Να είσαι εσύ η αλλαγή που θέλεις να έρθει!

Παρασκευή, 23 Ιουνίου 2017

Κιμάς χωρίς κόκκινο!



Επειδή το κόκκινο ξεχειλίζει στο μυαλό μου και στην καρδιά μου από την ημέρα που άρχισα να καταλαβαίνω τον κόσμο, είπα να βράσω τον κιμά σε ουίσκι αρωματισμένο με λεμονοκρεμμυδοσκορδομάιντανο και να τον φάω άσπρο! Δικαιώθηκα αν και αυτό δεν αναιρεί την πεποίθησή μου (το δόγμα μου) ότι χωρίς λίγο κόκκινο τίποτα δεν πάει καλά!!!
Enjoy!

Μια συνηθισμένη ημέρα




1.
-Επιτέλους σας βρήκα γιατρέ μου!
-Με βρήκατε σε κακή στιγμή κυρία Χ.
-Να σας ρωτήσω κάτι όσο πλένετε τα χέρια σας;
-Νιώθετε άνετα να με ρωτήσετε μέσα στις αντρικές τουαλέτες;
2.
-Ο κυρ-Ηλίας τα 'χει χάσει εντελώς γιατρέ μου. Μου ζητάει συνέχεια να έχουμε "επαφή"! Καταλαβαίνετε! Αλλά εγώ δεν θέλω.
-Είναι ακόμη ικανός για "επαφή";
-Εεεε...όχι βέβαια!
-Τότε να ανησυχείτε μόνο για το ότι εσείς δεν θέλετε.
-Εεεεε....χμμμμ...μμμμ...
3.
(Στο τηλέφωνο)
-Κύριε Ζαχαρέ, δεν με γνωρίζετε αλλά εγώ διαβάζω το μπλογκ σας και σας εκτίμησα από τον τρόπο που γράφετε. Ο νευρολόγος μου μου είπε να πάρω το #$@#$/^^$# για τα συμπτώματά μου και ο ρευματολόγος μου συμφώνησε. Ήθελα να ακούσω και τη δική σας άποψη.
------------------------------------------
Σκέφτηκα να γράψω το δικό μου ημερολόγιο, αλλά, επειδή η καθημερινότητα ξεπερνά και την πιο τρελλή φαντασία, δε θα γίνω πιστευτός, οπότε αποφάσισα να αρκεστώ στο να διαβάσω το ημερολόγιο κάποιου άλλου!

Κυριακή, 21 Μαΐου 2017

Παρακολουθώ, παρακολουθείς, παρακολουθούμαι, παρακολουθήσαι!

Έχει πολύ μεγάλο ενδιαφέρον η συνήθεια κάποιων ανθρώπων να παρακολουθούν άλλους μέσω των μέσων κοινωνικής δικτύωσης! Και αυτό αποκτά ακόμη μεγαλύτερο (ψυχιατρικό) ενδιαφέρον όταν το άτομο που παρακολουθείται δεν έχει ουδεμία σχέση με αυτόν που τον παρακολουθεί. Ίσως το να παρακολουθείς τη ζωή κάποιου να είναι ενδιαφέρον από μόνο του, όταν η δική σου ζωή είναι παντελώς αδιάφορη! Ίσως, από την άλλη, να παρακολουθείς κάποιον για ιδίον όφελος, όπως κάνει ο εκάστοτε "ματάκιας", ο οποίος παρακολουθεί για να αντλήσει ευχαρίστηση. 
Όπως και να 'χει, η σφαίρα των ψυχικών διαταραχών είναι ευρύτατη και οι αδιάγνωστοι ψυχικά διαταραγμένοι, που κυκλοφορούν ανάμεσά μας, ουκ ολίγοι!
Περαστικά σου dude! 

