Απλοποίηση οδηγιών!

Το σκίτσο το αφιερώνω σε αυτούς που γράφουν τους νόμους (που τροποποιούν κάποιες παραγράφους του Χ προηγούμενου νόμου, που είχε προσθήκες σε κάποια άρθρα του Ψ πιο προηγούμενου νόμου, που καταργούσε λίγα άρθρα του ακόμη πιο προηγούμενου νόμου, κ.λ.π.) με την επισήμανση: "Αν απευθύνεστε σε εμάς, θέλουμε αναλυτική περιγραφή του τι πρέπει να ξέρουμε και όχι κωδικοποιημένες πληροφορίες! Κάποιοι είμαστε παρθένοι (αναγνώστες της νομοθεσίας εννοώ μπρε). Δεν είμαστε όλοι παλιές...😉!!! Έλεος!!!

Με καύσωνα στην παραλία!!!

Στο σπίτι σου έχεις 30 βαθμούς (χωρίς κλιματιστικό), έχεις την μπανιέρα σου, το ψυγείο σου, τη βρύση σου, τη σκιά σου, τα φρούτα σου... αλλά γιατί να καθίσεις σπίτι σου βρε dude όταν στην παραλία έχει 40 βαθμούς, μια υποτυπώδη σκιά κάτω από μια ομπρέλα-θερμοκήπιο, έναν καφέ των 4 ευρώ, ένα μπουκαλάκι βραστό νερό κι έναν ήλιο που θα σε στεγνώσει αμέσως και θα αφήσει την αλμύρα να σε φαγουρίζει και το έγκαυμα να σε καίει;
Να γράψεις στα £@£@¥/@ σου τις οδηγίες για "αυτοπροστασία κατά τη διάρκεια του καύσωνα" και να στοιβαχτείς στην κοντινότερη παραλία, ώστε, αν μη τι άλλο, αν έχεις ωραίο ποπό, να διεκδικήσεις τα λίγα δευτερόλεπτα τηλεοπτικής διασημότητας που αναλογούν (στον ποπό σου)!
Μην ξεχάσεις να αφήσεις πίσω σου τα τενεκεδένια σου υπολείμματα, τις σακούλες από τις θερμόπληκτες τυροπιτομπουγάτζες σου και τις γόπες σου, γιατί δεν υπάρχει άλλος τρόπος να δηλώσεις "Paparas was here"! Άλλωστε δεν μπορείς να πάρεις τα σκουπίδια στο σπίτι σου, γιατί η ΠΟΕ-ΟΤΑ τα θέλει ΟΛΑ και τα θέλει ΤΩΡΑ και φαίνεται ότι τα θέλει και ΠΟΛΥ! Αααα...θα το ξεχνούσα...απαραίτητο κρίνεται να ντερλικώσεις τα παιδιά σου (προτού βουτήξουν στη θάλασσα) με εκείνους, τους must πλέον, λουκουμάδες που συνηθίζουν να ηλιοθεραπεύονται στο κεφάλι των πλανώδιων (χωρίς P.O.S. ωιμέ!)!!!
Καλή ...δροσιά να 'χεις μπρε κι αν σε πιάσει πονοκέφαλος και ναυτία να πας στα επείγοντα νοσοκομείου παίρνοντας μαζί σου νερό γιατί ίσως αύριο ο ΣΚΑΪ ανακοινώσει ότι τα νοσοκομεία δεν έχουν ούτε νερό!
Όμορφες, ΚΑΥΤΕΣ ημέρες να 'χουμε!

Παρακολουθώ, παρακολουθείς, παρακολουθούμαι, παρακολουθήσαι!

Έχει πολύ μεγάλο ενδιαφέρον η συνήθεια κάποιων ανθρώπων να παρακολουθούν άλλους μέσω των μέσων κοινωνικής δικτύωσης! Και αυτό αποκτά ακόμη μεγαλύτερο (ψυχιατρικό) ενδιαφέρον όταν το άτομο που παρακολουθείται δεν έχει ουδεμία σχέση με αυτόν που τον παρακολουθεί. Ίσως το να παρακολουθείς τη ζωή κάποιου να είναι ενδιαφέρον από μόνο του, όταν η δική σου ζωή είναι παντελώς αδιάφορη! Ίσως, από την άλλη, να παρακολουθείς κάποιον για ιδίον όφελος, όπως κάνει ο εκάστοτε "ματάκιας", ο οποίος παρακολουθεί για να αντλήσει ευχαρίστηση. 

