή μου και τα οποία στα προανέφερα για να καταλάβεις πως μάλλον εγώ είμαι πιο γλυκός από το αμπέλι και πιο εμφανίσιμος και λαχταριστός από τα τριαντάφυλλα κατά τη γνώμη όλων των βλαμμένων ιπτάμενων του περιβάλλοντός μου…

Πρέπει πάντως να ομολογήσω πως ευτυχώς που υπάρχουν και τα θηλυκά κουνούπια που θέλουν να με γυροφέρνουν και να με ρουφάνε γιατί από τα άλλα λογής θηλυκά ούτε λόγος οπότε έχω κάτι θηλυκό να με αποζητά και να με απομυζά για να τονώνεται το ηθικό μου και η ματαιοδοξία του φύλου μου!

Αχ και μετά ήρθαν οι αχτίνες του ήλιου, αυτές που λέγεται πως χαρίζουνε ζωή αλλά που εμένα λες και μου την πήραν τη ζωή… φούρνος –ένιωσα να ψήνομαι σαν να ήμουν γουρουνόπουλο στη θράκα και αμέσως σιχτίρισα τον δημιουργό, ο οποίος θα έπρεπε –αν ήταν σοφός και πολυπράγμων- να σκεφτεί πως εμάς τους Έλληνες, μαζί και τους Αφρικάνους της Σαχάρας, θα έπρεπε να μας είχε φτιάξει με μία κατασκευή δίκην ομπρέλας ενσωματωμένη εκ γενετής στη ράχη μας ή πάνω από το κρανίο μας, έστω, μπας και προφυλαχτούμε από τις αχτίνες του ήλιου που μπορεί να φέρνουνε ζωή αλλά φέρνουνε και κακοήθη μελανώματα και φέρνουνε και δερματικά εγκαύματα και μια γενικευμένη δυσφορία που με κάνει να πέφτω στο κρεβάτι και να μονολογώ τώρα θα σκάσω, τώρα θα λιώσω, τώρα θα αποτεφρωθώ και να σου ο ιδρώτας ποτάμι…

Θα μου πεις πως μία τέτοια κατασκευή θα καταργούσε κάθε πιθανότητα φυσιολογικού τοκετού και θα έπρεπε όλα τα παιδιά που γεννιούνται στην Ελλάδα να γεννιούνται με καισαρική τομή αλλά μήπως αυτό δεν είναι που γίνεται στην πραγματικότητα; Στη χώρα μας οι περισσότερες γυναίκες γεννούν με καισαρική προς τέρψιν του τραπεζικού λογαριασμού των γυναικολόγων, οπότε, θα μου πεις τώρα εσύ: «γιατί ο θεός να κάνει κι άλλη παπαριά και να δώσει άλλοθι στους γυναικολόγους;»

Σωστή ερώτηση αλλά ας ρωτήσω κάτι κι εγώ: «Νομίζεις πως οι Έλληνες γυναικολόγοι χρειάζονται άλλοθι για να ξεγεννούν μόνο με καισαρική;»

Ιδρώτα είπα πιο πάνω ε; Πήγα το λοιπόν στην παραλία μαζί με χιλιάδες άλλους –μετά από πολύωρη οδήγηση για 10 χιλιόμετρα. Εγώ πήγαινα πιο αργά και από σαλιγκάρι αλλά τουλάχιστον ο δημιουργός σκέφτηκε να προστατεύσει το σαλιγκάρι από τον ήλιο και του έβαλε το σπιτικό του πάνω του –άλλη παπαριά κι αυτή –κι εγώ θέλω το σπιτικό μου, το δωμάτιό μου έστω να το κουβαλάω πάνω μου και να έχω όλες τις ανέσεις μου...

…και να σου η κυρία με τα αυγουλάκια για τα εγγόνια, και να σου ο μάτσο χοντρός με την πουράκλα και το μπυρόνι για να εντυπωσιάσει την γκόμενα που είχε τα μισά του χρόνια και αναρωτιόμουν πώς ο δημιουργός έκανε τόσο χαζές αυτές τις πολύ όμορφες και λαχταριστές εικοσιπεντάχρονες που εντυπωσιάζονται από τους πλούσιους χοντρούς με τις παχουλές καδένες και τις τετραπαχουλές κοιλάρες που φυσούν και ξεφυσούν σαν χαλασμένη τρομπέτα, καθώς όσο πιο χοντρός είσαι τόσο λιγότερο αντέχεις τη ζέστη, και να σου από την άλλη και η καλή μαμά που έφερε τα μωρά της να κάνουν μπάνιο –και καλά έκανε επ’ αυτού- αλλά που δεν σταμάτησε στιγμή να ξεφυσά την τσιγαρούκλα της στα μούτρα των μωρών της λες και τα μωρά της είναι οι αγανακτισμένοι του Συντάγματος που ανέχονται τα κάθε λογής ληγμένα χημικά των ΜΑΤ.

Πάλι σιχτίρισα τον δημιουργό όπως κατάλαβες αλλά σταμάτησα να τον σιχτιρίζω όταν κάθισε απέναντί μου μία εικοσικάτι θεά και, για να μη σου τα πολυλογώ, ήταν και αυτή βλαμμένη γιατί κάτι την εντυπωσίασε πάνω μου, κάτι που δυστυχώς δεν μου το είπε για να ξέρω κι εγώ τι είναι αυτό που έχω και την εντυπωσίασε, και με πλησίασε αυτοβούλως –εγώ δεν είμαι τολμηρός για να κάνω το πρώτο βήμα- και, για να μην σου τα ξαναπολυλογώ, όταν ήρθε κοντά μου κατάλαβα πως το δέρμα της ήταν γυαλιστερό και λαμπερό όχι γιατί ήταν λεπτό, λείο και μεταξένιο αλλά γιατί ήταν μούσκεμα στον ιδρώτα, η μυρωδιά του οποίου μου πρόσβαλε αναιδώς τη μύτη –έχω ευαίσθητη μύτη εγώ- γιατί πόσο να αντέξει άραγε ένα αποσμητικό; Και πήγε να μου αγγίξει το χέρι –δήθεν τυχαία μα μάλλον επί τούτου- και ωιμέ τα χέρια μας κόλλησαν και δεν ξεκολλούσαν με τίποτα καθώς το πλαστικό ποτήρι με τον φρέντο εσπρέσο των τριών και πενήντα ευρώ -ούτε το cheesecake στο Μανχάταν δεν κάνει τόσο- ήταν λερωμένο και γεμάτο ζάχαρες και αφρούς και μετά ήρθαν και οι μέλισσες και οι σφήκες –άλλη μια παπαριά του δημιουργού- και ήρθα και ξενέρωσα γενικώς και ουχί αορίστως αλλά συγκεκριμένως ξενέρωσα με το καλοκαίρι και κατάλαβα για 44η φορά στη ζωή μου πως το καλοκαίρι είναι η μέγιστη παπαριά που έφτιαξε ο δημιουργός.

Ζήτω η εποχή των παγετώνων!

Υ.Γ.1

…καλύτερα με μαμούθ στη θαλπωρή του σπιτιού μου μια κρύα χειμωνιάτικη νύχτα παρά με την εικοσικάτι καλονή στην μπίχλα του καλοκαιριού.

Υ.Γ.2

Ρε παπάρες χοντροχρυσαφοκαδενοφορεμένοι, πάτε αλλού ρε για να απολαύσετε το πούρο σας ρεεεεεεεεε…

Υ.Γ.3

Ρε κορίτσα, ρε κοριτσόπουλα ωσάν τα κρύα τα νερά… πού τα έχετε τα μάτια σας ορέ; Στην τσέπη τα έχετε; (Η ερώτηση είναι ρητορική)

Υ.Γ.4 (πάλι προς τα κορίτσα)

Ρε κορίτσα! Τα μίνια, το κοντοκάβαλα και τα ξώκοιλα τ-σερτ δεν είναι για όλες ρε γαμώτι! Έλεος ρε κορίτσα! Εξάλλου και τα μίνια και τα φαρδιά μακριά ρούχα ο ίδιος δημιουργός τα έφτιαξε ρεεεεε.

Υ.Γ.5

(λα λα λα)

Το καλοκαιράκι,

στην ακρογιαλιά,

δως μου ένα (πεταχτό) φιλάκι

και τράβα πιο μακριά,

εγώ κι εσύ

εσύ κι εγώ,

(ιδρωμένοι) μόνοι πάνω στη γη,

ω ωω (ωχ ωχ ωχ) μόνοι στη γη…

(λα λα λα)

Υ.Γ.6

Ύψιστε, με ζεσταίνεις εσύ,

με μπουρλοτιάζουν οι πολιτευτές μου,

με ανάβουν οι γειτόνισσες της παραλίας,

με σιγοψήνει η τρόικα,

εγώ ύψιστε ήθελα να γίνω γιατρός και εσύ πήγες και με κατάντησες κεμπάπ και δη σουβλιστό!

Έλεος!

Αμήν!

Τα καβούρια και η διάρκεια της ζωής!

2011-07-16T16:58:00.000+03:00

Ήμουν ξαπλωμένος στην άκρη του βράχου και λιαζόμουν κι αφουγκραζόμουν τους ήχους.

Πλησίαζε το σούρουπο κι ενώ θα έπρεπε να κοπάζει ο άνεμος, εκείνος δυνάμωνε κι αγρίευε τη θάλασσα. Τα κύματα έσκαγαν με ορμή στη ρίζα του βράχου μου και με πιτσιλούσαν μα δεν νοούσα να μαζέψω το νιρβάνα μου και να μετακομίσω σε πιο υδατοστεγή τοποθεσία. Μια ντουζίνα καβούρια χώθηκαν σε ένα άνοιγμα και προχωρούσαν σε κάποιο διάδρομο που σκάλιζε επί έτη πολλά η αλμύρα πάνω στο συμπαγή πέτρωμα, κι εγώ, με το αυτί ακουμπισμένο στο βράχο, μπορούσα να ακούω το μεταλλικό ήχο από το ανοιγοκλείσιμο των δαγκάνων τους.

-Τον είδατε το νεαρό πάνω στο βράχο;

-Δεν είναι νεαρός. Γέροντας είναι.

-Τι λες βρε σαφρακιασμένο καβουράκι;

-Έχει μαλλιά λειψά, το μούσι του ξασπρίζει κι οι κρόταφοι επίσης. Να μην είναι γέροντας;

-Μπορεί να ‘χεις και δίκιο μα ότι και να ‘ναι είναι άτυχος αφού δεν καθορίζει το ριζικό του.

-Μα τι εννοείς μ’ αυτό γεροντοκάβουρα;

-Συγκεντρωθείτε να σας ειπώ. Τούτη θα ‘ναι η σημερινή μας ιστορία προτού το καληνύχτα:

«Κάποτες η φύση συζήτησε με τα στοιχεία της για να αποφασίσουν πιο πλάσμα θα κάνει τι, κι όταν λέω πλάσμα εννοώ τα φυτά αλλά και τα ζώα στα οποία συμπεριλαμβάνεται κι ο άνθρωπος. Εκείνη η συνάντηση της φύσης με τα στοιχεία της ήταν η πιο σημαντική για εμάς τα έμβια όντα γιατί με το να καθορίζεις ποιος είναι ο σκοπός του κάθε πλάσματος στη φύση, αμέσως καθορίζεις και το πόσο η φύση χρειάζεται αυτό το πλάσμα και το για πόσο. Καταλάβατε; Σε εκείνη τη συνάντηση η φύση αποφάσισε πόσα χρόνια θα ζει το κάθε πλάσμα και πότε θα πεθαίνει.

Για τους ανθρώπους αποφασίστηκε να ζουν όσο χρειάζονται για να μη χαθεί το είδος τους.

Η φύση έχει πει γι’ αυτούς πως τα θηλυκά θα γεννάνε μεταξύ δεκάξι και είκοσι, θα μεγαλώνουν τα μικρά τους μέχρι να ενηλικιωθούν και να καταφέρουν να ζήσουν μονάχα, μακριά από την ασφάλεια της γονεϊκής στέγης, δηλαδή μέχρι τα δικά τους δεκάξι με είκοσι χρόνια. Έτσι, είπε η φύση, και αποφάσισε τα θηλυκά να ζουν μέχρι τα σαράντα πέντε, άντε μέχρι τα πενήντα τους. Τα αρσενικά των ανθρώπων θα είναι κυνηγοί. Θα χτίζουν τις στέγες, θα φέρνουν φαγητό και νερό στην οικογένεια και θα υποστηρίζουν τη θηλυκιά στο μεγάλωμα των παιδιών μέχρι να ολοκληρώσουν το ρόλο τους και να μη χρειάζονται πια. Τα αρσενικά θα πεθαίνουν στα σαράντα, άντε στα σαράντα πέντε τους γιατί μέχρι τότε ο ρόλος τους είναι λειτουργικός και μέχρι τότε η ύπαρξή τους είναι χρήσιμη στη φύση.

Οπότε, όπως καταλαβαίνετε, οι άνθρωποι είναι φτιαγμένοι για να πεθαίνουν μεταξύ 40 και 50. Και μην τους κοιτάτε που ζουν μέχρι τα ογδόντα κι ενενήντα. Αυτοί πολεμάνε εναντίον της φύσης κάθε φορά που επισκέπτονται ένα γιατρό. Αυτοί πολεμάνε ενάντια στη φύση κάθε φορά που βάζουν ένα χάπι για την πίεση στο στόμα τους. Πολεμούν τη φύση κάθε φορά που παίρνουν το χάπι για το σάκχαρό τους. Οι άνθρωποι πολεμούν τη φύση μπας και επιβιώσουν για λίγο ακόμη, όσο γίνεται λίγο ακόμη περισσότερο.

Μα τώρα ήρθαν οι εξωγήινοι τροϊκανοί και ο εκπρόσωπός τους επί της γης, ο υπουργός υγείας, και ο οποίος είπε να πουλιούνται τα φάρμακα κάτω από το κόστος οπότε είπε να φύγουν οι φαρμακευτικές εταιρείες από τη χώρα, και μετά είπε πως ο γιατρός θα εξετάζει 300 αρρώστους και θα παίρνει αμοιβή 600 ευρώ για να ζήσει, και οι γιατροί δεν θα μπορούν να ζήσουν και θα φύγουν κι αυτοί, και μετά είπε πως τα νοσοκομεία θα τα πάρουν οι ασφαλιστικές εταιρείες αλλά το πόπολο δεν θα έχει λεφτά για ιδιωτική ασφάλεια οπότε θα πρέπει να πληρώνει τα νοσοκομεία από την τσέπη του αλλά με 600 ευρώ το μήνα ούτε ο γιατρός δεν θα επισκέπτεται τα δημόσια νοσοκομεία για να γιατρευτεί, και έτσι, με όλα αυτά τα σοφά που σκέφτηκε η εξωγήινη τρόικα και ο εκπρόσωπός της επί της γης, ο υπουργός υγείας, θα αποκατασταθεί η ισορροπία στην πλάση και οι άνθρωποι θα ξαναρχίσουν να πεθαίνουν μεταξύ 40 και 50, όπως δηλαδή πέθαιναν και οι πρόγονοί τους οι Νεάντερταλ, γιατί, στο κάτω κάτω της γραφής, οι Νεάντερταλ στο πηγάδι κατούρησαν;

Ένα κύμα ήρθε από χαμηλά και με έκανε μούσκεμα και τότε πετάχτηκα πάνω και είδα τα καβούρια να μου χαμογελάνε πονηρά… χα! Κι εγώ που νόμιζα πως τα έβλεπα όλα αυτά στον ύπνο μου!