Κυριακή, 14 Μαΐου 2017

Γιορτή της μαμάς

Γιορτή της μαμάς σήμερα!
Εις μνήμην...
Η πρωινή καλοκαιρινή της θέση άδειασε πριν τρεισήμισι χρόνια, το προσεκτικό άκουσμα των ιστοριών της το αντικαθιστούν πλέον οι ιστορίες συγγραφέων που η ίδια δεν γνώρισε, οι θύμησες του βλέμματός της ξεθωριάζουν, η ένταση του γέλιου της ξεφτίζει στο νου, οι μυρωδιές απ' την κουζίνα αλλοιώθηκαν, τα γεμιστά, τα κεφτεδάκια και τα τηγανόψωμα δεν θα έχουν ποτέ πια την ίδια γεύση...
...τα πουλιά αχνοπατούν στις ίδιες γραμμές του πενταγράμμου όπως τότε, οι τριανταφυλλιές άνθισαν και φέτος, η υπεραιωνόβια ελιά εξακολουθεί να χλευάζει τη θνητότητά μας, ο πατέρας έμαθε να μαγειρεύει, τα εγγόνια μεγαλώνουν,...
...η ζωή συνεχίζεται ατάραχη και μας προσπερνάει κυνικά, προστατευμένη στην απάνεμη αιωνιότητά της!
Υ.Γ. Όσοι τις έχετε τις μαμάδες σας, δώστε ένα φιλί και μια αγκαλιά, ζεστή και τρυφερή! Όσοι δεν τις έχετε, να τις αναπολήσετε!

Δευτέρα, 1 Μαΐου 2017

Πρωτομαγιά

Ποτέ δεν έφτιαξα στεφάνι -όταν ήμουν μικρός γιατί φταρνιζόμουν και φαγούριζαν τα μάτια μου κι όταν μεγάλωσα γιατί κατάλαβα ότι η πρωτομαγιά δεν είναι για λουλουδάκια, κοψιδάκια και τραλαλά!
Αν εσύ φτιάξεις στεφάνι, μην το κρεμάσεις στην πόρτα σου. Πήγαινέ το μέχρι την Καισαριανή να το καταθέσεις μαζί με τον σεβασμό σου. Δε θα σου πάρει πολύ χρόνο -η πόλη είναι κενή κι οι δρόμοι άδειοι, αφού ως έθνος λατρεύουμε το "Κυριακή γιορτή και σχόλη...", μολονότι δεν είναι τραλαλογιορτή κάθε σχόλη!!!
Υ.Γ. Για να μην ξεχνιόμαστε: Σικάγο 1886, Θεσσαλονίκη 1936, Καισαριανή 1944!

Πέμπτη, 13 Απριλίου 2017

Συνέδρια; Ουδέν νεότερον εκτός από τις...εγγραφές!

Και, παρακολουθώντας το πανελλήνιο συνέδριο υπέρτασης, έμαθα ότι το αλάτι κάνει κακό, ότι στο έμφραγμα δίνουμε β αποκλειστές, ότι στο οξύ εγκεφαλικό δεν είμαστε επιθετικοί στη ρύθμιση της πίεσης, ότι αναμένουμε τη μελέτη Χ και την Ψ μπας κι έχουμε κάτι καινούργιο να πούμε και μπλα μπλα μπλα...
Υ.Γ.1 Δεκάδες χιλιάδες ευρώ πεταμένα για να ξανανιώσουμε οι συμμετέχοντες ως φοιτητές!
Υ.Γ.2 Εγώ πάντως, αν δεν έχω να σου πω κάτι καινούργιο, από σεβασμό στον εαυτό μου και σε σένα δε θα σε προσκαλέσω για να σου πω ότι αναμένω πως κάποια στιγμή ίσως να 'χω κάτι καινούργιο να σου πω!
Υ.Γ.3 Για πολλοστή φορά συνειδητοποιώ ότι οι επιστημονικές εταιρείες δεν έχουν γούστο!
Κρίμα!

Κομμουνιστικό (;) δημόσιο!

Αποτραβηγμένος απ' τα φώτα της πόλης, φρεντοεσπρεσσορουφώντας χαλλλλαρά, αναλογίζομαι ότι αυτός ο κομμουνισμός στο δημόσιο πρέπει επιτέλους να πάψει: κάποιοι, από το 8ωρό τους, δουλεύουν τις 7,5 ώρες και στο μισάωρο προστατεύουν τον προστάτη τους, τεντώνουν το κορμί τους και κόβουν δυο βόλτες γύρω από τον εαυτό τους για να μην πάθουν φλεβοθρόμβωση. Κάποιοι άλλοι, από το 8ωρό τους, δουλεύουν X ώρες και τις υπόλοιπες Ψ ώρες καπνίζουν (τον πόνο τους), σβήνουν με τραγούδια στο φουμπού (τον καημό τους), φτύνουν τον καθρέφτη τους (για να μην τους ματιάξουν), μεταφέρουν τα προς επίλυση προβλήματα εις την επαύριο και επιλύουν τηλεφωνικώς τα προβλήματα όοοοολης της οικογένειας και των φίλων και των γειτόνων μη σου πω. Όμως αμφότεροι λαμβάνουν τον ίδιο μισθό! Α πα πα...μόνο το σφυροδρέπανο λείπει από το δημόσιο!