Όπως και να 'χει, η σφαίρα των ψυχικών διαταραχών είναι ευρύτατη και οι αδιάγνωστοι ψυχικά διαταραγμένοι, που κυκλοφορούν ανάμεσά μας, ουκ ολίγοι!

Περαστικά σου dude! 

Πρωτομαγιά

Ποτέ δεν έφτιαξα στεφάνι -όταν ήμουν μικρός γιατί φταρνιζόμουν και φαγούριζαν τα μάτια μου κι όταν μεγάλωσα γιατί κατάλαβα ότι η πρωτομαγιά δεν είναι για λουλουδάκια, κοψιδάκια και τραλαλά!
Αν εσύ φτιάξεις στεφάνι, μην το κρεμάσεις στην πόρτα σου. Πήγαινέ το μέχρι την Καισαριανή να το καταθέσεις μαζί με τον σεβασμό σου. Δε θα σου πάρει πολύ χρόνο -η πόλη είναι κενή κι οι δρόμοι άδειοι, αφού ως έθνος λατρεύουμε το "Κυριακή γιορτή και σχόλη...", μολονότι δεν είναι τραλαλογιορτή κάθε σχόλη!!!
Υ.Γ. Για να μην ξεχνιόμαστε: Σικάγο 1886, Θεσσαλονίκη 1936, Καισαριανή 1944!

Συνέδρια; Ουδέν νεότερον εκτός από τις...εγγραφές!

Και, παρακολουθώντας το πανελλήνιο συνέδριο υπέρτασης, έμαθα ότι το αλάτι κάνει κακό, ότι στο έμφραγμα δίνουμε β αποκλειστές, ότι στο οξύ εγκεφαλικό δεν είμαστε επιθετικοί στη ρύθμιση της πίεσης, ότι αναμένουμε τη μελέτη Χ και την Ψ μπας κι έχουμε κάτι καινούργιο να πούμε και μπλα μπλα μπλα...
Υ.Γ.1 Δεκάδες χιλιάδες ευρώ πεταμένα για να ξανανιώσουμε οι συμμετέχοντες ως φοιτητές!
Υ.Γ.2 Εγώ πάντως, αν δεν έχω να σου πω κάτι καινούργιο, από σεβασμό στον εαυτό μου και σε σένα δε θα σε προσκαλέσω για να σου πω ότι αναμένω πως κάποια στιγμή ίσως να 'χω κάτι καινούργιο να σου πω!
Υ.Γ.3 Για πολλοστή φορά συνειδητοποιώ ότι οι επιστημονικές εταιρείες δεν έχουν γούστο!
Κρίμα!