Και μετά γύρισαν τα καβούρια και είπαν το ένα στο άλλο πολλά πράγματα που μέσα στο χαμό και στην βοή της ταυτόχρονης ομιλίας πολλών καβουριών δεν τα έπιασα όλα αλλά έπιασα λίγα:

-δηλαδή τα φακελάκια και τους λογαριασμούς των χειρουργών δεν θα τα ακουμπήσει κανείς;

-δηλαδή οι καρδιολόγοι θα βάζουν από δέκα στεντ στον άρρωστο για να ισοφαρίσουν τις μιζοαπώλειες και τους λογαριασμούς τους δεν θα τους ανοίξει κανείς;

-δηλαδή οι τραυματιοφορείς θα συνεχίσουν να πουλάνε τα πτώματα των νοσοκομείων στα γραφεία κηδειών και τους λογαριασμούς τους δεν θα τους ανοίξει κανείς;

-δηλαδή οι γιατροί των νομαρχιακών επιτροπών θα συνεχίσουν να δίνουν ποσοστά αναπηρίας και να μοιράζουν έτσι φοροαπαλλαγές και τους λογαριασμούς τους δεν θα τους ανοίξει κανείς;

-δηλαδή οι μικροβιολόγοι του δημοσίου θα συνεχίσουν να χρησιμοποιούν τα αναλώσιμα των εργαστηριών των ασφαλιστικών ταμείων για τους ασθενείς των ιδιωτικών τους ιατρείων και τους λογαριασμούς τους δεν θα τους ανοίξει κανείς;

-δηλαδή οι ΕΣΥτες θα συνεχίσουν να λειτουργούν τα παράνομα ιδιωτικά τους ιατρεία και τους λογαριασμούς τους δεν θα τους ανοίξει κανείς;

-δηλαδή οι γιατροί των ασφαλιστικών ταμείων θα συνεχίσουν να παραπέμπουν τους ασθενείς ή/και τα παραπεμπτικά τους στα ιδιωτικά τους διαγνωστικά κέντρα και τους λογαριασμούς τους δεν θα τους ανοίξει κανείς;

-δηλαδή οι υδραυλικοί και οι ηλεκτρολόγοι των δημόσιων νοσοκομείων θα συνεχίσουν να παίρνουν μισθό μεγαλύτερο από του γιατρού για να εργάζονται στα ιδιωτικά τους γραφεία και τους λογαριασμούς τους δεν θα τους ανοίξει κανείς;

-Δηλαδή οι εξωγήινοι και ο εκπρόσωπός τους επί της γης, ο υπουργός υγείας, θα καταστρέψουν το σύστημα υγείας για να μην ανοίξουν μερικούς λογαριασμούς;

Αυτά άκουσα και έπεσα από τον βράχο!

Καλά μπάνια στο πόπολο γιατί ο υπουργός υγείας και οι λοιποί κυβερνητικοί θα συνεχίσουν να δουλεύουν (το πόπολο) ολάκερο το καλοκαίρι!

Καλό καλοκαίρι και ας μείνουμε στις θέσεις μας χωρίς αυταπάτες!

2011-07-08T21:07:00.000+03:00

Το ήξερα πως δεν είχα καμία ελπίδα...
...όλα μια αυταπάτη ήταν!

Την είχα βάλει στο μάτι, με την καλή έννοια –την θαύμαζα και ζήλευα τον άντρα της. «Αυτή είναι γυναίκα», σκεφτόμουν, και όλες οι ενδείξεις ήταν υπέρ της γνώμης που είχα διαμορφώσει. Μετρημένα όμορφη, αριστοκρατικά ερωτική, τρυφερά γοητευτική, σοβαρή και ουχί σοβαροφανής, διακριτική, επιφυλακτικά διαχυτική, με χιούμορ, με έτοιμες απαντήσεις σε κάθε μου προβληματισμό, με μονίμως καλά λόγια για το γάμο και τη συντροφικότητα, με σοφές λύσεις στις όποιες εντάσεις δημιουργούνται αναμεταξύ ενός νόμιμου ζεύγους, ενστερνισμένου τα ιερά δεσμά του μυστηρίου του γάμου.

Το ξέρω και το ξέρεις ότι η εκκλησία θεωρεί πως ο γάμος είναι ένα μυστήριο αλλά πρέπει να ομολογήσουμε όλοι εμείς οι παντρεμένοι, πως συμφωνούμε απολύτως με τα θεία, τα εκφρασμένα δήθεν από τα ρασοφορεμένα κορμιά, τα αμέτοχα στα κοινά, και όχι μόνο συμφωνούμε αλλά και επαυξάνουμε, καθώς όλοι θεωρούμε πως ο γάμος είναι ένα Μυστήριο, με το Μ κεφαλαίο.

«Μυστήριο κατάντησες για μένα», λαλάει ένας λαϊκός τροβαδούρος και εννοεί, εμμέσως πλην σαφώς, πως όταν ήταν ερωτευμένος και κολυμπούσε αυτός και η συμβία του στα μέλια χωρίς να κολλάνε στα σορόπια και χωρίς να τον ενοχλούν οι μέλισσες και οι σφήκες (βλέπε παρατρεχάμενες γκόμενες, γκόμενοι, μονοτονία, αμφισβήτηση, κ.λ.π.) όλα ήταν καλά -η συμβία ήταν ένα ανοιχτό βιβλίο διαθέσιμο προς ανάγνωση, του έκανε τα κέφια και εκείνος της έκανε τα δικά της κέφια, αλλά μετά, όταν πια εκείνος είχε μάθει απ’ έξω κι ανακατωτά τις σεξουαλικές της επιθυμίες, όταν ήξερε να πει ποιο είναι το αγαπημένο της φαγητό ή ποιο είναι το αγαπημένο της βιβλίο, ξαφνικά, έτσι, εντελώς στα ξαφνικά όμως, τόσο ξαφνικά όσο ξαφνικά σου έρχεται η περιστεροκουτσούλα στο κεφάλι όταν σε βαράει η μαλακία στο κεφάλι και πας και περπατάς κάτω από την κολώνα με την περιστεροφωλιά, έτσι ξαφνικά λοιπόν η συμβία σου γίνεται πρώην ανοιχτό βιβλίο και το βιβλίο κλείνει, το βλέμμα γυρίζει προς την άλλη μεριά, το δικό σου βλέμμα αντικρίζει πλέον μια πλάτη που έχει πονοκέφαλο ή είναι αδιάθετη ή είναι κακόκεφη –έχουν και οι πλάτες την παθολογία τους-, και, μολονότι εσύ νομίζεις πως η ανάγνωση του βιβλίου συνεχίζεται και πασχίζεις να καταλάβεις τι στην ευχή συμβαίνει μέσα στις σελίδες… στο κεφάλι ήθελα να πω της συμβίας σου, στην πραγματικότητα δεν έχεις καταλάβει το πιο σημαντικό και το ποιο σημαντικό είναι πως ο επίλογος έχει ήδη γραφτεί και έχει ήδη διαβαστεί και το βιβλίο έχει κλείσει και το μόνο που σου έχει μείνει να διαβάσεις είναι η περίληψη του οπισθόφυλλου, ίσα για να θυμηθείς και να αναπολήσεις κάποιες παλιές ευτυχισμένες στιγμές μαζί της, και μετά θα βαρεθείς τα της περίληψης και θα αφήσεις το βιβλίο στην άκρη και θα γυρίσεις κι εσύ την πλάτη σου από την άλλη πλευρά και θα μετράς τα κουνούπια μέχρι να πλήξεις κι άλλο από την ανία σου και κοιμηθείς ώστε να λυτρωθείς από την κατάντια σας, την οποία όμως χαίρεστε να την κοινοποιείτε στους φίλους σας ως μια εκδήλωση βαθιάς αγάπης, ως μία τρανή απόδειξη του ώριμου πια συζυγικού σας βίου, ως μία πετυχημένη συνταγή μιας ήρεμης και ευτυχισμένης καθημερινότητας.

Αυτή λοιπόν τη γυναίκα που σου είπα στην αρχή, αυτό το υπόδειγμα σοβαρότητας, ταπεινοφροσύνης, αυτήν την υπερασπίστρια της μοναδικότητας της συζυγικής συντροφικότητας, αυτήν που θα μπορούσε να είναι η δική σου γυναίκα, αυτήν εγώ την έπιασα στα πράσα με κάποιον που θεωρούσα επίσης από τους πλέον σοβαρούς και αφοσιωμένους στο γάμο του άντρες και καταλαβαίνεις πως έπαθα ταράκουλο και όταν παθαίνω ταράκουλο αποδιοργανώνομαι και αρχίζω να σκέφτομαι διάφορες ανοησίες καθώς συνηθίζω ηλιθιωδώς να γενικεύω την απατεωνιά του καθενός.

…Βρε λες να είναι η δικιά σου γυναίκα αυτή που έπιασα στα πράσα;

Υ.Γ.

Μην παρεξηγηθείς φίλε μου που μιλώ για τη δικιά σου γυναίκα αλλά για τη δικιά μου δεν μπορώ να μιλήσω καθώς, όπως καλά γνωρίζεις, όταν υπάρχει ένα «θύμα» τότε όλοι γνωρίζουν πως ο συγκεκριμένος είναι θύμα και μόνο το ίδιο το θύμα δεν γνωρίζει τίποτε, και αν ποτέ το θύμα μάθει πως είναι θύμα τότε μαθαίνει ταυτόχρονα πως τόσα χρόνια όλοι γνώριζαν πως ήταν το θύμα αλλά κανείς δεν μιλούσε, γιατί κατά βάθος όλοι φοβούνται πως ενδέχεται να είναι και αυτοί θύματα οπότε δεν τολμούν ούτε να χλευάσουν το θύμα αλλά ούτε και να πάρουν το μέρος του θύτη γιατί βαθιά μέσα τους όλοι θα ήθελαν να είναι και θύτες και δυστυχώς η ζωή τα φέρνει έτσι που την ώρα που εσύ καμώνεσαι πως είσαι θύτης την ίδια ώρα μπορεί να είσαι και το θύμα…

Πουτάνα ζωή είπα και θυμήθηκα εκείνο το άσμα που είναι το μοναδικό άσμα που μπορεί να με κάνει να δακρύζω ή και να βουρκώνω ή και να κλαίω καμία φορά μόνος μου και αναφέρομαι σε εκείνο το τραγούδι των Λαθρεπιβατών, το…

…δε φταίω εγώ που μεγαλώνω

χτυπά πισώπλατα ο χρόνος,

δε φταίω εγώ που μεγαλώνω,

φταίει (η πουτάνα) η ζωή που ‘ναι μικρή!

Καλό μας καλοκαίρι και είθε όσοι φύγουν όταν επιστρέψουν να τα βρουν όλα (και εμάς) στη θέση τους (και στη θέση μας)!

...κι όλες αυτές οι παπαριές μόνο και μόνο για να πω ένα "καλό καλοκαίρι"...
...δε διορθώνομαι με τίποτα...
Sorry dudes!

Αν είχες λεφτά για διακοπές... ο Λεωνίδας θα είχε νικήσει στις Θερμοπύλες

2011-07-08T20:18:00.001+03:00

Τα νούφαρα έχουν περισσότερο μυαλό από εσένα κι εμένα.
Τα νούφαρα συνεργάζονται (έστω κι αν τα έχει παγώσει η
απειλή της στάσης πληρωμών) για να καλύψουν
τη λίμνη όλα μαζί και δεν προσπαθούν
να καλύψουν τη λίμνη το καθένα από μόνο του.

...και άντε εσύ έχεις λεφτά -λέμε τώρα- να πας διακοπές...

...και άντε και πήγες διακοπές...

...τι θα βρεις όταν θα επιστρέψεις από τις διακοπές;

Τα μυαλά των υπεύθυνων για το χάλι μας, που είναι τα ίδια με τα μυαλά όσων προκάλεσαν το χάλι μας -για τα ίδια κεφάλια πρόκειται, λειτουργούν διακεκομένα -μάλλον οι συνδικάλες της ΔΕΗ τους ανεβοκατεβάζουν τον ρελέ- και εκεί που αποφασίζουν για κάτι.. τσουπ αλλάζουν την απόφασή τους εν μία νυκτί και εσύ ψάχνεις να βρεις τι ισχύει, τι ίσχυε και τι ξαναϊσχύει, ποιος ήσουν, ποιος είσαι και ποιος θα είσαι αύριο... θα έρθει το αύριο ή θα το μετανιώσει και ξάφνου θα γυρίσει το χθες;

Και καλά να γύριζε το προχθές, το πριν από δέκα χρόνια, το Πολυτεχνείο, το ένδοξο ΟΧΙ, οι Θερμοπύλες, ο Λεωνίδας οι 300 και ο παπάρας ο Εφιάλτης, η ανάσταση του κυρίου στον οποίον πιστεύεις πως μπορεί να αναστήθηκε εκείνος αλλά τα παίρνεις στην κράνα γιατί εσύ δεν μπορείς να αναστηθείς και να ανασηκώσεις το ανάστημά σου και να πεις ΟΧΙ και να κάνεις το δικό σου Πολυτεχνείο και να κόψεις το χέρι σου αντί να ψηφίσεις τα λαμόγια που ψήφιζες τα παρελθόντα χρόνια.

Μα το παρελθόν δεν γυρίζει πίσω και ο Παπανδρέου δεν είναι ο Λεωνίδας ούτε οι σύγχρονοι 300 θα μπορούσαν να δείξουν την αυταπάρνηση των 300 του Λεωνίδα και όλοι θέλουν να μοιάσουν στον παπάρα τον Εφιάλτη και να λακίσουν από τις Θερμοπύλες φορτωμένοι με τάλαντα και δεν πα να πηδηχτεί το πόπολο εκεί κάτω στην απροετοίμαστη Αθήνα... (διάβασε και λίγο ιστορία ντε)..

Και να 'μαι κι εγώ, που δουλεύω άμισθος στο Τζάνειο -δεν βαριέσαι, για την εκπαίδευσή μου πρόκειται...

...και να σου οι πλέον εκπαιδευμένοι με τα παχουλά βιογραφικά που θεωρούνται όβερ κουάλιφάιντ για τους εργοδότες, καθώς οι εργοδότες δεν θέλουν όβερ κουαλιφάιντ μυαλά αλλά υπάκουους και άβουλους στόκους...

...και να σου από την άλλη οι εργοδότες με τα πολλά τα φράγκα, που τα φράγκα δεν τα έφτιαξαν αλλά τα πήραν κληρονομιά ή τα πήραν από την πίσω πόρτα -κάτω από το τραπέζι λέγεται αυτό, και δεν τα έφτιαξαν γιατί δεν μπορούν να φτιάξουν λεφτά γιατί είναι στόκοι, υπάκουοι στο σύστημα της επικύρωσης, της επιβράβευσης και της επικράτησης των στόκων, και που αν οι εργοδότες κριθούν με βάση το βιογραφικό τους θα κριθούν νον-κουάλιφάιντ και θα έπρεπε να χάσουν τη δουλειά τους...

...και να σου από την άλλη και οι του ΑΣΕΠ που θα κρίνουν το βιογραφικό των δημοσίων υπαλλήλων για να δουν ποιος κάνει για ποια θέση, χωρίς κανείς να έχει σκεφτεί πως οι του ΑΣΕΠ είναι τα παιδιά, ξεδέρφια, ξαδέρφες, ανιψιές και γκόμενες των πολιτικάντηδων, και αυτοί, οι του ΑΣΕΠ, θα κρίνουν τα βιογραφικά μας κατ' εντολή των βουλευτών μας, και, ωιμέ, ποιος θα μπορέσει να κρίνει τα βιογραφικά των του ΑΣΕΠ και τα βιογραφικά των της βουλής;

...και καλά να κριθεί το βιογραφικό μου -κάποιοι δεν μασάμε- αλλά να μην κριθεί όπως τότε που η γραμματέας της διοίκησης του ΙΚΑ, με το σάντουιτς στο χέρι και το μαυρισμένο μαρουλόφυλο στο ένα της δόντι, πήρε την αίτηση ενός άνεργου γιατρού με παχύ βιογραφικό και με δύο παιδιά, για τη δική μου αίτηση μιλάω, και μαζί πήρε και το βιογραφικό του, για το δικό μου βιογραφικό μιλάω, και μετά, με μία κίνηση, πέταξε ωσάν σαϊτα το βιογραφικό στον κάδο σκουπιδιών πίσω της και κοίταξε την αίτησή μου και με ρώτησε με αφοπλιστική ειλικρίνεια: "από ποιον να σημειώσω ότι είστε;"...

...η μόνη λύση για να σωθεί το δημόσιο και να αρχίσει να δουλεύει είναι να απολύσει άμεσα όλους τους υπαλλήλους και να προσλάβει όλους τους απόφοιτους πανεπιστημίου, που ως απελπισμένοι και όβερ κουαλιφάντ δουλεύουν πιτσαδόροι και έμαθαν τι σημαίνει δουλειά και ιδρώτας και κόπος και που θα λαχταρήσουν να κάτσουν σε ένα γραφείο και να ξετυλίξουν τις γνώσεις τους, τη νεανική τους ορμή και το πάθος τους για το χιλιαρικάκι του δημοσίου... ας είχε ο δημόσιος υπάλληλος την ευγένεια του πακιστανού πιτσαδόρου και τι στον κόσμο!

Και επειδή είχε αρχίδια ο Λεωνίδας, θα έστελνε τους λαθρομετανάστες ωσάν ελεύθερους πολίτες με δικαίωμα επιλογής με εργαλεία και είδη πρώτης ανάγκης στα ξερονήσια μας για να τα φτιάξουν -αν γουστάρουν- παράδεισους και να ζήσουν τον δικό τους παραμύθο στην Ελλάδα, και θα καταργούσε το στρατό και θα απαιτούσε από τους ευρωπέους να φυλάνε τα σύνορα της ενωμένης -χα χα χα- Ευρώπης, και θα φορολογούσε ολάκερη την Ελβετία που τα μισά της σαλέ τα αγόρασαν έλληνες φτωχομπινέδες με δηλώσεις των 10.000 ευρώ, και θα υποχρέωνε τους ελληνάρες εφοπλιστές να προσλάβουν έλληνες ναυτικούς και όχι να γεμίζουν τα πλοία τους με Φιλιππινέζους δύστυχους, λες και τα πλοία των ελλήνων εφοπλιστών είναι βίλες της Εκάλης, και θα νοίκιαζαν τα αρχαία μας που σαπίζουν σε αποθήκες των άξιοθρήνητων μουσείων μας σε ξένα μουσεία, και θα άνοιγαν τους λογαριασμούς όλων των γιατρών του ΕΣΥ και δη των χειρουργών -οι οποίοι όσο μειώνονται οι τιμές των υλικών τόσο αυξάνουν την κατανάλωση των υλικών αδιαφορώντας για την υγεία των πολιτών, και θα επανεξέταζαν όλες τις αναπηρικές συντάξεις και θα απέλυαν άμεσα όλους τους γιατρούς που έδωσαν κάποτε τις μαϊμού αναπηρικές συντάξεις δεσμεύοντας ταυτόχρονα την περιουσία τους, και θα γαμούσαν και θα έδερναν με όπλο το "πόθεν έσχες ρε παπάρα;" το πλούσιο πόπολο των πολεοδομιών και των νομαρχιών και των εφοριών και των ΕΣΥτων, και... και ... και...
...και όλα αυτά και πολλά άλλα θα γίνονταν αν μας διοικούσε ο Λεωνίδας και οι 300 του που είχαν αρχίδια αλλά δυστυχώς ο Λεωνίδας και οι 300 του σκοτώθηκαν όλοι και απέμεινε ζωντανός μονάχα ο Εφιάλτης ο οποίος ήταν καρπερός και επήδηξε ολάκερη την μικρή τότε επικράτεια και άφησε στην Ελλάδα τους απογόνους του, τους σύγχρονους 300 Εφιάλτες μας, που και αυτοί, όπως ο πρόγονός τους, μας ξεγέλασαν και τους εβάλαμε στη Βουλή και να τα τώρα τα χαϊρια μας...

...και για να ξέρεις... αν γίνω δικτάτορας για ένα μήνα θα έχεις λεφτά να πας διακοπές οπότε όλο τούτο το κείμενο δεν θα γραφόταν.

Εγώ πάντως θα πάω καλοντυμένος, ασκεπής, και θα κρατώ γλυκάκια!

2011-07-01T08:13:00.000+03:00

Εδώ και πολύ καιρό πασχίζω να πιω ένα καπουτσινάκι με τον Λοβέρδο για να του πω αυτά που δεν του λένε. Θα επιθυμούσα επίσης να ανταλλάξω και μερικά ανέκδοτα με τον Πάγκαλο γιατί μου αρέσει να γελάω με ανθρώπους που δεν αυτολογοκρίνονται και άρα είναι ειλικρινείς, ανεξάρτητα του τι και πώς σκέφτονται.

Εδώ και καιρό σκέφτομαι πως αν ο Λοβέρδος δεχόταν να πιούμε καπουτσινάκι, αυτό θα το πίναμε στο κυλικείο της βουλής και σκεφτόμουν επίσης το με ποιον τρόπο θα μπω στο κυλικείο της βουλής μπας και ανταμώσω με τον Λοβέρδο.

Τελικά, ίσως να μην έπρεπε να γίνω γιατρός! Ίσως έπρεπε να γίνω οδηγός της ΕΘΕΛ ώστε να μπαίνω στη βουλή συνοδεία αστυνομικών!

Αν το προεδρείο της βουλής βάζει χέρι στους Συνασπισμένους βουλευτές και στους ΚουΚουΈδες που αρνούνται να φορέσουν γραβάτα, σκέψου πόσο φίλοι είναι οι οδηγοί της ΕΘΕΛ με το κράτος, που μπήκαν στη βουλή ημίγυμνοι και μάλιστα κουκουλοφορεμένοι και μάλιστα με λοστάρια στα χέρια και κανείς δεν τους έκανε ούτε μια παρατήρηση!

Γαμώ την επαγγελματική μου επιλογή!

Κύριε Παπανδρέου, μπορώ να μεταταχθώ στους οδηγούς της ΕΘΕΛ; Πλιιιιιζ;

(Το πλιζ εκ του please, για να μην ψάχνεσαι)

Λοβέρδοοοοοο, πότε θα πιούμε καφέ ορέ παλλικάρι; Έχω να σου πω δυο μυστικά για να περικόψεις τα τρία δις που δεν ξέρεις από πού να τα περικόψεις!

Κλέφτες και αστυνόμοι... αφανισμένοι αγανακτισμένοι...

2011-06-28T17:15:00.000+03:00

Όλα στον αυτόματο!

Όταν είμασταν παιδιά παίζαμε κλέφτες κι αστυνόμους, με σκοπό όχι να συλλάβει ο "καλός" τον "κακό", γιατί τότε τα "κακά" παιδιά θα έκλαιγαν. Ο σκοπός μας ήταν να παίζουμε για να παίζουμε.

Σήμερα στην πλατεία Συντάγματος τα παιδάκια έπαιζαν... οι αστυνόμοι είχαν χωριστεί στα δύο και οι δύο ομάδες παρίσταναν ότι τσακώνονταν μεταξύ τους... το ΜΑΤωμένο κράτος από τη μία, με κράνη και γκλομπς και το κουκουλοφορεμένο (παρα)κράτος από την άλλη με κουκούλες και καδρόνια.

Δυστυχώς σήμερα οι κλέφτες δεν έπαιζαν με τους αστυνόμους γιατί σήμερα οι κλέφτες ήταν κλεισμένοι μέσα στο κτίριο του κωλοκράτους και χάζευαν τις γελοιότητες των αστυνόμων του κωλοκράτους (κράτους και παρακράτους) χειροκροτώντας όμως την ικανότητα των ηγετών των αστυνόμων του κωλοκράτους που κατάφεραν να μετατρέψουν τους αγανακτισμένους σε αφανισμένους!

Κουκουλοφόροι... ευχαριστούμε μπρε που επιβεβαιώνετε μέρα με την μέρα τον ρόλο σας!

(Όχι πως είχαμε καμιά αμφιβολία τόσα χρόνια).

Αστυνόμοι... παίξτε μπρε, παίξτε γιατί όταν σας μπει στον κώλο το μνημόνιο νούμερο 18 τότε θα κλαίμε όλοι μαζί...
Και κάτι προς τους άλλους "αστυνόμους", τους κουκουλοφορεμένους... και τώρα μπορείτε να πα να ξυριστείτε (και να κουρευτείτε)... το μνημόνιο νούμερο 3 δεν θα σας χρειαστεί άλλο μπρε!

Πιάστε κάναν κλέφτη ορέ παπάρες.......

Σώματα ασφαλείας σου λέει μετά...
ή μήπως κορμιά ασφαλείας...
ή μήπως χαμένα κορμιά;


Κράτος, παρακράτος, κωλοκράτος, βουλή, ξετσιπωσιά... όλα πακέτο, γιατί... αν πέσει το ένα θα πέσουν όλα!

Υ.Γ.
Στην ιστορία και στα θρησκευτικά και στη νεοελληνική γλώσσα έχουμε μάθει (και απομνημονεύσει) εκατοντάδες ονόματα... πιστεύει κανείς πως δεν θα μπορέσουμε να απομνημονεύσουμε τα ονόματα των 151+ που θα ψηφίσουν αύριο το αγκαθωτό αγγούρι;

Ο δικός μου Τσακ Νόρις

2011-06-26T23:50:00.000+03:00

Τσακ Νόρις… ακούω, ακούω, ακούω, ε νισάφι! Είπα να φτιάξω κι εγώ μερικά!

Πώς κουφάθηκε ο Τσακ Νόρις;
-Από την πολύ μαλακία!
Και πότε κουφάθηκε ο Τσακ Νόρις;
-Όταν άκουσε συζήτηση στην ελληνική βουλή.

Πότε σταμάτησε να γαμεί ο Τσακ Νόρις;
Όταν είδε τι εστί Πήδημα Από ΣΟσιαλιστικό Κίνημα.

Πότε μεγάλωσε η μύτη του Τσακ Νόρις;
Όταν έζησε τον παραμύθο του στην Ελλάδα.

Πότε αποφάσισε ο Τσακ Νόρις πως δεν τον παίρνει να κάνει τον ήρωα;
Όταν του ανάθεσαν να σώσει την Ελλάδα από τη μαλακία και την εξ αυτής χρεοκοπία.

Πότε οριστικοποίησε ο Τσακ Νόρις την απόφασή του να παραιτηθεί από ήρωας;
Όταν είδε πώς ζουν οι έλληνες συνταξιούχοι.

Πότε τυφλώθηκε ο Τσακ Νόρις;
Όταν είδε τις ειδήσεις του MEGA και καπάκι του ήρθε και ο λογαριασμός της ΔΕΗ.

Πότε αυτοκτόνησε ο Τσακ Νόρις;
Όταν πήρε SMS από τον Θεό: «Βάλε τους έλληνες συνδικαλιστές να δουλέψουν».

Πότε ταπεινώθηκε ο Τσακ Νόρις;
Όταν έχασε στο Playstation από τον Κωστάκη τον Καραμανλή.

Πότε πτώχευσε ο Τσακ Νόρις;
Όταν τον ξεγέλασε ο Σημίτης και τα έπαιξε όλα στο ελληνικό χρηματιστήριο.

Πότε κατάλαβε ο Τσακ Νόρις πως δεν μπορεί να μελετήσει όλα τα αμελέτητα;
Όταν του απαγόρεψε η Αλέκα να μελετήσει τα έσοδα των επιχειρήσεων του Περισσού.

Πότε έχασε τη μιλιά του ο Τσακ Νόρις;
Όταν προσπάθησε να συζητήσει με τον Άδωνη Γεωργιάδη.

Πότε κατάλαβε ο Τσακ Νόρις ότι είναι μάταιο να πλένεται για να μείνει καθαρός;
Όταν άκουσε τους Έλληνες πολιτικούς να νίπτουν τας χείρας των.

Πότε αποφάσισε ο Τσακ Νόρις να μην γράψει την βιογραφία του;
Όταν διάβασε τις βιογραφίες –βίος και πολιτεία- των ελλήνων πολιτικών και συνδικαλιστών.

Πότε κατάλαβε ο Τσακ Νόρις ότι είναι αποτυχημένος;
Όταν διάβασε τη βιογραφία του Τσοχατζόπουλου.

Πότε αυτοευνουχίστηκε ο Τσακ Νόρις;
Όταν του είπαν να χορέψει με τον Τρύφωνα Σαμαρά.

Πότε αυτοδηλητηριάστηκε ο Τσακ Νόρις;
Όταν του είπε ο Γιωργάκης ότι λεφτά υπάρχουν.

Πότε αποφάσισε ο Τσακ Νόρις να μην ξαναπάρει ποτέ πια ασπιρίνη;
Όταν τον νοσήλευσαν σε ελληνικό νοσοκομείο και τον πότισαν φάρμακα για δυο ζωές.

Πότε αποφάσισε ο Τσακ Νόρις να μην ξαναοδηγήσει ποτέ;
Όταν έκανε μια βόλτα στην Αθηνών-Πατρών με ταξί.

Πότε κάρφωσε το μανταλάκι στη μύτη του ο Τσακ Νόρις;
Όταν πήγε Πειραιά-Κηφισιά με τον ηλεκτρικό.

Γιατί ο Τσακ Νόρις φώναξε τον μπόγια;
Για να μαζέψει τα αδέσποτα ζώα που μπλοκάρουν την Λ.Ε.Α. στην Εθνική.

Γιατί τον Τσακ Νόρις τον έχουν για φτύσιμο στην Ελλάδα;
Γιατί δεν έχει "μέσο".

Γιατί ο Τσακ Νόρις δεν θα ξαναέρθει ποτέ στην Ελλάδα;
Γιατί προτιμά να διαβάζει για τους Νεάντερταλ παρά να τους βλέπει.

Γενέθλια νο 44

2011-06-25T09:40:00.000+03:00

Μέσα στο μυαλό μου σας έχω μπρε! Και γι' αυτό είπα να πω κάτι τις ακόμη αν και σήμερα δεν θα έπρεπε να ομιλώ αλλά να στοχάζομαι!!!

Το λοιπόν...

...όταν ξεκινάς να καταλαβαίνεις τι είσαι, πού είσαι και ποιος είσαι, αρχίζεις να μετράς κανονικά: ...είκοσι, είκοσι ένα, είκοσι δύο, ... τριάντα, τριάντα ένα, ...

Μετράς κανονικά και περιγελάς το χρόνο επειδή νομίζεις πως δε σε αγγίζει.

Το ίδιο έκανα κι εγώ... σαράντα κι ένα, σαράντα και δύο...

Σήμερα, την ώρα του πρωινού μου καφέ, είπα και το σαράντα και τέσσερα αλλά μια σκέψη πέρασε από το μυαλό μου σαν αστραπή, άξαφνα, γρήγορα, αδυσώπητα, και δεν με άφησε να την επεξεργαστώ, γιατί το ξάφνιασμά μου ήταν μέγιστο... σαράντα τέσσερα... μείον ένα, ... μείον δύο, ...

...σαν να με παίρνει η κάτω βόλτα ένα πράγμα, σαν να αρχίζει μια αντίστροφη μέτρηση ρε αδερφέ...

...αλλά δε βαριέσαι! Μήπως για όλα τριγύρω μας δεν έχει αρχίσει η αντίστροφη μέτρηση;

Χρόνια πολλά σε όλους μας μπρε...

...και για να μου ευχηθώ και κάτι...

θα 'θελα να γινόμουν δικτάτορας σε τούτη τη χώρα για ένα μήνα!

(Λες να εισακουστώ;)

Με τις υγείες μας!

Άμα δεν έχει ιδρώσει ο πισινός σου από τη δουλειά τι να περιμένεις από το αυτί σου; Ε; Εεεε;

2011-06-22T19:31:00.004+03:00

Κάποιοι μας δουλεύουν κανονικά!

Εψές το βράδυ δόθηκαν ψήφοι εμπιστοσύνης στην κυβέρνηση από τους βουλευτές! Μάλλον δεν πήραν ακόμη χαμπάρι ότι οι μούντζες των αγανακτισμένων ποπολάρων δεν είναι μούντζες εμπιστοσύνης αλλά αποδοκιμασίας, αγανάκτησης, αηδίας και απελπισμένης οργής!
Βρε, δεν ιδρώνει το αυτί τουτουνών!!!
(Άμα δεν έχει ιδρώσει ο πισινός σου από τη δουλειά τι να περιμένεις από το αυτί σου;)

Ναι! Ναι! Ναι! Ο Πάγκαλος έχει άδικο! Η δημοκρατία δεν άρχισε το 1981 αλλά η δημοκρατία άρχισε με τον Κωνσταντίνο Καραμανλή το 1974!

Πράγματι! Από το 1974 έως το 1981 είχε καταργηθεί το πιστοποιητικό κοινωνικών φρονημάτων και αν ήθελες να πιάσεις δουλειά δεν χρειαζόταν να βγάλεις χαρτί από την ασφάλεια αλλά, απλά και χωρίς περιττή γραφειοκρατική ταλαιπωρία, αναλάμβανε η ασφάλεια να ελέγξει το φάκελό σου και μετά διαβεβαίωνε πως δεν είσαι κομμουνιστής ή αριστερός γενικότερα γιατί αν ήσουν δεν έβρισκες δουλειά ακόμη κι αν είχες μπάρμπα στην Κορώνη, γιατί αν είχες μπάρμπα στην Κορώνη και χρησιμοποιούσες το όνομά του αμέσως θα κατέγραφαν και εκείνον ως κομμουνιστή ή αριστερό ή φιλοκομμουνιστή και θα έχανε και εκείνος τη δουλειά του –ωραία πράγματα. Επίσης μεταξύ 1974 και 1981 οι κομμουνιστές και οι αριστεροί γενικότερα ήταν ακόμη διωκόμενοι από τα ευγενή σώματα των ταγματασφαλιστών και των δοσίλογων της χούντας και δεν μπορούσαν να βρουν την ησυχία τους και το δίκιο τους και τη δυνατότητα να διαμαρτυρηθούν ούτε σε εργατικά σωματεία (σε ποια;) ούτε σε αριστερές φοιτητικές παρατάξεις (σε ποιες;). Πράγματι, η πραγματική δημοκρατία, αυτή που δεν αφήνει τους παλιοκομμουνιστές και τους παλιοαριστερούς γενικότερα να πάρουν ανάσα, εδραιώθηκε το 1974 από τον μεγάλο Κωνσταντίνο Καραμανλή –αυτός δεν ήταν ρε παιδιά που διαβεβαίωσε τους γερμαναράδες ότι δεν επρόκειτο ποτέ να διεκδικήσει τα δάνεια που έδωσε το ελληνικό κράτος στα στρατεύματα της γερμανικής κατοχής;

Αν τώρα πιστεύεις εσύ πως καλά έκανε ο Σαμαράς και θίχτηκε με την ατάκα του Πάγκαλου και έφυγε από τη βουλή σαν θιγμένο παιδαρέλι, αν δηλαδή δίνεις δίκιο στον Σαμαρά που πιστεύει χωρίς να ντρέπεται πως η ΝουΔου του Κωνσταντίνου Καραμανλή είναι ίδια με τη δικιά του ΝουΔου τότε να αρχίσουμε και πάλι να βροντοφωνάζουμε: «Ο λαός δεν ξεχνά τι σημαίνει δεξιά»!