Ραντεβού εν έτει 2017

Ήταν απρόσμενη η πρόσκληση της λατρεμένης μου Ευτέρπης να βγούμε οι δυο μας. Χτυποκάρδιασα εντόνως και την συνάντησα! Ουάο! Ουάο! Οχτώ ώρες ήμασταν μαζί -καθισμένοι δίπλα διπλά μοιραζόμασταν τα χνώτα μας.
Από το δύωρο chatting με την κολλητή της, έμαθα ότι η Ευτέρπη είχε χωρίσει πρόσφατα -δεν ήξερα ότι ήταν παντρεμένη- κι ότι η κολλητή της λέγεται Φάκη (από το Σοφάκι). Από την τρίωρη βιντεοκλήση με την γκόμενα του γιου της, την Λάρα (από το Λενάρα), έμαθα ότι είχε γιο, που "πήγε με άλλη για να δοκιμάσει την αγάπη του με τη Λάρα"- δεν ήξερα ότι είχε γιο η Ευτέρπη, και κατάλαβα ότι η Ευτέρπη το 'χει με τα της ψυχολογικής υποστήριξης αναξιοπαθούντων.Το ντριν-ντριν του messenger δεν σταμάτησε λεπτό και η λατρεμένη μου Ευτέρπη, για να μη νιώσω απομονωμένος, μοιραζόταν μαζί μου την ανάγνωση των μηνυμάτων από έναν παλιό πρώην, τον Αλκιβιάδη, που "είναι απελπισμένος ο κακομοίρης γιατί η δικιά του τον έπιασε στα πράσσα με την κολλητή της", τον επίμονο Αριστείδη -"είναι παθολογικα ζηλιάρης γι' αυτό τον χώρισα προχθές αλλά επιμένει" και την Δώρα, τη συναδέλφισσά της στο σχολείο, που την παρενοχλεί σεξουαλικά ο διευθυντής αλλά της αρέσει -δεν ήξερα ότι η Ευτέρπη δουλεύει σε σχολείο! Το τελευταίο τρίωρο του ραντεβού μας, χαζεύαμε στο Instagram τις φωτογραφίες που τις προηγούμενες 5 ώρες ανέβαζε η Ευτέρπη -η σαλάτα μας, το ποτήρι της μπύρας μου, η Ευτέρπη από διάφορες οπτικές γωνίες, το τασάκι με τις κραγιοναρισμένες γόπες, τα ποτά μας σε διαφορετικές εκδοχές τοποθετημένα! Πέρασα υπέροχα, δεν βαρέθηκα στιγμή, έμαθα πολλά. Αποχαιρετιστήκαμε με την υπόσχεση να ξαναβγούμε σύντομα. Εκείνη έδωσε την υπόσχεση δηλαδή, γιατί η δικιά μου φωνή δεν έβγαινε μετά από 8 ώρες σιωπής κι ένα πακέτο τσιγάρα.
(Στη φωτογραφία η Ευτέρπη την ώρα που μου στέλνει μήνυμα για να μου πει πόσο ενδιαφέρον τύπος είμαι).

Υ.Γ. Και μη χειρότερα!

Με κοιλίτσα ή χωρίς;

1η:-Γιατρέ μου αδυνάτισες πολύ!
-Μάλλον όσο έπρεπε.
-Μα εσείς οι άντρες πρέπει να την έχετε την κοιλίτσα σας!
-Να παχύνω δηλαδή, ε;
-Χμμμ....αρκετά θα έλεγα!
2η-Βλέπω ότι αδυνατίσατε. Μπράβο σας. Η κοιλίτσα δε σας πήγαινε καθόλου.
-Νόμιζα ότι οι άντρες πρέπει να την έχουμε την κοιλίτσα μας!
-Αυτά τα λένε αυτές που οι άντρες τους είναι κοιλαράδες!
-Να μην ξαναπαχύνω δηλαδή, ε;
-Α πα πα!

Τελικά έχω πρόβλημα επικοινωνίας. Μέχρι να το επιλύσω θα τρώω ό,τι μου κατέβει στο κεφάλι. Έχω και τον Μητσοτακούλη που θέλει να με ταΐζει μόνο αλήθειες κι έχω φάει τόσες αλήθειες που θα κάνω εμετό σε λίγο. Α πα πα!
Αααα...μην το ξεχάσω: Nobel λογοτεχνείας ο Bob Dylan! Εεεεε...επειδή εδώ μέσα δεν παίζει το σενάριο να σοβαρευτούμε ας σοβαρευτούν τουλάχιστον αυτοί εκεί έξω!
Υ.Γ. Κάποιοι γονείς, λέει, δεν αφήνουν τα παιδιά τους να πάνε σχολείο λόγω των προσφυγόπουλων μαθητών! Κρίμα γιατί με τα προσφυγόπουλα θα έπεφτε το μέσο σωματικό βάρος των μαθητών και θα παύαμε να είμαστε πρώτοι στον κόσμο σε παιδική μπουνταλάδικη (γονεϊκής αιτιολογίας) παχυσαρκία! Και ίσως, πολύ ίσως όμως, μάθαιναν τα δικά μας τι σημαίνει στέρηση και ποιες είναι οι αξίες της ζωής!

Η μερική αλήθεια των....τσιτάτων!

Ωραία τα τσιτάτα συνθήματα αλλά δε λένε ολόκληρη την αλήθεια. Η αλήθεια εδώ είναι: "Θα ήθελα να είσαι οι στίχοι που γράφω"! 