Μιλάμε για πολύ δημοκρατία το 1974 και μετά ε; Τότε ήταν που άρχισε η θητεία μου ως μαθητής του δημοτικού! Στολές, παρελάσεις, πατρίς θρησκεία οικογένεια, τα χριστιανόπουλα θα πάνε με φτερά (λα λα λα), βίτσες στο σχολείο, σχολικοί σύμβουλοι με ύφος και συμπεριφορά ες-ες-ατζή γερμαναρά, βίτσες για να είναι το ξύλο επώδυνο για τον μαθητή, υποχρεωτικός εκκλησιασμός τις Κυριακές, κυβερνητικά καθοδηγούμενοι δημοσιογραφίσκοι, φοιτητικές εκλογές υπό τη σκέπη τσάτσων της δεξιάς, απεργίες με απεργοσπαστικά δεξιοκομματόσκυλα να κυκλοφορούν με ρόπαλα και να απειλούν θεούς και δαίμονες, κ.λ.π. κ.λ.π.

Πολύ δημοκρατία είχαμε ρε παιδιά μετά το 1974 και γι’ αυτό δημιουργήθηκε το σύνθημα «ο λαός δεν ξεχνά τι σημαίνει δεξιά» το οποίο στη συνέχεια το ξεφτίλισε η νέο-δεξιά των πρασινοσοσιαλιστικών λαμόγιων που μετά το 1981, την εποχή που ξεκίνησε η δημοκρατία, ρήμαξαν τον τόπο με τις ρεμούλες και τις μίζες και τις προμήθειες.
Τελικά ο Πάγκαλος έχει ΠΑΝΤΑ δίκιο αλλά δεν μπορεί να το υπερασπιστεί γιατί δεν είναι άνθρωπος του ακατάσχετου λόγου –όχι, ο Πάγκαλος δεν είναι Βενιζέλος- αλλά είναι άνθρωπος της ατάκας.
Φίλε Πάγκαλε! Μην πετάς ορέ αδέρφι ατάκες γιατί το πνευματικό επίπεδο των συναδέλφων σου βουλευτών αλλά και των μιντιακών δημοσιογραφίσκων-διαμορφωτών της κοινής γνώμης είναι πολύ χαμηλό για να πιάσουν μια ατάκα στον αέρα και να την επεξεργαστούν...
...πώς λέμε: "Γιατί ο εγκέφαλος των πανελιστών δημοσιογράφων είναι σαν καρυδάκι; Μα γιατί έχει οίδημα και είναι πρησμένος!" ... φίλε Πάγκαλε... και ο εγκέφαλος των συμπολιτών σου δεν πάει πίσω! Μην νομίζεις διαφορετικά! Εσύ κι εγώ δεν είμαστε ούτε Παπανδρεάκια του '81 και του '11 ούτε Καραμανλάκια του '74 και του Ραφηνοκαναπέ αλλά ούτε και σαμαράκια είμαστε! Ε; Εεεεε;

Μπρε, το ήξερες ότι οι φυλακές ονομάζονται «σωφρονιστικά καταστήματα»;

Εγώ το ήξερα και πάντα μου τραβούσε την προσοχή εκείνο το «σωφρονιστικά», το οποίο το χλεύαζα γιατί μόνο σωφρονισμό δεν παρέχουν οι φυλακές.

Τώρα με την οικονομική κρίση, τώρα που ψάχνουμε να βρούμε και το τελευταίο κρυμμένο ευρώ στο ξύγκι του χαμηλοσυνταξιούχου, μου τράβηξε την προσοχή το «καταστήματα» και σκέφτηκα πως δικαίως ονομάζονται καταστήματα αφού εκεί μέσα μπορείς να βρεις ό,τι θέλεις. Ναρκωτικά θέλεις; Ελεύθερα! Γυναίκες ή όπλα θέλεις; Δεν θα τα βρεις εκεί μέσα αλλά από εκεί μέσα μπορούν να σε κατευθύνουν στους κατάλληλους ανθρώπους για να βρεις αυτό που ζητά η ψυχή σου.

Και γιατί τα σωφρονιστικά ΚΑΤΑΣΤΗΜΑΤΑ δεν αποδίδουν ΦΠΑ γαμώτι μου;

Η λιτότητα του ΔΝΤ ή αλλιώς: "Μην αγγίζετε τους έχοντες και τους κατέχοντες"

ΦΠΑ είπα ε; Θέλω να ρίξω ΦάΠΑ στους καραγκιόζηδες που αποφασίζουν για τον μισθό μου και αυτό όχι γιατί είμαι γιατρός –χέστηκε η φοράδα στ’ αλώνι που είμαι γιατρός- κι εγώ δεν θέλω να παίρνω πολλά λεφτά αλλά δεν δέχομαι να παίρνει περισσότερα λεφτά από εμένα η διορισμένη καθαρίστρια του ΙΚΑ, που τώρα κάθεται σπίτι της και πληρώνεται γιατί το ΙΚΑ το καθαρίζουν πλέον ιδιωτικά συνεργεία, δεν δέχομαι να παίρνουν περισσότερα λεφτά από εμένα οι νοσηλεύτριες του ΙΚΑ και οι γραμματείς του ΙΚΑ και θέλω να παίρνουμε όλοι τα ίδια λεφτά –αυτό είναι πιο τίμιο ε; Τίμιο; Χα χα χααααα χααααα χααα χααα χα!

Μεγάλος χάχας αυτός που πιστεύει πως το υπουργείο υγείας κατάφερε να περικόψει τις δαπάνες και θεωρεί πως ο υπουργός υγείας είναι όσο πρέπει αποτελεσματικός ώστε να μην μετακινηθεί από τη θέση του. Αυτό που πρέπει να καταλάβει ο χάχας που πιστεύει κάτι τέτοιο είναι πως το πανηγύρι στο χώρο της υγείας συνεχίζεται και οι μόνοι τρόποι για να σταματήσει τα πανηγύρι είναι, πρώτον, να απολυθούν άμεσα όλοι οι υπάλληλοι του υπουργείου υγείας και, δεύτερον, να διοριστούν άλλοι, καινούργιοι και, τρίτον, να διοριστούν σύμβουλοι του υπουργού φτωχοί και έντιμοι άνθρωποι της χαμηλόβαθμης πιάτσας (εγώ δηλαδή -η εντιμότητα σήμερα είναι συνώνυμο της φτώχειας η οποία ευκόλως αποκαλύπτεται με ένα άνοιγμα των τραπεζικών λογαριασμών) και, τέταρτον, να δώσουν το δικαίωμα σε αυτούς τους συμβούλους (σε μένα δηλαδή και σε μερικούς φίλους μου) να απολύουν άμεσα και με συνοπτικές διαδικασίες κάθε έναν που θα συλλαμβάνεται να κλέβει…. Όρε πανηγύρια που θα ‘χουμε τότες! Οι μισοί γιατροί του συστήματος θα απολυθούν και θα κλειστούν στις αγροτικές φυλακές οικονομικού εγκλήματος που θα στεγάζονται στις βραχονησίδες (μπας και καλλιεργήσουν κάνα λάχανο και αυξηθεί η αγροτική παραγωγή) και όλοι οι νέοι επιστήμονες θα βρουν δουλειά, τα ιδιωτικά μικρομάγαζα-χαζοκλινικές θα πτωχεύσουν και θα σωθεί ο κοσμάκης από τις ιατρικές μαλακίες των εν λόγω κέντρων, οι μισοί φαρμακοποιοί θα κλειστούν στις ίδιες αγροτικές φυλακές για οικονομικά εγκλήματα για να σκάψουν για πετρέλαιο και να ικανοποιηθεί ο Χαρδαβέλας, και γιούπι πάρτι θα γίνει και θα γλιτώσουμε πολλές εκατοντάδες χιλιάδες ευρώ που σπαταλώνται ημερησίως από γιατρούς, από φαρμακοποιούς, από προϊσταμένους και διευθυντάδες των υποκαταστημάτων υγείας των ασφαλιστικών ταμείων, από ανώτερα στελέχη του ΕΟΦ και από τα μόνιμα και αιωνόβια «παιδιά» του υπουργείου υγείας που έχουν φτιάξει τους απαραίτητους μηχανισμούς που εξασφαλίζουν την επιβίωσή τους και τις κονόμες τους καθώς νόμος του μηχανισμού αυτού είναι «ό,τι δεν μας συμφέρει δεν προωθείται στο γραφείο του υπουργού».

Εμείς θα κάνουμε πάρτι οικονομίας στο υπουργείο υγείας αν μας βάλουνε συμβούλους αλλά κάποιοι θα συνεχίζουν να αυτοϊκανοποιούνται δημοσίως…

Τα παιδία παίζει και ο Σαμαράς βγήκε από τη βουλή χθες το βράδυ και μετά του είπε ο ίματζ μέικερ και ο πέρσοναλ στάιλιστ και ο πάμπλικ ριλέισιον μάνατζερ πως έκανε παπαριά και αυτός πήρε το κοπάδι του και ξαναμπήκε στη βουλή μάλλον γιατί ο Σαμαράς νομίζει πως η βουλή είναι σαν τη χώρα την εποχή που ο ίδιος, ο Σαμαράς, άνοιξε τα σύνορα και χιλιάδες Αλβανοί των σωφρονιστικών καταστημάτων της Αλβανίας ξεχύθηκαν στην Ελλάδα και μπαινόβγαιναν όποτε ήθελαν προς τέρψιν των συνοριοφυλάκων που δέχονταν το ανάλογο μπαξίσι τους.

Τούρκικη λέξη το μπαξίσι όπως τούρκικο είναι και το άει σιχτίρ που κάποτε νόμιζα πως σήμαινε κάτι ελαφρύ, κάτι όπως λέμε «άει στο διάολο» και το είχα υιοθετήσει και είχα ονομάσει και το μπλογκ μου «Άει Σιχτίρ». Μόλις πριν λίγο καιρό έμαθα πως το «άει σιχτίρ» είναι μία τούρκικη βρισιά, βρισιά με βαρύτερο νόημα από αυτό ενός απλού άει στο διάολο οπότε ζητάω συγνώμη από τους παλιούς μου αναγνώστες επειδή χρησιμοποιούσα τόσο πολύ συχνά την έκφραση άει σιχτίρ και τους διαβεβαιώνω πως τώρα που έμαθα πως το άει σιχτίρι είναι μία βαριά βρισιά θα το χρησιμοποιώ πιο συχνά!

Άει σιχτίρ το λοιπόν…

Υ.Γ.

Ρε Σαμαρά, αν θίχτηκες ορέ από τα λόγια του Πάγκαλου περί δημοκρατίας το 81 και έφυγες, τι θα κάνεις τώρα ορέ που σύσσωμη η παγκόσμια κοινότητα χλευάζει τη χώρα σου, τους πολίτες της, εσένα και μένα; Τι θα κάνεις ορέ;

Και σε ρωτώ εσένα γιατί εγώ ξέρω τι θα έκανα. Ένα άει σιχτίρ θα τους έριχνα, διεθνώς και on camera και θα επέστρεφα στη φτώχεια μου μπας και πείσω τους συμπολίτες μου ελληνάρες να θυμηθούν πως κάπου, ξεχασμένη σε κάποια σελίδα του ελληνικού λεξιλογίου, υπάρχει η λέξη εντιμότητα μπας συμμαζέψουν τις ακόρεστες μασέλες τους και σταματήσουν το πλιάτσικο και αρχίσει η ανάκαμψη!

Θέλω ο γιατρός μου να...

2011-06-21T19:58:00.000+03:00


Θέλω ο γιατρός μου να βάζει την υγεία μου πάνω από όλα τα άλλα!

Θέλω ο γιατρός μου να έχει χιούμορ!

Θέλω ο γιατρός μου να είναι απόλυτα βέβαιος για τη διάγνωσή του!

Θέλω ο γιατρός μου να μην είναι κυνικός και αιμοδιψής (ως είθισται)!

Θέλω ο γιατρός μου να διαβάζει και να γνωρίζει τα φάρμακα που μου δίνει!

Θέλω ο γιατρός μου να μην με υποβάλλει σε περιττές εξετάσεις.

Θέλω ο γιατρός μου να μην είναι κολλημένος σε θεραπευτικά πρωτόκολλα αλλά να αποφασίζει με βάση τις δικές μου ανάγκες!

Θέλω ο γιατρός μου να ξέρει τι κάνει!

Θέλω ο γιατρός μου να μην δείχνει έκπληξη και να μην εκδηλώνει την άγνοιά του ανεξάρτητα με το τι θα του πω!

Θέλω ο γιατρός μου να μη με φορτώνει ασκόπως φάρμακα προκειμένου να φουσκώνει το... γουρούνι του!

Θέλω ο γιατρός μου να μπορεί να κοιτάζει τον εαυτό του στον καθρέφτη και να μην ντρέπεται γι΄αυτό που είναι, τουλάχιστον να μην ντρέπεται τόσο ώστε να φαντασιώνεται πως είναι κάποιος άλλος!

Μπορώ να βρω κάπου έναν τέτοιο γιατρό;
...όχι, δεν μπορώ!

Αγανάκτησα και... ένα σύνθημα, ένα μότο, ένα κάτι τις ρε αδερφέέέέέ... επιτέλους!

2011-06-02T16:04:00.001+03:00

Δεν ξέρω αν εσύ είσαι αγανακτισμένος αλλά εγώ είμαι, αν και προς το παρόν δεν έχω κατέβει στο Σύνταγμα αλλά το μεθοδεύω!!!

Χρησιμοποιώ αυτή τη λέξη (το «μεθοδεύω»)

γιατί είναι επίκαιρη, καθώς από εχθές το βράδυ άρχισαν τα όργανα της πολιτείας να μεθοδεύουν την εκφύλιση του κινήματος αγανακτισμένων πολιτών.

Εξηγούμαι:

Πώς να αποδυναμώσεις ένα αυθόρμητο κίνημα; Χτυπάς τα μεγαλοστελέχη του! Αν όμως το κίνημα δεν είναι καπελωμένο αλλά αυθόρμητο όπως αυτό της πλατείας Συντάγματος; Τότε χτυπάς τους εμπνευστές του! Προσκαλείς το δημιουργό της φεϊσμπουκσελίδας που έριξε την ιδέα, προσκαλείς και τη διαχειρίστρια της ιστοσελίδας του κινήματος σε ένα ΜΜΕ, και τους στριμώχνεις στη γωνία και με κατευθυνόμενες και σκηνοθετημένες λεκτικές κινήσεις τους κατατροπώνεις!

Οι μεγαλοδημοσιογράφοι του MEGA τα κατάφεραν μια χαρά χθες το βράδυ με τους εν λόγω καλεσμένους τους και τους κατατρόπωσαν.

Ο μεν εμπνευστής του κινήματος πίστευε πως θα μπορούσε να πει ό,τι ήθελε και το μόνο που κατάφερε να ψελλίσει ήταν ένα ανόητο και ανούσιο «τρεις οικογένειες κατέστρεψαν την Ελλάδα» και αυτό το είπε στον νυν καθηγητή πανεπιστημίου Κατσανέβα, της γνωστής οικογένειας Παπανδρέου, ο οποίος έγινε τάχα έξαλλος και έπεσαν και οι καρχαριοδημοσιογράφοι –δήθεν έξαλλοι κι αυτοί- και τον έπνιξαν τον εμπνευστή, ο οποίος, λόγω προφανούς πολιτικής ανωριμότητας και με δεδομένο ότι η ιδέα του ήταν αυθόρμητη και όχι ιδεολογικώς περιχαρακωμένη, δέχτηκε την πρόσκληση και πήγε στο MEGA –πού πας ορέ παιδί ξεβράκωτος στ’ αγγούρια;

Συμβουλές προς τον εμπνευστή της ιστοσελίδας του κινήματος (για να μην την ξαναπατήσει):

1ον: Αν είσαι εμπνευστής ενός κινήματος δεν χρειάζεται να πας στα ΜΜΕ, και μάλιστα στο πιο κυβερνητοκωλογλυφτικό ΜΜΕ της χώρας, γιατί δεν χρειάζεται να πας αφού δεν σε καλούν για να σε ακούσουν, και γιατί δεν πρέπει να πας αφού δεν εκπροσωπείς το κίνημα και δεν μπορείς να μιλήσεις εκ μέρους του –άλλο ο εμπνευστής και άλλο ο εκπρόσωπος-, και γιατί δεν χρειάζεται να πας γιατί ήταν δεδομένο προτού πας πως αντί να ικανοποιήσουν τη ματαιοδοξία σου για 15 λεπτά δημοσιότητας, αντ΄αυτού θα σου ρίξουν ένα κοκαλάκι για να τσιμπήσεις και μετά κι ένα φίμωτρο για να σε σωπάσουν και έτσι θα ντροπιαστείς τηλεοπτικώς και άρα πανελλαδικώς!