Άκουσα την ομιλία του Κούλη στη ΔΕΘ και άκουσα και τη συνέντευξη τύπου!!! 

Άκουσα "θα, θα, θα,..."! Η αλήθεια είναι: "Θα ήθελα να, να, να,..."!
Υ.Γ. Άιντε καλημέρα μας! Και τα μάτια σας... γουρλομάτικα ανοιχτά! Μας δουλεύουν (αναποτελεσματικά) ψιλό γαζί!

Δημοσκοπήσεις και... καλές "μαγεριές"!!!

1η φωτό: δημοσκόπηση από τον Ελεύθερο Τύπο. 2η φωτό: δημοσκόπηση της Bridging Europe.
Φρέσκιες και οι δύο! Άντε βγάλε άκρη! Η εισαγγελία και η ελληνική ψυχιατρική εταιρεία πού είναι οέο;

"Βορράς vs Nότος και στα off shore" ή "Άλλος ο θεός στο νότο"

Παίρνεις από την Αφρική τον μαύρο, τον αράπη, που τον νομίζεις ΡανΤανΠλαν, τον φυτεύεις στο χωράφι σου να σου φυτεύει βαμβάκια, γιατί είσαι ντόπιος, γιατί έχεις όπλα, γιατί είσαι ρατσίσταρος του κερατά. Αιματοκύλισμα εμφύλιο ακολουθεί και του δίνεις θέση στο λεωφορείο, θέση για τα παιδιά του στο σχολείο, του μαύρου, του αράπη, που τον πληρώνεις το μισθό του ΡανΤανΠλαν, γιατί εξακολουθείς να είσαι ρατσίσταρος του κερατά, και του βγάζεις από τα πόδια τις αλυσίδες και νομίζεις ότι τις βάζεις στο μυαλό του. Και του λες "δεν είσαι μαύρος, ούτε αράπης κι οι λέξεις αυτές είναι φτου κακά και θα σε λέω αφροαμερικάνο". Κι ο αφροαμερικάνος γίνεται επιστήμονας, πρόεδρος, golden boy της wall street, αθλητής-πρωταθλητής κι ό,τι θέλει γίνεται και βγάζει τις αλυσίδες από το μυαλό του. Κι ο δικός σου, ο λευκός, ο νότιος, ο ξεχασμένος από τον πλούσιο βορρά, ο εγγονός κι ο δισέγγονος του ρατσίσταρου παππού με τις βαμβακοφυτείες και τους δέκα μαύρους σκλάβους ανά στρέμμα, γίνεται μπάτσος, αφού δεν μπορεί να γίνει τίποτε άλλο μ'αυτές τις αλυσίδες που του 'χεις βάλει στο κεφάλι, για να πολεμά περήφανος για σένα στο Ιράκ, στο Αφγανιστάν, στο Πακιστάν και αλλαχού, και το χέρι του είναι κολλημένο στη σκανδάλη και το μυαλό του είναι κολλημένο στο φόβο ότι θα πεθάνει από όπλο μαύρου (που του το πούλησε ρατσίσταρος λευκός) και δεν καταλαβαίνει τι σημαίνει αφροαμερικάνος αφού κόλλησε στο μαύρος, αράπης, ΡανΤανΠλαν. Και μπαμ και μπουμ παίζει first person war games στους δρόμους και η δικαιοσύνη, η ντόπια, η νότια, η απόγονος των εξάσφαιρων σερίφηδων και των περιπλανώμενων δικαστών, τον δικαιολογεί κι όλα καλά και δεν τρέχει και τίποτα. Κι αρχίζει νέος εμφύλιος, ρατσιστικός, που τελειωμό δε θα 'χει. Και η ειρηνική διαβίωση θρηνεί, ο αμερικάνικος νότος πενθεί, ο αμερικάνικος βορράς σταυροκοπιέται που δε συμβαίνουν τέτοια στην αυλή του, οι καλιφορνέζοι σερφάρουν στα κύματα και στα free wifi ψάχνοντας να βρουν γκόμενα τύπου baywatch και οι νεοϋορκέζοι, μονίμως αποχαυνωμένοι και αλλού ντ' αλλού, πανηγυρίζουν γιατί με τον καινούργιο νόμο θα κατουράνε και θα πίνουν δημόσια χωρίς να οδηγούνται κατευθείαν στη φυλακή!
Y.Γ.1 Κάποτε ο ρατσισμός στο νότο φορούσε άσπρες στολές και κουκούλες ανωνυμίας. Στις μέρες μας φορά στολή αστυνομικού και φάτσα βλακείας.
Υ.Γ.2 Τα περισσότερα θύματα-στρατιώτες στους off shore πολέμους των Η.Π.Α. είναι κάτοικοι του φτωχού νότου. Τα περισσότερα θύματα στους εγχώριους αμερικάνικους street πολέμους είναι αφροαμερικάνοι του νότου. Φαίνεται ότι ο ρατσισμός δεν έχει να κάνει μόνο με το χρώμα αλλά και με το αν είσαι νότιος ή βόρειος (δες και τα ευρωπαϊκά μας χάλια).
Υ.Γ.3 Ο υπεράκτιος (off shore) "πολιτισμός" καλά κρατεί σε ΟΛΑ τα επίπεδα και έχε τα μυαλά σου ανοιχτά να μη μας επιβληθεί!

Πάγος vs "νάρθηκας-φάρμακα-παροχές ΕΟΠΥΥ": Αγώνας άνισος!!!

Όσες προσπάθειες κι αν κάνει ο εκάστοτε υπουργός υγείας για την περιστολή των δαπανών στην υγεία, τελικώς το αποτέλεσμα δεν είναι το επιθυμητό, καθώς το πρόβλημα δεν είναι μόνο η υπερτιμολόγηση των ιατρικών φαρμάκων-συσκευών-υλικών-κ.λ.π. αλλά και/η υπερκατανάλωση και η υπερσυνταγογράφηση αυτών.

Δεν είναι καθόλου τυχαίο ότι η παραπάνω εικόνα, που κυκλοφόρησε κάποια στιγμή ευρέως στο facebook, σχολιάστηκε ποικιλοτρόπως από διάφορους πολίτες αλλά και από γιατρούς. Κάποιοι, γιατροί στην πλειοψηφία τους, σχολίασαν την πρώτη σειρά, για να δώσουν έμφαση στην απαξίωση του ιατρικού επαγγέλματος και να τονίσουν το αναμφισβήτητο γεγονός ότι ο ασθενής θέλει να πάρει αυτό που έχει ακούσει ότι θα του κάνει καλό και η γνώμη του ιατρού περνά συχνά σε δεύτερη μοίρα.

Η 1η στήλη δείχνει επίσης ένα μέρος της πραγματικότητας: άλλο συστήνει ο ιατρός, άλλο παίρνει ο ασθενής -συνήθως ακριβότερο!

Η 2η στήλη είναι ό,τι πρέπει για να φωνάζουν οι λαϊκίζοντες: "Ο ΕΟΠΠΥ δεν πληρώνει τίποτα την ώρα που οι κρατήσεις για τα ασφαλιστικά ταμεία είναι συγκριτικά τεράστιες".

Όλα τα παραπάνω είναι σωστά αλλά αυτό που θα είχε το μέγιστο ενδιαφέρον είναι η αντιπαραβολή της πάνω αριστερά εικόνας με την κάτω δεξιά εικόνα! Λίγος πάγος θα έφτανε! Αλλά με τον πάγο....ο ιατρός δεν θα ήταν "καλός" στα μάτια του ασθενή, ο ασθενής δε θα ικανοποιούνταν και θα απαιτούσε κάτι πιο "δραστικό", το οποίο θα αναζητούσε μέχρι να το πάρει, τα καταστήματα ιατρικών ειδών δεν θα είχαν δουλειά, κ.λ.π.

"Τα φάρμακα του παππού" ή όταν "το στομάχι του παππού γίνεται φαρμακείο"!

Η φαρμακευτική αγωγή παππού 92 ετών με μόνο πρόβλημα υγείας "επιτυχώς χειρουργηθείσα ισχαιμική καρδιοπάθεια". 