2ον: Αν σου την μπαίνουν άτομα σαν τον εν λόγω πρώην πολιτικό και νυν καθηγητή πανεπιστημίου της γνωστής οικογένειας, δεν τον χλευάζεις αλλά του λες:

«Κύριε πρώην πολιτικέ μου της γνωστής οικογένειας πολιτικών και νυν καθηγητά πανεπιστημίου, αγανακτώ γιατί κανείς δεν με διαβεβαιώνει σε τούτο το κωλοκράτος ότι εσύ θα γινόσουν καθηγητής πανεπιστημίου ακόμη και αν δεν ήσουν πρώην πολιτικός της γνωστής οικογένειας πολιτικών αλλά και για το ότι εσύ θα μπορούσες να γίνεις καθηγητής πανεπιστημίου ακόμη και αν ο μπαμπάς σου έβοσκε τα πρόβατα εδώ επαραπέρα και ουδεμία σχέση είχε ποτέ με τα κομματικοσυνδικαλιστικά υπόγεια δρώμενα του διεφθαρμένου τούτου τόπου που έχει βουλιάξει στη λάσπη των ρουσφετιών! Καταλαβερδίγκως κύριε πολιτικέ μου;»

Κύριε εμπνευστή του κινήματος των αγανακτισμένων, αυτά θα έπρεπε να πεις στον πρώην πολιτικό και νυν καθηγητή πανεπιστημίου της γνωστής οικογένειας πολιτικών και θα είχες πετύχει το στόχο σου ακόμη κι αν εκείνος έσκουζε μετά πως το βιογραφικό του είναι μεγαλύτερο από την Πάπυρος Λαρούς Μπριτάνικα και πως θα γινόταν καθηγητής βρέξει χιονίσει!

Η διαχειρίστρια της ιστοσελίδας του κινήματος αγανακτισμένων πολιτών είναι μια γλυκύτατη και εντυπωσιακά εμφανίσιμη εκπαιδευτικός, η οποία δεν έχει ακόμη καταλάβει το γιατί είναι ο κόσμος αγανακτισμένος και γιατί ξημεροβραδιάζεται στο Σύνταγμα, και είπε μια γλυκύτατη παπαριά και μισή, και να τι είπε:

«Εμείς δεν στρεφόμαστε εναντίον των Ελλήνων πολιτικών αλλά εναντίον των πολιτικών του κόσμου ολόκληρου»!

Ντα ντα! Αυτό είπε και γέλασαν τα μουστάκια του πάνελ γιατί με τέτοιες κουβέντες καταργείς την ουσία της αγανάκτησης, καθώς ο κόσμος που ξημεροβραδιάζεται στο Σύνταγμα το κάνει γιατί είναι πρωτίστως αγανακτισμένος με τους Έλληνες πολιτικούς και ουχί με τους πολιτικούς πανταχόθεν!

Η αλήθεια είναι πως ο Πάγκαλος έχει δίκιο για άλλη μία φορά: Αυθόρμητα κινήματα χωρίς συγκεκριμένες απαιτήσεις και στόχους και χωρίς καμία ιδεολογική περιχαράκωση δεν πρόκειται να έχουν μέλλον. Ο κόσμος κατευθύνεται στο Σύνταγμα για να νιώσει μέρος ενός συνόλου, για να νιώσει πως είναι κι άλλοι που συμπάσχουν μαζί του, και για να διαμαρτυρηθεί ειρηνικά αλλά αυτό δεν φτάνει. Πρέπει να αρχίσουν τα αιτήματα και τα αιτήματα για να γίνουν πράξη και νόμος του κράτους πρέπει να περάσουν από τη Βουλή. Άρα, αοριστίες του στυλ «να καεί να καεί το μπουρδέλο η βουλή» δεν έχουν νόημα απτό αλλά έχουν ύφος γηπεδικό και το μόνο που κάνουν είναι να υποβιβάζουν τη σημασία του κινήματος.

Εγώ είμαι αγανακτισμένος για πολλά πράγματα που αφορούν σε ζητήματα για τα οποία αποφασίζει η βουλή σύσσωμη χωρίς ίχνος τσίπας, και αυτά είναι θέματα που θα έπρεπε να τεθούν στο κίνημα αγανακτισμένων και μάλιστα να γίνουν αιτήματα προς διεκδίκηση στα καθημερινά ξενύχτια έξω από τη βουλή.

Ας γίνω πιο συγκεκριμένος με τα αιτήματα που θα έθετα εγώ ο τίποτας σε τούτο τον κοσμάκη:

1.Άμεση κατάργηση της βουλευτικής σύνταξης και μάλιστα με αναδρομική ισχύ.

2.Άμεση μείωση του βουλευτικού μισθού στα επίπεδα του μισθού διευθυντή κλινικής του ΕΣΥ και σύνδεση του βουλευτικού μισθού και του μισθού των δικαστών αλλά και όλων των μισθών ανά την επικράτεια με το βασικό μεροκάματο. (Θα αυξάνεται ο μισθός του βουλευτή αναλογικά με την αύξηση του βασικού ημερομίσθιου –αν θέλουν ας κρατήσουν το βασικό μισθό στα 500 ευρωπουλάκια).

3.Κατάργηση κάθε επιπρόσθετης αποζημίωσης του βουλευτή για επιτροπές αλλά και κάθε άλλης επιπρόσθετης αμοιβής.

4.Μείωση των βουλευτών σε 150 (και πολλοί είναι).

5.Άμεση πώληση των αυτοκινήτων των βουλευτών και διακοπή πληρωμής των βουλευτικών λογαριασμών (βουλευτικά γραφεία, τηλέφωνα, γραμματείς, κ.λ.π.) από τους πολίτες.

6.Άμεση απόσυρση των αστυνομικών από τους βουλευτές, δημοσιογράφους, επιχειρηματίες, ποδοσφαιρικά γήπεδα και άμεση διακοπή της χρηματοδότησης των ποδοσφαιρικών σωματείων και κάθε είδους ιδιωτική επιχείρηση! (Πού ακούστηκε να χρηματοδοτεί το πόπολο ιδιωτικές επιχειρήσεις;)

7.Απαγόρευση εισόδου των πολιτικών στα ιδιωτικά ΜΜΕ -όποιος μπαίνει σε ιδιωτικό στούντιο θα μαυρίζεται άμεσα (ή μήπως να τον ασπρίζουμε για να είναι πιο λαμπερός στα πάνελ;). (Αν θέλει ο βουλευτής να μιλήσει ας βγει στο κανάλι της Βουλής).

8.Επαναφορά όλων των τιμών όλων των ειδών στα προ ευρώ επίπεδα. (Όταν ο καφές από 100 δραχμές πήγε 1 ευρώ, ήτοι 340 δραχμές και 75 λεπτά, δεν μίλησε ούτε ένα βουλευτικό κουνούπι και όλα τα μαγαζάκια που τώρα κλείνουν τότε μας κατέκλεβαν –βρε ουστ, ας κλείσουν όλα!)

9.Άμεση εξομοίωση των μισθών των βολεμένων υπαλλήλων της βουλής με αυτόν του εργαζόμενου πόπολου!
10.Και το βασικότερο όλων: Άμεση κατάργηση του όρου "ΠΑΡΑΓΡΑΦΗ" από το ελληνικό λεξιλόγιο, από την ελληνική νομοθεσία και από την πολιτική και επιχειρηματική ζωή!

Δεν λέω άλλα αν και θα μπορούσα να πω πολλά. Η ουσία είναι πως το κίνημα των αγανακτισμένων πολιτών θα μπορούσε να διεκδικήσει τα αυτονόητα πράγματα στα οποία συμφωνούν όλοι οι βουλευτές για να αυξήσουν τις αποδοχές τους….

«Δεν φεύγουμε από εδώ αν δεν καταργηθεί η βουλευτική σύνταξη»…

…Ναι! Ναι! Ναι! Αυτό είναι μότο που να με πάρει η ευχή!

Ένας από τους δημοσιογράφους –κυβερνητικό φερέφωνο- του MEGA δήλωσε με οργή πως οι βουλευτές δεν πρέπει να φοβούνται και πως είναι απαράδεκτο οι βουλευτές να φοβούνται να βγουν από τη βουλή και μπλα μπλα μπλα…

Μα κύριε δημοσιογράφε μου, δεν θέλει κανένας τους βουλευτές να φοβούνται αλλά όλοι μας θέλουμε τους βουλευτές να ντρέπονται γιατί πρέπει να ντρέπονται για την κατάντια του πολιτικού συστήματος του οποίου είναι τμήμα, και μάλιστα ενεργό τμήμα, και αν υπήρχε ένας βουλευτής του κυβερνώντος κόμματος που σεβόταν τον εαυτό του και προεκλογικά συμμεριζόταν το «λεφτά υπάρχουν», θα έπρεπε αμέσως μετά τις εκλογές να δηλώσει την παραίτησή του για να μην συμμετάσχει στο καραγκιοζιλίκι που επακολούθησε.

Επίσης, αν υπήρχε τσίπα στους βουλευτές της νουδούλας θα έπρεπε να είχε βγει και να πει δημόσια «ντρέπομαι για την κατάντια της προηγούμενης κυβέρνησης του Κωστάκη του Καραμανλή, αποτάσσομαι τα πεπραγμένα της προηγούμενης κυβέρνησης του Αλογοσκούφη, και ως μέλος της ΝουΔου θα παλέψω για να μην επαναληφθούν τα ευτράπελα της αχρηστίας των προηγούμενων κομματικών μου συντρόφων».

Και τέλος, αν υπήρχε τσίπα στους βουλευτές της αριστεράς, θα έπρεπε να προτείνουν πάραυτα τη διακοπή της βουλευτικής σύνταξης και τη μείωση του βουλευτικού μισθού, να παραδώσουν τις βουλευτικές τους λιμουζίνες και να πληρώνουν μόνοι τους τα κινητά τους!

Το κίνημα αγανακτισμένων πολιτών οφείλει, πρέπει και επιβάλλεται να ζητήσει κάτι επιτέλους, έστω και αν αυτό το κάτι θα είναι μόνο μια δημόσια συγνώμη από κάθε έναν από τους τριακόσιους νυν βουλευτές.

(Λέω τους νυν βουλευτές γιατί ο κάθε πρώην βουλευτής θα έπρεπε πάραυτα και αυτοβούλως να παραπεμφθεί σε λαϊκό δικαστήριο και να εξοριστεί στη Σπιναλόγκα, όπου θα ντυθεί με παντελόνα με τεράστιες τσέπες, με μάσκα μονίμως χαμογελαστή και μυαλό κουκούτσι (για να ξεχνάει και να παραγράφει τις λαμογιές) και για να γίνει τουριστικό αξιοθέατο τώρα που αυξάνεται ο τουρισμός αλλά οι έλληνες λαμογιοξενοδόχοι αντί να δώσουν δουλειά σε έλληνες ανέργους δίνουν τα κέρδη τους σε ξένους υπάλληλους για να τα βγάλουν και αυτοί μετά έξω από τη χώρα.

Άσχετο αλλά… ζήτω η ανάπτυξη του ελληνικού τουρισμού που θα γεμίσει πάλι τους τραπεζικούς λογαριασμούς των τουριστοϋπαλλήλων στη Ρωσία και αλλαχού).

Καλό κουράγιο και καλή υπομονή και καλά και δημιουργικά μυαλά σας εύχομαι αδέλφια μου, αγανακτισμένοι πολίτες της πλατείας Συντάγματος!

Counterthink!

2011-05-30T20:28:00.000+03:00

Σε κάθε ιστορία υπάρχουν πάντοτε τουλάχιστον δύο διαφορετικές

προσεγγίσεις!

...κι έτσι, πετά μια παπαριά ο ένας,

πετά μια παπαριά ο άλλος,

τα χάνει ο αγανακτισμένος παρατηρητής της πλατείας Συντάγματος

και δεν βγαίνει άκρη ποτέ!

Γενικές πληροφορίες για το ταξίδι σου στη Νέα Υόρκη

2011-05-29T18:50:00.002+03:00

Το Central Park από ψηλά!
Το πρώτο και κύριο "δόγμα" του ταξιδιού
στο Μανχάταν είναι:
"Περπατώ μέχρι εξαντλήσεως".

Το ταξίδι στη Νέα Υόρκη ήταν ανέκαθεν ένα από τα όνειρα της ζωής μου που κατάφερα να πραγματώσω και έκτοτε το μυαλό μου είναι κολλημένο εκεί!

Έχω ταξιδέψει κάποιες φορές στο Μανχάταν, και η αλήθεια είναι πως τις πρώτες δύο δεν κατάλαβα και πολλά πράγματα, γιατί δεν είχα κάποιον να με συμβουλέψει για το πώς να προετοιμαστώ και πώς να διαχειριστώ το χρόνο της παραμονής μου εκεί. Και επειδή ένα ταξίδι στη Νέα Υόρκη δεν είναι μια απλή υπόθεση, αλλά είναι μακρινό και πολυέξοδο, αποφάσισα να καταγράψω τις εμπειρίες μου, ώστε να σου δώσω τις απαραίτητες οδηγίες για το τι πρέπει να κάνεις, με σκοπό να εκμεταλλευτείς στο έπακρον τις ημέρες του ταξιδιού σου, κι έτσι, όταν επιστρέψεις, να έχεις μια όσο γίνεται πιο συγκροτημένη εικόνα για την πόλη που δικαίως χαρακτηρίζεται ως το κέντρο του κόσμου!

Η Νέα Υόρκη είναι μια μεγάλη πολιτεία, και στην πραγματικότητα αυτό που επισκεπτόμαστε όλοι μας είναι μόνο το ένα από τα πέντε τμήματα της πολιτείας, το νησί Μανχάταν, το οποίο είναι το μικρότερο σε έκταση. Τα άλλα τέσσερα τμήματα είναι κατά σειρά μεγέθους το Queens, το Brooklyn, το Staten Island και το Bronx.

Η Brooklyn bridge!

Για να μπεις στο κλίμα, καλά θα είναι να ρίξεις μια ματιά σε ένα χάρτη των ΗΠΑ για να εντοπίσεις τη θέση της Νέας Υόρκης αλλά και για να δεις το συσχετισμό και τη γειτνίαση των πέντε συνοικιών της πόλης.

Το ενδιαφέρον με τις ΗΠΑ είναι πως η ιστορία τους είναι μόλις λίγων εκατοντάδων χρόνων και μπορείς εύκολα να την μάθεις, τουλάχιστον όσο αφορά στη Νέα Υόρκη, ώστε να ξέρεις πού πηγαίνεις, να μπορείς να κοιτάξεις πέρα και πίσω από τους ουρανοξύστες, που θα στέκουν επιβλητικά από πάνω σου και θα σου επισκιάζουν τον ήλιο, αλλά και για να καταφέρεις να αντιληφθείς την ταχύτητα της εξέλιξης μιας περιοχής μέσα σε ένα τόσο ιστορικά μικρό χρονικό διάστημα!

Δεν είναι απολύτως εξακριβωμένο του τι ακριβώς σημαίνει η λέξη Manhattan. Το 1900, ένας ερευνητής διατύπωσε την άποψη, που σήμερα είναι η πλέον αποδεκτή, ότι τη λέξη Manhattan την χρησιμοποιούσαν οι Ινδιάνοι Ντελαγουέαρ για να περιγράψουν ένα νησί με λόφους. Συγκεκριμένα πιστεύεται πως προέρχεται από τις λέξεις mannah (νησί) και hatin (λόφοι).

Οι πρώτες εξερευνητικές αποστολές στην περιοχή της Νέας Υόρκης έγιναν στις αρχές του 17ου αιώνα από τους Ολλανδούς! Οι Ολλανδοί δεν ήταν σαν τους Πορτογάλους και Ισπανούς εξερευνητές που κατάσφαζαν τους ιθαγενείς όπου πατούσαν το πόδι τους, αλλά ενδιαφέρονταν για την ανάπτυξη του εμπορίου τους και για το σκοπό αυτό συνεργάστηκαν με τους ινδιάνους ιθαγενείς στο γουνεμπόριο.

Η θέα του Μανχάταν από την Brooklyn bridge!

Ο Άγγλος ναυτικός Hudson, που εργαζόταν για τους Ολλανδούς, ήταν ο πρώτος που ανέβηκε τον ποταμό που καταβρέχει την δυτική πλευρά του Μανχάταν (1609) –και που φέρει σήμερα το όνομά του- προκειμένου να ανακαλύψει (με επιτυχία) τους υδάτινους δρόμους επικοινωνίας της πόλης με την ενδοχώρα ώστε να επεκταθούν περαιτέρω οι εμπορικοί οδοί.

Το 1624 ΟΙ Ολλανδοί αγόρασαν το νησί Μανχάταν από τους Ινδιάνους για 24 δολάρια και κάποια λίγα μπιχλιμπίδια και το 1625 ιδρύθηκε από την Ολλανδική Εταιρεία Ανατολικών Ινδιών η εμπορική αποικία Νέο Άμστερνταμ στο κάτω άκρο του νησιού.

Το 1652 χτίστηκε κατά μήκος της σημερινής Wall street ένα τοίχος για να προστατεύσει την αποικία από ενδεχόμενη επίθεση.

Οι Ολλανδοί το 1664 παρέδωσαν αναίμακτα την περιοχή τους στους Άγγλους -δεν μπορούσαν να κάνουν κι αλλιώς-, οι οποίοι την μετονόμασαν σε Νέα Υόρκη προς τιμήν του δούκα της Υόρκης, ο οποίος ήταν αδελφός του τότε βασιλιά της Αγγλίας Καρόλου ΙΙ.

Στη διάρκεια του 17ου και 18ου αιώνα, η ανάπτυξη της πόλης της Νέας Υόρκης ήταν ραγδαία καθώς αποτελούσε το κύριο λιμάνι επικοινωνίας μεταξύ Ευρώπης και Αμερικής –το κέντρο του ναυτιλιακού εμπορίου βρισκόταν στο σημερινό South East Seaport (στο οποίο έχω σκοπό να σε πάω!)

Παιχνιδίσματα με τις γυάλινες επιφάνειες!

Οι κάτοικοι ήταν εύποροι έμποροι, και αυτός ήταν ο λόγος που η συμμετοχή των νεοϋορκέζων στον αγώνα για την απελευθέρωση των ΗΠΑ από την Αγγλία δεν ήταν και τόσο θερμή! Στην πραγματικότητα, σύμφωνα με τον Howard Zinn στο βιβλίο του «Η ιστορία του λαού των Ηνωμένων Πολιτειών», οι πολίτες της Νέας Υόρκης είτε δεν συμφωνούσαν με τον αγώνα εναντίον των Άγγλων, τον αγώνα της Ανεξαρτησίας, είτε απλώς αδιαφορούσαν, και έτσι η Νέα Υόρκη ήταν η τελευταία πολιτεία που μπήκε στον πόλεμο!

Μετά την αποχώρηση των Άγγλων, η Νέα Υόρκη έγινε για λίγα χρόνια η πρωτεύουσα των ανεξάρτητων πλέον ΗΠΑ (1788-1790) και η ανάπτυξή της συνεχίστηκε με τους ίδιους εντατικούς ρυθμούς.

Το 1811 το Μανχάταν διαιρέθηκε από πολεοδόμους σε οικοδομικά τετράγωνα και άρχισε η επέκταση της πόλης προς τα βόρεια ενώ μέχρι τότε περιοριζόταν στο αποκαλούμενο σήμερα Lower Manhattan. Η ανάπτυξη της οδοποιίας και κυρίως η ανάπτυξη του σιδηρόδρομου διευκόλυναν την προς το βόρειο Μανχάταν επέκταση της οικιστικής ανάπτυξης.

Τον ίδιο χρόνο (1811) ολοκληρώθηκε το κάστρο Κλίντον (το οποίο θα δεις στο Battery Park) και στο οποίο έχουν σήμερα μεταφερθεί τα κανόνια που εκείνες τις εποχές ήταν τοποθετημένα κατά μήκος του νότιου άκρου του νησιού για να προστατεύσουν τους κατοίκους από ενδεχόμενη θαλάσσια επιδρομή -(Battery park από το artillery batteries που σημαίνει πυροβολαρχίες). Την εποχή εκείνη το νοτιότερο άκρο του σημερινού Μανχάταν ήταν μικρές νησίδες, πάνω στη μεγαλύτερη εκ των οποίων χτίστηκε το κάστρο Κλίντον. Σύντομα οι επιχωματώσεις ένωσαν αυτές τις νησίδες με το Μανχάταν! Απ' ότι κατάλαβες η σημερινή εικόνα του νότιου Μανχάταν απέχει πολύ από την αρχική!

Χαμός στις κερκίδες της Times Square!

Το 1848 λιμοί στην Ιρλανδία και στη Γερμανία ανάγκασαν πολλούς ευρωπαίους να εγκαταλείψουν τις χώρες αυτές για τη Νέα Υόρκη φέρνοντας μαζί τους και ασθένειες. Οι ντόπιοι νεοϋορκέζοι, προκειμένου να προστατευτούν από το συγχρωτισμό και τις αρρώστιες, άρχισαν να μετακινούνται βορειότερα από το σημερινό Greenwich Village, που μέχρι τότε αποτελούσε το καταφύγιο των πλουσίων που ήθελαν να παραμείνουν μακριά από τους μετανάστες, και αργότερα, στο μέσο του αιώνα, προς το σημερινό Central Park, που μέχρι το τέλος του 19ου αιώνα δεν ήταν τίποτε άλλο από μία περιοχή με φάρμες και χοιροστάσια.

Εκτός των άλλων, η Νέα Υόρκη αποτελούσε ανέκαθεν την πύλη εισόδου για τους χιλιάδες μετανάστες που έφταναν καθημερινά από την Ευρώπη και όχι μόνο. Ιρλανδοί και Γερμανοί ήταν από τους πρώτους που έφτασαν εδώ για να τους ακολουθήσουν Εβραίοι, Κινέζοι, Ουκρανοί, Ιταλοί, Έλληνες και άλλοι. Κατά την παραμονή σου στη Νέα Υόρκη θα περάσεις από τους δρόμους της Chinatown (η μόνη που διατηρεί το ιδιαίτερο χρώμα των κατοίκων της), της Little Italy και της μικρής Ουκρανίας.

Το 1861 ιδρύθηκε το μουσείο φυσικής ιστορίας από δωρεές των πλούσιων κατοίκων της πόλης (θα το επισκεφτείς).

Το 1883 ολοκληρώθηκε η γέφυρα του Brooklyn (θα την περάσεις περπατώντας) κι έτσι ενώθηκε η μεγάλη και αναπτυγμένη τότε περιοχή του Brooklyn με το Manhattan, δίνοντας ακόμη μεγαλύτερη ώθηση στην ανάπτυξη της περιοχής.

Το 1898 έγιναν τα αποκαλυπτήρια του αγάλματος της Ελευθερίας.

Η ζήτηση για κατοικίες ήταν τεράστια και η τεχνολογική εξέλιξη του ανελκυστήρα (ασανσέρ) βοήθησε στην ανάπτυξη της κάθετης δόμησης (ουρανοξύστες). Σε αυτό βοήθησε και το υπέδαφος του Μανχάταν, το οποίο το αποτελεί ένας σκληρός συμπαγής γρανίτης, ανθεκτικός στο βάρος των τεράστιων κτιρίων, τον οποίον θα τον δεις και θα τον αγγίξεις στο Central Park. Εξαίρεση αποτελεί το υπέδαφος του Central Park, το οποίο αποτελείται από μαλακό ασβεστόλιθο που δεν αντέχει μεγάλα κτίρια, και έτσι η περιοχή αυτή παρέμεινε ελεύθερη οικοδομικής δραστηριότητας και διαμορφώθηκε ως ένα από τα μεγαλύτερα αστικά πάρκα του κόσμου.

Το 1902 ολοκληρώθηκε το πιο ψηλό κτίριο του τότε κόσμου, το Flat Iron Building (θα το δεις και αυτό).

Το 1904 (!!!) ξεκίνησε η λειτουργία του μετρό της πόλης.

Το 1930 ολοκληρώθηκε το Ροκφέλερ σέντερ (ένα συγκρότημα ουρανοξυστών που θα το επισκεφτείς και αυτό –εδώ, κάθε Χριστούγεννα στήνεται το δέντρο της πόλης).

Το 1931 ολοκληρώθηκε το υψηλότερο για την εποχή κτίριο στον κόσμο, το Empire State Building το οποίο, λόγω του οικονομικού κραχ του 28, παρέμεινε άδειο για κάποια χρόνια και οι κάτοικοι της Νέας Υόρκης το ονόμαζαν κοροϊδευτικά Empty State Building! (Θα ανέβεις στην κορυφή του για να χαζέψεις τη θέα). Αν προσέξεις τον ουρανοξύστη από μακριά, θα δεις ότι ο φωτισμός της κορυφής του μεταβάλλεται ανάλογα με την περίσταση –κάθε χρώμα συμβολίζει και κάποιο άλλο γεγονός που θέλουν να θυμούνται οι νεοϋορκέζοι). Στην ιστοσελίδα που σου προτείνω μπορείς να δεις όλους τους προγραμματισμένους χρωματικούς συνδυασμούς του ουρανοξύστη και τι ακριβώς σημαίνουν: http://www.esbnyc.com/current_events_tower_lights.asp

Τη δεκαετία του 90 η εγκληματικότητα βρισκόταν στα ύψη. Η Times Square ήταν μια αδιάβατη περιοχή γεμάτη από εμπόρους ναρκωτικών, πόρνες, ναρκομανείς, σεξομάγαζα και κλεφτρόνια ενώ η σημερινή περιοχή των θεάτρων ήταν γεμάτη με σεξοκινηματογράφους. (Για να πάρεις μια καλή εικόνα της τότε Times Square και των γύρω δρόμων, δες την ταινία «Ταξιτζής» με τον Ρόμπερτ Ντε Νίρο, και να ξέρεις πως οι εικόνες που έχουν τραβηχτεί μέσα από κινούμενα οχήματα είναι αληθινές και όχι στημένες με κομπάρσους και άλλα τέτοια χολυγουντιάνα κόλπα).

Η φιλοσοφία του Μανχάταν
και το δεύτερο "δόγμα" του ταξιδιού σου!

Το νησί Μανχάταν είναι γεμάτο μικρές γειτονιές με διαφορετικό ύφος, τόσο όσο αφορά στην αρχιτεκτονική των κτιρίων, αλλά και στους δρόμους, και στα πάρκα και στα καταστήματα και στον κόσμο που περπατά στους δρόμους. Μένει να εξερευνήσεις κάθε του γειτονιά και να βρεις όσα δεν έχουν βρει οι ντόπιοι και αυτό το εννοώ και θα το καταλάβεις κι εσύ αν σκεφτείς το εξής απλό: εγώ ζω στον Πειραιά και τα στέκια μου είναι τα ίδια πάνω κάτω. Ένας τουρίστας που έρχεται στον Πειραιά τριγυρίζει στα στενά του χωρίς να έχει κάτι υπόψη του και αυτό τον βοηθά να ανακαλύψει πράγματα που εγώ δεν έχω δει στα ^$%%ΙΘ#&/& (λογοκρισία) χρόνια που βρίσκομαι εκεί. Το ίδιο είναι και με το Μανχάταν. Οι πλούσιοι ντόπιοι τριγυρνούν στα στέκια τους, οι εργαζόμενοι ζουν έξω από το Μανχάταν, μπαίνουν σε αυτό για να πάνε στις δουλειές τους (στις 9.00 στα γραφεία τους, στις 10.00 στα μουσεία, στις 11.00 στα καταστήματα) και μετά τρέχουν για να γυρίσουν σπίτι μπας και ξεκουραστούν και απομένουν οι τουρίστες -εσύ κι εγώ δηλαδή- για να απολαύσουν το νησί!

Εικονική πραγματικότητα!

2011-05-24T08:16:00.000+03:00

Ίσως, πιθανώς, ενδεχομένως να έπρεπε
οι πολιτικοί να προσπαθήσουν να βρουν έναν τρόπο συνεννόησης με τον λαό
αντί να προσπαθούν να τον ξεγελάσουν με οφθαλμοφανείς παπαριές!

Μετάφραση των λεγομένων του ΔΝΤ στους Έλληνες πολιτικούς:
"Προφανώς κάποιες από τις παπαριές σας σας προκάλεσαν μια κρίση (από τη δεκαετία του 80)
αλλά κάποιες άλλες παπαριές σας τις κάλυψαν (έως σήμερα)"

Το έθνος μας μπορεί να συνεχίσει
να φαντάζεται τον εαυτό του όπως θέλει
αλλά κάποια στιγμή πρέπει να δούμε την πραγματικότητα...
...επιτέλους!

Η προετοιμασία του ταξιδιού

2011-05-22T11:39:00.001+03:00

Ένας από τους πολύ καλούς οδηγούς!

Αγόρασε τον ταξιδιωτικό οδηγό που σου δείχνω στη φωτογραφία -είναι ο πληρέστερος, έχει χάρτες του νησιού, χάρτες για το μετρό και πληροφορίες για την κάθε γωνιά που θα επισκεφτείς.

Μετά να βρεις ένα χάρτη του Μανχάταν (σε μεγάλα βιβλιοχαρτοπωλεία του κέντρου) για να τον αγοράσεις –να φροντίσεις να είναι ένας λεπτομερής χάρτης, στον οποίον να αναφέρονται όλοι οι δρόμοι και όχι μόνο οι περιοχές του νησιού.

Είναι χρήσιμο, απαραίτητο θα σου έλεγα, να σημειώσεις πάνω στο χάρτη σου τα μέρη που θα προγραμματίσουμε να πας και τα πάρκα όπου θα ξαποστάσεις για να σβήσεις τη φωτιά των ποδιών σου από το πολύωρο περπάτημα, αλλά και τα εστιατόρια που θα σου προτείνω, ώστε όταν πεινάσεις να ελέγξεις το χάρτη σου για το πλησιέστερο φαγάδικο!

Το χάρτη είναι απαραίτητο να τον έχεις πάντα μαζί σου, σε κάθε σου βήμα, για να μπορείς να προσανατολίζεσαι κι έτσι να έχεις μια πιο ολοκληρωμένη εικόνα της περιοχής στην οποία θα βρίσκεσαι. Το να κοιτάς τον χάρτη είναι ο πιο απλός τρόπος για να μάθεις το Μανχάταν απ' έξω κι ανακατωτά (όσο τουλάχιστον θα σου επιτρέψουν οι μέρες του ταξιδιού σου και η διάθεσή σου για περπάτημα).

Μια αδρή εικόνα των συνοικιών της Νέας Υόρκης!

Το πρόγραμμα της κάθε μέρας, (στρίβω εδώ, στρίβω εκεί, τρώω εκεί, ψωνίζω εκεί, κ.λ.π.), να το σημειώσεις σε ξεχωριστό χαρτάκι για να το έχεις μαζί σου, μαζί με το χάρτη, στις καθημερινές, πολύωρες εξόδους σου από το ξενοδοχείο.

Εκτός του χάρτη του Μανχάταν, θα πρέπει, προτού φύγεις, να προμηθευτείς και μερικούς χάρτες ακόμη, τη χρηστική σημασία των οποίων θα σου την πω στη συνέχεια. Το λοιπόν: να τυπώσεις ένα χάρτη του μετρό (subway) από την επίσημη ιστοσελίδα του μετρό http://www.mta.info/nyct/maps/submap.htm ένα χάρτη του Central park από την επίσημη ιστοσελίδα του πάρκου (http://www.centralpark.com/ ), ένα χάρτη της διαδρομής High line (http://www.thehighline.org/ ) και έναν του Woodbury common (http://www.premiumoutlets.com/outlets/outlet.asp?id=7 ).

Εκτός αυτών που θα σου πω εγώ, καλά θα είναι να μελετήσεις τα σάιτ http://www.nymag.com/ http://www.nycgo.com/ http://www.nyc.com/ και http://www.nytimes.com/ όπου θα βρεις πολλά και διάφορα, τόσο όσο αφορά σε ταξιδιωτικές πληροφορίες όσο και σε διάφορες προσφορές, εκπτωτικά πακέτα, αλλά και σε πληροφορίες που αφορούν στην καθημερινή ζωή της πόλης -είναι κάτι σαν το ελληνικό "Αθηνόραμα" αλλά περισσότερο χρηστικά και λεπτομερή.