Υ.Γ. Τι να σου κάνει ο υπουργός και ο υφυπουργός και ο σύμβουλος του υπουργού και πάει λέγοντας! Μυαλό ΔΕΝ βάζουμε!

Κι ακόμη δε σκάσανε όλες οι φούσκες!

Όταν ο πατέρας μου μου έλεγε ότι είμαι και ο πρώτος μάγκας στο σχολείο, κάτι ήξερε. Όταν η μάνα μου με αποκαλούσε βασιλόπουλό της, κάτι ήξερε! Εμ τέτοιος βασιλικός μάγκας που είμαι δεν μπορώ παρά να γίνω αφεντικό! Βουρ να ανοίξω καφέ-σνακ μπαρ, βουρ και για ένα σουβλατζίδικο!
Σκάσανε οι φούσκες των αμέτρητων υποδηματοπωλείων, ρουχάδικων, ηλεκτρονικάδικων. Μένουν ακόμη πολλές να σκάσουν -βλέπε: ιατρεία, φαρμακεία, ιδιωτικές κλινικές, διαγνωστικά κέντρα, φροντιστήρια ελληνικών και ξένων γλωσσών, δικηγορικά γραφεία, κοσμηματοπωλεία, βιβλιοπωλεία, κ.λ.π.
Και προτού ακόμη σκάσουν όλες οι φούσκες και διογκωθεί κι άλλο η ανεργία, κατάφερε ο Έλληνας (με το έψιλον ΚΕΦΑΛΑΙΟ) χωρίς κεφάλαιο, με τη γνωστή μέθοδο του δανείζομαι από δω κι από κει, συχνά επενδύοντας το μαύρο του το χάλι, εεεε... το μαύρο του το χρήμα ήθελα να πω, να φτιάξει κι άλλες φούσκες, κι άλλες κι άλλες... Κι επειδή οι τράπεζες δύσκολα δανείζουν εν μέσω κρίσης, τα περισσότερα από τα καφεσουβλακοκεφάλαια είναι ή τα μαύρα των παλαιών "καλών εποχών" (του μπαμπά δηλαδή) ή το εφάπαξ (πάλι του μπαμπά).
Και θα συνεχίζεται αυτή η κατάσταση, όσο θα συνεχίζουμε να μαθαίνουμε τον απλούστερο τρόπο για να τα κονομήσουμε: "Δεν έχεις λεφτά; Πάρε δάνειο. Τα κέρδη σου τα βάζεις στον προσωπικό σου λογαριασμό σου και ζεις αρχοντικά. Αν ξεμείνεις από ρευστό, πάρε δάνειο. Αν αρχίσεις να έχεις ζημιές, πτώχευσε! Τους αφήνεις όλους ξεκρέμαστους αλλά ο προσωπικός σου τραπεζικός λογαριασμός είναι φουσκωμένος και άιντε γεια. Νέο δάνειο και πάμε για άλλη επιχειρησούλα!
Και οι των οικονομοεπιχειρηματικών σχολών θα σου πουν "Έτσι γίνεται σε όλο τον κόσμο" και δεν θα μπεις στη διαδικασία να απαντήσεις, γιατί σε τέτοια θέματα υπάρχει το αυτονόητο, που είτε το κατανοεί ο άλλος από μόνος του είτε όχι.
Δεν υπάρχει σωτηρία βρε dudes! Όσο θα είμαστε όλοι αφεντικά, ιδιοκτήτες και πρόεδροι δεν θα υπάρξει σωτηρία!

Ανύπαρκτη η έννοια του επιχειρηματικού ρίσκου!