Στη συνοικία των θεάτρων περιμένοντας στην ουρά
για την είσοδο στο θέατρο.
(Στο απέναντι πεζοδρόμιο άλλη ουρά
για άλλο θέατρο!)

Επειδή ένα από τα μαστ του ταξιδιού σου είναι το να πας στο θέατρο, καλά θα είναι να ψάξεις στο ίντερνετ τα έργα που παίζονται στο Broadway -ίσως βρεις κάποιον ή κάποια από τους/τις αγαπημένους/ες σου ηθοποιούς, ώστε να κλείσεις εισιτήριο για να τον/την δεις από κοντά. Να φροντίσεις να πας δύο φορές θέατρο (τουλάχιστον) -τη μία για να δεις τους ηθοποιούς που θέλεις και την άλλη για να δεις κάποιο μιούζικαλ. Αγώνες μπάσκετ, συναυλίες, ορχήστρες… ό,τι γουστάρεις θα το βρεις, γι’ αυτό ψάξ’ το προτού φύγεις για να είσαι έτοιμος όταν φτάσεις.

Αφού βρεις τι σε ενδιαφέρει -μιλάω για σινεμά, για θέατρο, για μπάσκετ και για συναυλίες- βγάλε εισιτήρια από την Ελλάδα -πλήρωσέ τα με την πιστωτική σου και δέκα λεπτά πριν αρχίσει η παράσταση να είσαι στο ταμείο του θεάτρου για να τα παραλάβεις.

Τα θέατρα έχουν και μεσημεριανές παραστάσεις 2 με 3 φορές την εβδομάδα και είναι καλή ιδέα οι μεσημεριανές παραστάσεις, γιατί το μεσημέρι είναι μια ουσιαστικά νεκρή περίοδος, ενώ και τα εισιτήρια είναι φτηνότερα. Βέβαια να υπολογίζεις πως για κάθε θεατρική παράσταση θα πληρώσεις τουλάχιστον 120 δολάρια αλλά αξίζει τον κόπο αν και υπάρχουν και εκπτωτικές προσφορές ...ψάξε στις σελίδες που σου πρότεινα. Για εισιτήρια την τελευταία στιγμή, και μάλιστα με πολύ μεγάλη έκπτωση, μπορείς να στηθείς στην ουρά που σχηματίζεται από τις τέσσερις το απόγευμα στο κιόσκι εισιτηρίων κάτω από τις κερκίδες στην Times Square, αν και εδώ συνήθως δεν θα βρεις εισιτήριο για νέες παραστάσεις ή για θέατρα όπου πρωταγωνιστούν μεγάλα ονόματα του κινηματογράφου αλλά μονάχα για τις πιο παλιές παραστάσεις.

Το εσωτερικό του υπέροχου
Marriott Marquis στην Times Square!
Στην κορυφή του υπάρχει
περιστρεφόμενο εστιατόριο
(εξαιρετικό αλλά πανάκριβο)
και περιστρεφόμενο μπαρ
για να τρως ή να πίνεις
με... εναλλασσόμενη θέα!

Η ιστοσελίδα του περιοδικού Time Out New York http://newyork.timeout.com/ είναι μία από τις πλέον ενημερωμένες για τέτοια δρώμενα και όχι μόνο. Εγώ όταν φτάνω στο νησί (βλέπε Μανχάταν) αγοράζω πάντα το τελευταίο τεύχος του περιοδικού αυτού και το μελετάω για να ξετρυπώσω εκδηλώσεις της τελευταίας στιγμής (συναυλίες στο Central Park, happenings σε μπαρ ή εστιατόρια, εγκαίνια κάποιου καταστήματος, πρεμιέρα κάποιου θεατρικού ή κινηματογραφικού έργου, κ.λ.π.)

Λοιπόν:

1. Προγραμμάτισε το ΠΟΤΕ θα πας. Επειδή καταργήθηκε η βίζα θα χρειαστεί να βγάλεις το ESTA από την ιστοσελίδα της αμερικάνικης πρεσβείας. (Υπάρχουν ακόμα κάποιες περιπτώσεις στις οποίες θα πρέπει να βγάλεις βίζα, γι' αυτό διάβασε τη σχετική ανακοίνωση στην ιστοσελίδα της αμερικάνικης πρεσβείας). Το ESTA εκδίδεται αφού συμπληρώσεις μια φόρμα στην ιστοσελίδα της πρεσβείας, και σου αποστέλλεται ως mail, το οποίο τυπώνεις και το κρατάς μαζί με το διαβατήριό σου. Για να εκδοθεί όμως το ESTA πρέπει να δηλώσεις τις ακριβείς ημερομηνίες του ταξιδιού σου, την αεροπορική εταιρεία με την οποία θα ταξιδέψεις, τον αριθμό των πτήσεων και το ξενοδοχείο στο οποίο θα μείνεις.

Οι καλύτερες περίοδοι για ταξίδι είναι... όλο το χρόνο!!! Εγώ έχω πάει αρχές του Δεκέμβρη (πετυχαίνεις το χριστουγεννιάτικο στόλισμα της πόλης, προλαβαίνεις τις εξωφρενικές χριστουγεννιάτικες εκπτώσεις και γλιτώνεις τις απίστευτες αυξήσεις που γίνονται μετά τις 10 Δεκεμβρίου αλλά και το κυκλοφοριακό χάος που συμβαίνει στους δρόμους αλλά και στα πεζοδρόμια), μήνα Μάρτιο (το κρύο είναι "γλυκύτερο" (Χα!), η πιθανότητα βροχής μικρότερη και η κίνηση απολύτως ανεκτή), και έχω ακούσει για αρχές Ιουνίου έως αρχές Ιουλίου (θα δεις πολλά χάπενιγκ στους δρόμους και στο Central Park και θα γλιτώσεις την αφόρητη ζέστη/υγρασία του καλοκαιριού). Και η άνοιξη είναι καλή περίοδος αν και το πιο πιθανό είναι να βρέχει (και δεν υπάρχουν μπαλκόνια για να σταθείς από κάτω!!!).

Το θέατρο... σχόλασε!

Μμμμμ... μετά από δεύτερη σκέψη πρέπει να σου πω πως η καλύτερη περίοδος για να πας είναι ο χειμώνας. Όταν αρχίζουν οι ζέστες, τα aircondition είναι στο φουλ... βγαίνεις έξω και ιδρώνεις, μπαίνεις μέσα και κρυώνεις, και στο φινάλε αρρωσταίνεις... πώς να το αποφύγεις αυτό; Δυστυχώς οι νεοϋορκέζοι έχουν μια περίεργη αίσθηση του κρύου και του ζεστού... όταν μπεις σε εστιατόριο να φας, θα ξεπαγιάσεις και τότε θα με θυμηθείς -πάντα με μπουφάν στα εστιατόρια! Πάντα σου λέω, ακόμη και το καλοκαίρι!

Αααα! Να αποφεύγεις τα πολύ πρόχειρα ρούχα αν πρόκειται να φας σε καλό εστιατόριο. Αν αποφασίσεις να κάνεις τη μίνι κρουαζέρια με το φαγητό να ξέρεις πως απαγορεύονται τα τζιν και τα αθλητικά παπούτσια και αυτό ισχύει για όλα τα καλά κλαμπ, μπαρ, εστιατόρια …εννοείται πως στο θέατρο θα πας καλοντυμένος!

2. Αεροπορικά εισιτήρια.

Η τιμή των εισιτηρίων ποικίλει πολύ-όσο νωρίτερα τα αγοράσεις τόσο λιγότερα θα πληρώσεις. Έχεις δύο επιλογές. Η μία είναι η απευθείας πτήση από την Αθήνα προς το JFK της Νέα Υόρκης και η άλλη είναι το να επιλέξεις ένα ενδιάμεσο προορισμό. Απευθείας πετά πλέον μόνο η DELTA Airlines και η διάρκεια της πτήσης είναι γύρω στις 11,5 ώρες!!! Το ταξίδι είναι εξουθενωτικό και χρειάζεσαι οπωσδήποτε κάποιο έξτρα σνακ, (να το πάρεις από τα καταστήματα του Ελ. Βενιζέλος αλλιώς θα στα πετάξουν στον έλεγχο), γιατί θα πεθάνεις από την πείνα προτού ακόμη φτάσεις στην αντίπερα όχθη του Ατλαντικού (συγνώμη που γράφω πρώτα απ' όλα για το σνακ αλλά είμαι κοιλιόδουλος!). Η επιλογή του ενδιάμεσου προορισμού δεν είναι κακή -να προτιμήσεις την Φραγκφούρτη γιατί από εκεί ξεκινούν πολλές αεροπορικές εταιρείες για ΝΥ με αποτέλεσμα να υπάρχει ανταγωνισμός ως προς τη διάρκεια της πτήσης. Η ενδιάμεση στάση έχει πλεονεκτήματα: η συνολική διάρκεια του ταξιδιού σου θα είναι η ίδια, (η DELTA πετά αργά για να εξοικονομήσει καύσιμα, αφού έχει το μονοπώλιο), θα ξεκουραστείς (τρόπος του λέγειν) στον ενδιάμεσο σταθμό και θα φτάσεις στη ΝΥ προτού νυχτώσει, (εκεί νυχτώνει νωρίτερα από την Αθήνα), αφού οι πτήσεις ξεκινούν πολύ νωρίς και από Αθήνα και από Φραγκφούρτη ενώ η απευθείας η πτήση της DELTA ξεκινά από την Αθήνα περίπου στις 11.00 π.μ. και αν καθυστερήσεις στην κίνηση φτάνεις στο Μανχάταν μέσα στο μαύρο σκοτάδι. Μία καλή λύση είναι και η πτήση με Λουφτχάνσα μέσω Μονάχου -φτάνεις πολύ νωρίς στο Μανχάταν. Βέβαια, σε μία αναζήτηση που έκανα μόλις τώρα, διαπίστωσα πως τα εισιτήρια είναι φθηνότερα αν πας απευθείας και πολύ ακριβότερα με τον ενδιάμεσο σταθμό!!! Να ξέρεις πάντως πως τα εισιτήρια θα σου κοστίσουν από 600 έως και 1200 ευρώ, ανάλογα από το πόσο έγκαιρα θα κάνεις την κράτηση και από την ισοτομία ευρώ-δολαρίου. Μία συνηθισμένη τιμή είναι τα 650 ευρώ (οι τιμές αφορούν σε εισιτήριο με επιστροφή -εννοείται) για τις περιόδους που δεν θεωρούνται αιχμής. Κάποιοι γνωστοί με πληροφόρησαν πως βρήκαν σε προσφορά το κάθε εισιτήριο με επιστροφή 340 ευρώ για τον μήνα Φεβρουάριο, οπότε παίζει πολύ σημαντικό ρόλο η εποχή που θα πας ΚΑΙ για την τιμή του εισιτηρίου, όπως σου προείπα! Συχνά πυκνά η Delta βγάζει τέτοια εκπτωτικά πακέτα οπότε να έχεις το νου σου!

Η θέα από το πάρκο του Bowling Green!

Ενδέχεται βέβαια να είσαι ένας πλούσιος άεργος και να θέλεις να ζήσεις την εμπειρία του να ταξιδέψεις στη Νέα Υόρκη με πλοίο. Χμ... πολύς χρόνος και πολλά έξοδα. Πρέπει να ταξιδέψεις μέχρι το Σαουθάμπτον της Αγγλίας και από κει να πάρεις κρουαζιερόπλοιο για τη Νέα Υόρκη (το υπεραντλαντικό ταξίδι διαρκεί έξι νύχτες). Για λεπτομέρειες δες εδώ http://www.iglucruise.com/promotion_id29

Όπως και να 'χει να ξέρεις πως το ταξίδι του πηγαιμού είναι ΕΞΟΝΤΩΤΙΚΟ!

Όσο αφορά στην επιστροφή... η καθυστέρηση είναι δεδομένη γιατί στο JFK τα αεροπλάνα σχηματίζουν ατελείωτες ουρές μέσα στο αεροδρόμιο περιμένοντας τη σειρά τους για την απογείωση, και αν κοιτάξεις έξω από το παράθυρο του αεροπλάνου θα νομίσεις πως είσαι στην Ομόνοια σε ώρα αιχμής!!! Είναι ένα πραγματικά εντυπωσιακό θέαμα που αξίζει και να το δεις και να το φωτογραφίσεις.

3. Ξενοδοχείο

Διάλεξε κάποιο που να βρίσκεται στο κέντρο του Μανχάταν -η Times Square είναι το ιδανικό μέρος γιατί εκεί θα βρίσκεσαι μέσα στην καρδιά της πόλης αλλά, (το σημαντικότερο), θα έχεις δίπλα σου έναν κεντρικό σταθμό του Μετρό από όπου μπορείς να πας στα περισσότερα μέρη. Άσε δε που ο μεγαλύτερος σταθμός των τραίνων, το Grand Central Terminal, από όπου μπορείς να πας ΟΠΟΥΔΗΠΟΤΕ, θα βρίσκεται σε σχετικά κοντινή απόσταση από εσένα.

Διάλεξε ξενοδοχείο εξετάζοντας προσεκτικά τις προσφορές -υπάρχουν μεγάλα ξενοδοχεία που στο πακέτο σου δίνουν και το πρωινό -αυτό είναι ένα από τα πλέον σημαντικά κριτήρια επιλογής ξενοδοχείου προκειμένου να εξοικονομήσεις χρήματα. Σκέψου πως το πρωινό στη ΝΥ είναι ένα κύριο γεύμα -φρόντισε να φας το καταπέτασμα- αλλά κοστίζει ακριβά (είναι το μοναδικό πράγμα στη ΝΥ που κοστίζει τόσο ακριβά χωρίς να ανταποκρίνεται πάντα το κόστος στην ποιότητα) -ενδεικτικά θα σου πω πως μια ομελετίτσα κοστίζει 20 δολάρια, (στο Πλάζα κοστίζει 50!!!), ένας χυμός άλλα 5, ένας καφές (δεν πίνεται ο άτιμος) άλλα 5 και ένα τόστ 6-8 δολάρια. (Εγώ πάντως δεν χορταίνω με αυτά!!!).

Αν βέβαια δεν βρεις ξενοδοχείο με πρωινό τότε ή θα επισκέπτεσαι τα Starbucks -υπάρχουν παντού, ακόμη και μέσα στα μεγάλα ξενοδοχεία- όπου με 8 δολάρια θα πίνεις τον tall καπουτσίνο (έτσι να τον ζητάς τον καπουτσίνο) και θα τρως ένα iced lemon cake ή ένα γιγάντιο μάφιν καπουτσίνο ή ένα γιγάντιο κρουασάν αμυγδάλου για να στανιάρεις ή θα τρως σε κάνα Deli –θα σου πω γι’ αυτά όταν θα ΄ρθει η ώρα.

Κλείσε λοιπόν τα εισιτήρια και ένα ξενοδοχείο με πρωινό και προχώρα στην έκδοση του ESTA.

Το κιόσκι με τα εκπτωτικά θεατρικά εισιτήρια
κάτω από τις κερκίδες της Times Square.

Στα ξενοδοχεία της Νέας Υόρκης υπάρχει τα τελευταία ένα-δύο χρόνια ένα πρόβλημα... τα bugs!!! Υπάρχουν ζουζούνια (κοριοί) που τσιμπάνε και προκαλούν αλλεργίες. Αυτό είναι ένα μεγάλο πρόβλημα της πόλης που δεν το κρατάνε κρυφό αλλά δεν έχουν βρει τρόπο να το αντιμετωπίσουν. Ως επί το πλείστον αυτό αφορά στα μικρά ξενοδοχεία και πρέπει να προσέχεις όταν πας -είναι αναπόφευκτο να σε τσιμπήσουν οι κοριοί αν έχουν κρυφτεί στα σεντόνια σου αλλά επειδή θα υπάρχουν και στην ντουλάπα σου, καλό θα είναι να αφήσεις τα ρούχα σου στη βαλίτσα και να μην τα τακτοποιήσεις στην ντουλάπα, ιδιαίτερα αν μείνεις σε μικρό και φτηνό ξενοδοχείο.

Όσο αφορά στις τιμές μπορείς να το ψάξεις στο δίκτυο. Πρόσφατα το έλεγξα και για διαμονή δύο ατόμων σε δίκλινο για έξι ημέρες τα πακέτα παίζουν από 750 έως 2000 δολάρια το ζευγάρι... υπολόγισε δηλαδή περίπου από 60-150 δολάρια το άτομο την ημέρα, αλλά σε περιόδους αιχμής ενδέχεται να πρέπει να δαπανήσεις τουλάχιστον 300 δολάρια την ημέρα ανά ζεύγος και αυτό το 300άρι να είναι η φτηνότερη τιμή που θα βρεις!!!