Λυπάμαι που τόσα χρόνια δεν μετέτρεψα την οικογένειά μου σε ανώνυμη εταιρεία! Θα έπαιρνα δάνειο για το ξεκίνημα, δάνειο για να πληρώσω το αρχικό δάνειο κι άλλο δάνειο για την αποπληρωμή του προηγούμενου δανείου και πάει λέγοντας, κι όσα αποταμίευα, θα τα έβαζα στον προσωπικό μου λογαριασμό -καμμία σχέση με την οικογένεια Α.Ε.- κι όταν, αν και εφόσον, τα έκανα μαντάρα με τα δάνεια, θα δήλωνα πτώχευση, δε θα αποπλήρωνα κανένα δάνειο και θα συνέχιζα να ζω ως άρχοντας αποδίδοντας την αποτυχία μου όχι στις μαλακίες μου αλλά στην κακή αύρα της συζύγου, στην εφηβεία των παιδιών, στις απαιτήσεις της γκόμενας, στα capital controls κ.λ.π.
Υ.Γ. Ο νόμος λέει "δηλώνω πτώχευση" και όχι "δηλώνω φτωχός" όπως θα ήταν το λογικό!
Υ.Γ.2 Ζήτω το κεφάλαιο, ζήτω οι κανόνες του εμπορίου, ζήτω στους πτωχευμένους πλην πάμπλουτους επιχειρηματίες, ζήτω κι ο "Μαρινόπουλος" με τα αξιοθρήνητα καταστήματά του (δυο φορές μπήκα και δε θα ξαναπατούσα ούτε με παρακαλετά).
Υ.Γ.3 13 χιλιάδες εργαζόμενοι του "Μαρινόπουλου" θα ζητούν εργασία, 40 εκατομμύρια οφειλές θα ζητούν τα ασφαλιστικά ταμεία -μάντεψε ποιος θα τα πληρώσει- κι εγώ...τι ζητάω? Τι ζητάω? Μια ευκαιρία στον παράδεισο (που θα πάνε φέτος διακοπές οι Μαρινόπουλοι) να πάω!

Ημέρα της μαμάς

Ποτέ δεν την αποκάλεσα "μάνα" γιατί μου θύμιζε το "α ρε μάνα" και ξενέρωνα.

Ποτέ δεν την αποκάλεσα "μητέρα" γιατί μου θύμιζε το "μητέρα" προς την πεθερά, που μου φαντάζει υποκριτικό και με ξενερώνει, αλλά μου θύμιζε επίσης και κάτι ξενερουά οικογένειες της "καλής " κοινωνίας με "καλούς τρόπους" και... "κλασσική παιδεία".

"Μαμά" είναι η λέξη που γεμίζει το στόμα!

Μπορεί από τον μπαμπά μας να θέλουμε την αγάπη του, τον σεβασμό και την εκτίμησή του -αλλά αυτά πρέπει να τα κερδίσουμε! Όμως η αγάπη της μαμάς μας είναι δεδομένη και εγγεγραμμένη στο γενετικό της υλικό. Είναι σίγουρα αληθινή και πηγαία η αγάπη της μαμάς, γιατί είναι πάντα ανιδιοτελής αν μη τι άλλο.

Αν δεν την έχεις την μαμά σου, να παλουκωθείς στο σπίτι σου, να πιεις ένα ποτάκι στην υγειά σου και να την αναπολήσεις. Ούτως ή αλλιώς τους γονείς μας δεν τους ξεχνούμε ποτέ, και η λέξη "απογαλακτισμός" είναι μία τεράστια παπαριά καμαρωτή, που δε λέει απολύτως τίποτα.

Αν έχεις ακόμη τη μαμά σου, να κλείσεις το ίντερνετ, να τρέξεις κοντά της, να της πεις ότι την αγαπάς, να την αγκαλιάσεις, να την φιλήσεις και να σκύψεις στα γόνατά της για να σου δώσει εκείνο το χάδι της απόλυτης γαλήνης -κάποτε θα σου λείπουν όλα αυτά!

Υ.Γ.

Η φωτογραφία που ακολουθεί είναι της δικής μου μαμάς και είναι θαμπή γιατί τραβήχτηκε μέσα από το τζάμι ενός κάδρου. Όπως καταλαβαίνεις, ανήκω στην κατηγορία εκείνων που θα παλουκωθούμε στο σπίτι μας για να αναπολήσουμε το παρελθόν! (Η ημέρα της μαμάς είναι η μοναδική ημέρα του χρόνου που επιτρέπω στον εαυτό μου να ξαναγυρίσει στο παρελθόν. Τις υπόλοιπες 364 κοιτάζω μπροστά!)

Το λοιπόν, παίδες που είστε σαν εμένα: την υγεία μας να 'χουμε να τις θυμόμαστε! Οι υπόλοιποι: τα μυαλά σας να 'χετε για να τις χαίρεστε!