4. Επικοινωνία

Πάρε την τηλεφωνική σου εταιρεία για να ενεργοποιήσεις το Roaming ώστε να μπορείς να δώσεις σημεία ζωής στους δικούς σου, αν και όταν φτάσεις εκεί υπάρχει το ενδεχόμενο να τους ξεχάσεις όλους!!! Οι κλήσεις προς Ελλάδα θα σου κοστίσουν ο κούκος αηδόνι γι' αυτό να είσαι φειδωλός.

Ένα καλό κόλπο να γλιτώσεις χρήματα για τα τηλεφωνήματά σου είναι το να ζητήσεις από κάποιον φίλο σου που ζει στην Αμερική -αν έχεις τέτοιον φίλο- να σου στείλει μια τηλεφωνική κάρτα -όπως είναι τα δικά μας καρτοτηλέφωνα- οπότε το κόστος θα μειωθεί σημαντικότατα!!!

Θυμηθείτε πως η Νέα Υόρκη είναι 7 ώρες πίσω από την Ελλάδα (να και σε κάτι που η Νέα Υόρκη είναι πίσω από την Αθήνα) πράγμα που σημαίνει πως όταν κοιμάσαι να έχεις το τηλέφωνό σου κλειστό ώστε να μη σε θυμηθούν οι φίλοι σου την ώρα που θα βλέπουν τις βραδινές ειδήσεις ενώ εσύ θα ροχαλίζεις για να ξεχάσεις τα πονεμένα σου πόδια και θα σιχτιρίζεις την ώρα και τη στιγμή που αποφάσισες να διασχίσεις όλο το Μανχάταν με τα πόδια φορώντας τα ψιλοτάκουνά σου ή τα σκαρπίνια σου.

5. Συνάλλαγμα

Αγόρασε δολάρια. Όχι από την τράπεζα -έχουν ψηλό rating. Το καλύτερο είναι να τα πάρεις από κάποιο "ανταλλακτήριο συναλλάγματος" -τα πιο καλά είναι τα Eurochange γιατί κρατούν τη λιγότερη προμήθεια από τα άλλα -μην περιμένεις να φτάσεις στο αεροδρόμιο γιατί εκεί το rating ενδέχεται να είναι ψηλότερο. Ζήτησέ τους να σου δώσουν ψιλά -δολάρια, πεντοδόλαρα, δεκαδόλαρα και εικοσαδόλαρα. Για τα ψώνια σου πάρε 50δόλαρα αλλά ΜΗΝ ΠΑΡΕΙΣ μεγαλύτερο χαρτονόμισμα -στα περισσότερα καταστήματα υπάρχει πινακίδα που διευκρινίζει πως τα 100δόλαρα δεν είναι αποδεκτά!

Βέβαια μπορείς να ψωνίσεις με πιστωτική κάρτα ακόμη κι αν θέλεις να αγοράσεις ένα εισιτήριο για τα τουριστικά λεωφορεία από το δρόμο -έχουν φορητές συσκευές για να πληρώσεις με πιστωτική!!!

Να ελέγχεις το λογαριασμό και την απόδειξη γιατί στα μεγάλα καταστήματα ενδέχεται να μη σου "χτυπήσουν" μια προσφορά ή μια έκπτωση, ιδιαίτερα αν ψωνίσεις πολλά πράγματα -όταν η υπάλληλος "χτυπά" τα ψώνια το ποσό αναγράφεται στο καντράν του μηχανήματος για τις πιστωτικές που βρίσκεται πάντα μπροστά σου -να ξέρεις περίπου τι θα πληρώσεις για να μη βρεθείς προ εκπλήξεως και να έχεις κατά νου πως οι τιμές στα καταστήματα δεν συμπεριλαμβάνουν φόρο.

(Μην ξεχνάς να κάνεις παζάρια!!! Σε όλα τα μικρά καταστήματα τα παζάρια είναι μέσα στο παιχνίδι και θα γλυτώσεις πολλά χρήματα αν δηλώσεις δυσφορία για την τιμή- εγώ αγόρασα δερμάτινο σακ βουαγιάζ από 180 δολάρια... 90 δολάρια, μόνο και μόνο γιατί είπα πως δεν είμαι διατεθειμένος να ξοδέψω περισσότερα από 90 δολάρια για τσάντα). Επίσης να προσέχεις όταν ψωνίσεις από τα υπαίθρια γκισέ (κάτι σαν περίπτερα) όπου ο υπάλληλος μπορεί να σου ζητήσει τα μαλλιοκέφαλά του για τα πλέον απλά πράγματα –εμένα, ένας τέτοιος υπάλληλος, μου είχε ζητήσει τρία δολάρια για ένα πακετάκι Halls και όταν έκανα μεταβολή και έφυγα με φώναζε για να ρίξει την τιμή –συνήθως είδη ψιλικατζίδικου αγοράζω είτε από τα Drug store είτε από τα στεγασμένα ψιλικατζίδικα, τα οποία δεν είναι πολλά αλλά με λίγη τύχη θα τα ανακαλύψεις.

Μεσημεριάτικη θεατρική παράσταση!
Σε αυτό το θέατρο είδα έναν από τους μεγάλους...
τον Christopher Walken!

6. Ρεύμα

Τρέχα να βρεις έναν Convertor, (μετασχηματιστή στα ελληνικά), γιατί εκεί όλα δουλεύουν στα 110 Volt (ενώ εδώ όλα στα 220) και γιατί οι αμερικάνικες πρίζες έχουν μια στρογγυλή υποδοχή και δύο παράξενες τριγωνικές. Δεν θα είναι εύκολο να βρεις στην Ελλάδα κάτι τέτοιο γι' αυτό ψάξε έγκαιρα.

Βέβαια, αν δεν χρειάζεσαι μετασχηματιστή, μπορείς να αγοράσεις από εκεί ένα ειδικό φις για να φορτίζεις το κινητό σου και την μπαταρία για τη φωτογραφική σου μηχανή -υπάρχουν πολλά τέτοια σε μαγαζιά με βαλίτσες (π.χ. 6η λεωφόρος και 58 δρόμους –από τις καλύτερες προσφορές σε βαλίτσες).

7. Είσαι έτοιμος να φτιάξεις τις βαλίτσες σου...

Για όνομα του θεού ΜΗΝ πάρεις δύο βαλίτσες. Μόνο μία πάρε, μεγάλη, και για όνομα του θεού (ξανά) μην τη γεμίσεις -θα την γεμίσεις εκεί. Το καλύτερο είναι να πάρεις μια φθαρμένη, μικρή βαλίτσα ώστε όταν θα φτάσεις εκεί να την πετάξεις για να αγοράσεις μία μεγάααλη Samsonite με μόλις 150-200 δολάρια τη μία!!! (Εγώ αγόρασα δύο Samsonite με 160 δολάρια και τις δύο –τις είχαν προσφορά, μια προσφορά κρυμμένη σε μία γωνιά του μαγαζιού που όμως το ψαχουλετήρι μάτι μου την εντόπισε!!!).

Αν αποφασίσεις να φορτωθείς βαλίτσες να ξέρεις πως ο κάθε ταξιδιώτης δικαιούται μόνο μία βαλίτσα και μία χειραποσκευή -κάθε έξτρα βαλίτσα σημαίνει και έξτρα 55 ευρουδάκια πρόστιμο -το αντίστοιχο ισχύει και για την επιστροφή σου. Η βαλίτσα σου δεν πρέπει να ζυγίζει περισσότερο από 23 κιλά και η χειραποσκευή σου να είναι ελαφρύτερη από 12 κιλά γιατί κάθε έξτρα κιλό χρεώνεται και θα πληρώσεις τα μαλλιοκέφαλά σου! (Κάποιες εταιρείες επιτρέπουν χειραποσκευή που ζυγίζει μέχρι 8 κιλά -να το ελέγξεις πριν φύγεις αν και είναι βλακεία να κουβαλάς τόσα κιλά στα χέρια!) Είναι προτιμότερο να έχεις δύο μισογεμάτες βαλίτσες και να πληρώσεις το πρόστιμο των 55 παρά να έχεις μία υπέρβαρη βαλίτσα όπου εκεί το πρόστιμο αυξάνεται κατά 23 ευρώ το κάθε επιπλέον κιλό!!! Να ξέρεις πως τα ίδια ακριβώς ισχύουν και για την επιστροφή σου, τότε που οι βαλίτσες σου θα είναι ξέχειλες και θα αναρωτιέσαι πόσο ζυγίζουν και πόσα θα πληρώσεις -(βέβαια μπορείς να ζυγίσεις τις βαλίτσες σου στο ξενοδοχείο προτού φύγεις, ή να αγοράσεις μια μικρή φορητή ζυγαριά για βαλίτσες, ώστε να μην βρεθείς προ εκπλήξεως όταν φτάσεις στο αεροδρόμιο... αυτά θα σου τα ξαναπώ στο τέλος, αν τα θυμηθώ!)

Να ξέρεις πως αν πρόκειται να ταξιδέψεις με ενδιάμεσο σταθμό χωρίς απευθείας σύνδεση των πτήσεων τότε θα κληθείς να πληρώσεις δύο φορές το πρόστιμο.

Το Empire State Building...
χαμένο στα σύννεφα
μια βροχερή μέρα κάποιου Μαρτίου.

Α, μην το ξεχάσω... μην κλειδώνεις τις βαλίτσες σου γιατί αν θέλουν να την ψάξουν θα σου σπάσουν την κλειδαριά... απλά τα πράγματα.

Έλεγξε τον καιρό της ΝΥ από κάποιο μετεωρολογικό σάιτ και πάρε τα ανάλογα ρούχα αν και ο καιρός είναι απρόβλεπτος -να έχεις μαζί σου ομπρέλα αλλά και αν την ξεχάσεις δεν τρέχει κάστανο -με την πρώτη ψιχάλα γεμίζουν οι δρόμοι με τύπους που πουλάνε ομπρέλες γιατί αυτό δεν είναι μόνο ελληνικό προνόμιο.

Πολλά ξενοδοχεία της ΝΥ δεν διαθέτουν αφρόλουτρο γιατί οι αμερικάνοι πλένονται με πλάκες σαπούνι!!! (Για καλό και για κακό πάρε μαζί σου ένα μικρό αφρόλουτρο. Το άλλο κακό με τα ντους στις ΗΠΑ είναι πως το "τηλέφωνο" είναι συνήθως κολλημένο ψηλά στον τοίχο και δεν αφαιρείται, οπότε, αν θέλεις να πλυθείς καλά και παντού, πρέπει να μάθεις διάφορα ακροβατικά κόλπα για να φέρεις τον ποπό σου και τα υπόλοιπα καλούδια σου στη θέση του κεφαλιού σου).

Όλα τα υγρά να τα βάλεις μέσα στην βαλίτσα που θα παραδώσεις στο αεροδρόμιο, γιατί υγρά μεγαλύτερα από 100ml θα στα κρατήσουν. Πάρε και κάνα παυσίπονο, ένα αντιαλλεργικό και κάτι για το στομάχι σου (εκεί θα ξεκοιλιαστείς από το φαγητό) γιατί στη ΝΥ δεν αγοράζεις τίποτα χωρίς ιατρική συνταγή (εκεί οι νόμοι τηρούνται αυστηρά).

Στην τσάντα που θα πάρεις στο αεροπλάνο να έχεις ένα πουλόβερ (αν σε πάρει ο ύπνος θα ξεπαγιάσεις), βιβλίο, Sudoku, στυλό και σνακ (όπως σου προείπα). Καλό θα είναι να πάρεις ένα καλό ταξιδιωτικό οδηγό για να ενημερωθείς εν πτήση ώστε να έχεις μια ιδέα. Ο οδηγός που έχω στη φωτογραφία είναι, κατά την ταπεινή μου γνώμη, ο καλύτερος πόκετ που κυκλοφορεί στα ελληνικά και έχει και χάρτη για το μετρό της ΝΥ.

Να ξέρεις πως αν έχεις μαζί σου iphone να το βγάλεις από την τσάντα και να το περάσεις ξεχωριστά από το μηχάνημα των αποσκευών -έτσι και το έχεις πάνω σου όταν περνάς από τον έλεγχο, το μηχάνημα θα κουδουνίσει, η ασφάλεια θα πέσει πάνω σου και, το κυριότερο, το iphone σου θα ξεφορτιστεί πάραυτα και... γεια και χαρά σου δίωρο απασχόλησης... πω πω... το ταξίδι του "πηγαιμού" (!!!) δεν τελειώνει με τίποτα.

Κατά τη διάρκεια της πτήσης μπορείς να ενεργοποιήσεις και το λαπτοπ σου αρκεί να έχεις απενεργοποιημένη την ασύρματη σύνδεση. Ακόμη και το iphone μπορείς να ενεργοποιήσεις αρκεί να το βάλεις στη λειτουργία "εν πτήση".

Τμήμα του εσωτερικού του
υπέροχου και εντυπωσιακού
Grand Central!
Ο ορισμός του χάους!

Οι αεροσυνοδοί θα περάσουν κάποια στιγμή με ένα καροτσάκι εμπορεύματα σε τιμές duty free. Μη βιαστείς να χαλάσεις λεφτά γιατί ό,τι θες θα το βρεις στα duty free του JFK κατά την επιστροφή σου. Το μόνο που αξίζει να αγοράσεις είναι τσιγάρα (αν καπνίζεις) γιατί στα duty free θα αγοράσεις το ένα πακέτο με 3,5 δολάρια ενώ μέσα στη Νέα Υόρκη θα αγοράσεις το ένα πακέτο με 11 δολάρια (τιμές 2010)!!! (Καλά έκανες και αγόρασες τσιγάρα. Να δω τώρα πού θα τα καπνίσεις γιατί στη ΝΥ απαγορεύεται το κάπνισμα ΠΑΝΤΟΥ -ίσως μόνο έξω από κάποια Starbucks ή στην είσοδο κάποιων ξενοδοχείων όπου υπάρχουν κάτι περίεργες μεταλλικές κατασκευές σαν στύλοι, γύρω από τις οποίες συγκεντρώνονται οι καπνιστές και καπνίζουν με εμφανή την ενοχή στο βλέμμα τους την ώρα που οι περαστικοί τους κοιτούν με μισό μάτι και στρίβουν και τα μούτρα τους... εκτός κι αν πουν την συνηθισμένη τους φράση σε τέτοιες περιπτώσεις: "Oh my God! How can they do this?". Βέβαια, έξω από εστιατόρια και μπαρ καπνίζουν οι πάντες και είναι συνηθισμένο το εστιατόριο να γεμίζει, να δίνονται οι παραγγελίες και, μέχρι να έρθει το φαγητό, να αδειάζει το εστιατόριο και να γεμίζει το πεζοδρόμιό του από καπνιστές!!!)

Να είσαι δύο ώρες νωρίτερα στο Ελ. Βενιζέλος, και τρεις μπορώ να σου πω, ώστε όταν θα ανοίξει το γκισέ της Delta να είσαι ο πρώτος για να μην ξεροσταλιάσεις στις ατελείωτες ουρές των ελέγχων. Φάε το καταπέτασμα προτού απογειωθείς αλλά μην πλακωθείς στους καφέδες και στα αναψυκτικά γιατί δεν είναι καλή ιδέα να σε πιάσει συχνουρία στην πτήση (αν και η ουρά στις τουαλέτες συνήθως ξεκινά 6-7 ώρες μετά την απογείωση.

ΤΙΡ: Ο νες καφέ και το τσάι προκαλούν άφθονη διούρηση όχι όμως ο εσπρέσο και ο καπουτσίνο).

Κατά τη διάρκεια της πτήσης οι αεροσυνοδοί θα σου δώσουν δύο έντυπα που πρέπει να τα συμπληρώσεις -να είσαι προσεχτικός, να γράφεις με κεφαλαία, και να έχεις διαθέσιμο το διαβατήριό σου αλλά και τη διεύθυνση του ξενοδοχείου σου γιατί θα σου ζητηθούν να τα γράψεις και αυτά, και πρόσεξε! Άλλο έντυπο συμπληρώνεις αν έχεις βίζα και άλλο αν έχεις ESTA.

Στο έντυπο θα κληθείς να απαντήσεις, εκτός των άλλων, και ένα κάρο ερωτήσεις του στυλ «κουβαλάς όπλα μαζί σου;»! Μπορεί εσένα να σου φαίνεται ανόητο αλλά δεν το κάνουν χωρίς λόγο. Αν για παράδειγμα εσύ κουβαλάς όντως όπλο και σε πιάσουν θα σου φορτώσουν τις δέουσες κατηγορίες μαζί με αυτές της ψευδούς δήλωσης κ.λ.π. και θα γεμίσεις ένα κάρο κατηγορίες και θα βγεις από τη φυλάκα μετά την οικονομική ανάκαμψη της Ελλάδας (δηλαδή ισόβια και λίγα σου λέω).